Films
Films en documentaires
BDSM in film is meestal of een grap of een misdaad. Zelden iets wat mensen gewoon dóén. Toch is er genoeg dat het wél goed treft: speelfilms over macht en overgave, documentaires waarin de scene zelf aan het woord komt, en films over betaald gezelschap die verder komen dan de clichés. Hieronder staan ze bij elkaar, met per titel waar je hem kunt kijken.
Zoek je liever iets om te lezen? Dan is de boekenlijst het startpunt. Mis je een film? Stuur me even een berichtje via contact en ik voeg hem toe.
Mijn favorieten
De films die ik zelf het vaakst noem als iemand vraagt waar hij moet beginnen. Klik door voor de volledige beschrijving.
Filter de lijst
Kies een of meer labels. Een titel blijft staan zolang die bij elke gekozen groep past.
Alle films en documentaires over BDSM op een rij
Secretary
Lee komt uit een kliniek waar ze behandeld is voor zelfbeschadiging. Ze gaat typen bij advocaat E. Edward Grey. Wat daar groeit is geen therapie en wordt ook nooit zo genoemd. Gyllenhaal speelt onderdanigheid als iets dat haar rustiger maakt in plaats van kleiner. Dat zie je zelden. De scènes blijven klein: een pen en een houding, meer is er niet nodig. Voor veel mensen viel hier het kwartje. Begin hier.
The Duke of Burgundy
Twee vrouwen op een landgoed vol vlinderonderzoek. De ene speelt de meesteres, de andere de dienstmeid, en de scripts liggen letterlijk op papier. Strickland filmt wat er gebeurt als de onderdanige partij de regie voert en de dominante partij moe wordt van haar eigen rol. Dat is de eerlijkste weergave van topping-vermoeidheid die ik in een speelfilm ken. Traag. Gestileerd. Seks komt niet in beeld, dus wie spanning van naaktheid verwacht komt bedrogen uit.
Maîtresse
Schroeder draaide in de echte praktijk van een Parijse dominatrix, met echte masochisten in beeld. Depardieu speelt een inbreker die verliefd wordt op Ariane en gaandeweg meehelpt bij haar sessies. Het interessante zit niet in de klappen. Het zit in wat hij ermee moet: jaloezie op klanten, en de vraag of dit werk is of liefde. De Britse censuur hield hem jarenlang tegen. Nog altijd de scherpste film over betaald domineren als beroep.
op 3 augustus 2026 niet in de Nederlandse JustWatch-catalogus
Sanctuary
Een rijke erfgenaam wil zijn afspraken met zijn dominatrix beëindigen nu hij het bedrijf van zijn vader overneemt. Zij denkt daar anders over. Eén hotelkamer. Twee acteurs. Negentig minuten onderhandelen, en verder niets. Abbott en Qualley spelen precies wat de meeste films overslaan: de zakelijke afspraak onder de scène, en wat er kapotgaat als iemand die eenzijdig opzegt. Scherp geschreven. Ongemakkelijk grappig ook. De beste recente film over dit vak.
Babygirl
Halina Reijn zet een topvrouw uit New York tegenover een stagiair die haar zonder omhaal opdrachten geeft. Kidman speelt de schaamte goed. Niet de seks is het probleem, het willen is het probleem. De onderhandeling verloopt gebrekkig, precies zoals bij mensen die nooit geleerd hebben hierover te praten. Als portret van D/s is het rommelig en soms ongeloofwaardig. Maar als portret van een vrouw die haar eigen verlangen niet mag hebben klopt er veel.
The Piano Teacher
La Pianiste
Isabelle Huppert als pianodocente die haar leerling een brief geeft waarin exact staat wat ze van hem wil. Hij leest het en walgt. Haneke laat zien wat er gebeurt als iemand haar verlangens alleen op papier durft te zetten en er verder geen taal voor heeft. Dit is geen film over BDSM die goed gaat. Het is een film over de prijs van jarenlang zwijgen. Koud en precies. Je kijkt hem geen tweede keer.
Venus in Fur
La Vénus à la fourrure
Een regisseur houdt audities voor een bewerking van de novelle van Sacher-Masoch. Eén actrice komt te laat binnen. Binnen tien minuten heeft zij de leiding. Polanski houdt het bij twee mensen op een leeg toneel en laat de rollen omkeren tot je niet meer weet wie wie regisseert. Seigner is groots. Wie de novelle kent ziet er een slimme grap in, wie hem niet kent kijkt naar een pittig kamerspel over wie de tekst schrijft.
op 3 augustus 2026 geen Nederlands aanbod op JustWatch
Belle de Jour
Séverine is getrouwd, welgesteld en verveeld, en gaat ‘s middags in een bordeel werken. Buñuel snijdt haar fantasieën zo droog tussen de gewone scènes dat je niet altijd weet wat er echt gebeurt. Haar masochistische dagdromen zijn het motief, niet het bordeel. Deneuve speelt het met een gezicht waar niets van af te lezen valt. Precies de bedoeling. Bijna zestig jaar oud en nog altijd het beste portret van een vrouw die haar eigen verlangen niet begrijpt.
The Story of O
Histoire d'O
De verfilming van de roman van Pauline Réage, en een stuk minder dan het boek. Jaeckin filmt het als een parfumreclame: mooi licht en zijden gewaden, geen binnenkant. Wat op papier een unheimisch onderzoek naar totale overgave is, wordt hier decor. Alleen Udo Kier maakt indruk. Kijk hem als je wilt zien hoe de jaren zeventig dit materiaal aankleedden. Lees het boek als je wilt weten waar het over gaat.
op 3 augustus 2026 niet in de Nederlandse JustWatch-catalogus
The Night Porter
Il portiere di notte
Wenen, 1957. Een voormalige kampbewaker herkent in een hotel de vrouw die hij in het kamp misbruikt heeft, en zij zoekt hem op. Cavani noemde het een liefdesverhaal en kreeg daar terecht de wind van voren over. Wat de film wel goed doet is laten zien hoe twee mensen zich opsluiten in iets wat niemand van buiten kan volgen. Wat het niet is, is BDSM. Geen keuze, geen afspraak.
op 3 augustus 2026 in Nederland alleen als import-disc, niet digitaal
Bitter Moon
Een verlamde Amerikaan vertelt een Engelse toerist op een cruiseschip in geuren en kleuren over zijn relatie met Mimi. Het begint speels en eindigt wreed. Polanski filmt de escalatie zonder iemand te sparen, en het is soms hardop lachwekkend, waarschijnlijk expres. De les zit erin dat het misgaat zodra de een de ander gaat gebruiken om zich beter te voelen. Hugh Grant is nooit beter gecast geweest.
op 3 augustus 2026 niet in de Nederlandse JustWatch-catalogus
Crash
Na een auto-ongeluk raakt een echtpaar betrokken bij een groep die opgewonden wordt van botsingen en littekens. Cronenberg speelt het volstrekt vlak. Geen hijgerigheid, geen oordeel, alsof je naar een handleiding kijkt. Daarom werkt het. Dit is geen BDSM-film, maar wel de meest precieze film over fetisj als zodanig, over hoe een verlangen zich vastzet op iets waar niemand anders iets aan vindt. In Cannes werd hij uitgefloten en bekroond.
In the Realm of the Senses
Ai no korīda
Gebaseerd op de zaak Sada Abe uit 1936. Een dienstmeid en haar baas trekken zich terug in een kamer en komen er niet meer uit. Ōshima filmde de seks onverbloemd en werd er in Japan voor vervolgd. Wat hier telt is de omkering: zij neemt de leiding, hij geeft die met plezier weg, tot ver voorbij het punt waar iemand nog terug kan. Geen film voor wie net begint. Wel een die blijft hangen.
The Handmaiden
Agassi
Park Chan-wook verplaatst een Victoriaanse oplichtersroman naar het bezette Korea. Een zakkenrolster wordt kamermeisje bij een rijke erfgename en moet haar helpen oplichten. De bondage zit in de kelder van de oom. Precies wat het lijkt: machtsmisbruik door een man die zijn verzameling belangrijker vindt dan mensen. Daartegenover staat wat de twee vrouwen zelf opbouwen. Prachtig gemaakt en veel wreder dan de trailer doet vermoeden.
The Bitter Tears of Petra von Kant
Die bitteren Tränen der Petra von Kant
Een modeontwerpster, haar zwijgende assistente Marlene en de jonge vrouw op wie ze verliefd wordt. Eén appartement, alleen vrouwen, en een verhouding die per bedrijf kantelt. Fassbinder laat Marlene het hele stuk bedienen zonder één woord te zeggen. Dat is de scherpste onderdanige rol die ik ken. Theatraal en af en toe irritant. Maar over hoe afhankelijkheid werkt, en hoe wreed iemand wordt zodra de rollen draaien, is er weinig beters.
op 3 augustus 2026 niet in de Nederlandse JustWatch-catalogus
Cruising
Al Pacino als agent die undercover gaat in de leerscene van New York om een seriemoordenaar te vinden. De opnames werden gesaboteerd door homoactivisten die vonden dat Friedkin de scene neerzette als broedplaats voor moord. Ze hadden een punt. Toch is dit de enige speelfilm met beelden van de echte leerbars van 1979, gedraaid met vaste bezoekers als figuranten. Kijk hem als document en niet als verhaal, want het verhaal loopt nergens op uit.
op 3 augustus 2026 in Nederland alleen als import-disc, niet digitaal
Preaching to the Perverted
Een Britse jongen wordt door een christelijke lobbyist naar een fetisjclub gestuurd om bewijs te verzamelen tegen de eigenaresse, een Amerikaanse dominatrix. Hij wordt verliefd op wat hij moest aangeven. Gemaakt in de nasleep van Operation Spanner, toen Britse mannen echt veroordeeld werden voor onderling afgesproken sm. Als film rommelig en gedateerd. Als tijdsbeeld van een scene die zich juridisch moest verdedigen is het het enige wat er is.
op 3 augustus 2026 niet in de Nederlandse JustWatch-catalogus
Quills
De laatste jaren van De Sade in het gesticht van Charenton, waar hij blijft schrijven met alles wat hij te pakken krijgt. Geoffrey Rush speelt hem als een provocateur die niet kan stoppen, ook niet als het hem alles kost. Historisch klopt er weinig van en de film wil te graag over censuur gaan. Maar eronder ligt iets goeds: de arts met zijn behandelingen blijkt wreder dan de schrijver die hij moet genezen.
op 3 augustus 2026 niet in de Nederlandse JustWatch-catalogus
A Dangerous Method
Jung behandelt Sabina Spielrein, begint een verhouding met haar en slaat haar op haar eigen verzoek. Zij wordt later zelf psychoanalytica. Cronenberg filmt het als een keurig kostuumdrama en dat maakt het bloedeloos. Het onderwerp is de moeite waard, want hier begint de gedachte dat pijn en verlangen bij elkaar kunnen horen zonder dat iemand ziek is. Knightley overacteert. Kijk hem om wat er besproken wordt, niet om hoe het gefilmd is.
Nymphomaniac: Vol. II
Von Trier verdeelt Joe’s leven over twee delen. Het sadomasochisme zit in dit tweede. Ze zoekt een man die K heet en die zonder seks en zonder gepraat een strak protocol afwerkt. Die scènes zijn opvallend accuraat: de wachtkamer, de wachttijd. En het feit dat hij niet aardig doet. Daaromheen zit veel gedoe en een hoop symboliek. Kijk deel één eerst, of sla het over en accepteer dat je iets mist.
Blue Velvet
Een student vindt een afgesneden oor en komt terecht bij een zangeres die gegijzeld wordt door Frank Booth. Dennis Hopper speelt een man die geweld en seks niet uit elkaar houdt, en Lynch laat zien wat dat doet met iemand die eronder zit. De film wordt vaak sadomasochistisch genoemd. Dat is hij niet. Er is geen afspraak, alleen dwang. Wel de beste film over de aantrekkingskracht van kijken naar iets dat je niet aangaat.
9½ Weeks
Kim Basinger en Mickey Rourke in New York, negen en een halve week lang. Blinddoeken, ijsblokjes, en die ene scène bij de open koelkast die iedereen kent. De rest is een lange reeks stemmingsbeelden op muziek. Wat de film goed doet is de afbraak laten zien, want dit is geen relatie die ergens naartoe gaat. Wat hij fout doet is dat nooit benoemen. Voor een hele generatie was dit de eerste kennismaking met het onderwerp.
op 3 augustus 2026 geen Nederlands aanbod op JustWatch
Fifty Shades of Grey
De verfilming van het boek dat BDSM in één klap bespreekbaar maakte aan de keukentafel en er tegelijk een karikatuur van maakte. Christian Grey is geen dominant. Hij is een man met controledwang en een trauma dat als verklaring wordt opgediend. Het contract wordt eindeloos besproken en daarna grotendeels genegeerd. Dakota Johnson is beter dan het materiaal verdient. Kijk hem om te weten waar iedereen het over had, niet om er iets van te leren.
Eyes Wide Shut
Kubrick stuurt een arts een nacht lang door New York nadat zijn vrouw hem over een fantasie heeft verteld. Het gemaskerde ritueel in het landhuis is het beeld dat is blijven hangen, en het is geen BDSM. Geen afspraken, geen onderhandeling, alleen een besloten club die mensen als decor gebruikt. Waar de film wel over gaat is jaloezie, en de schrik van horen wat je partner denkt. Traag en plechtig. Beter dan zijn reputatie.
Salò, or the 120 Days of Sodom
Salò o le 120 giornate di Sodoma
Pasolini verplaatst De Sade naar de laatste maanden van fascistisch Italië. Vier machthebbers sluiten achttien jongeren op en werken een programma van vernedering af. Deze film staat op elke lijst met sm-titels en hoort daar niet thuis. Er is geen instemming en geen wederkerigheid. Het is een film over wat macht doet als niemand nee kan zeggen. Zwaar en klinisch, moeilijk uit te zitten. Belangrijk om precies die reden.
op 3 augustus 2026 geen Nederlands aanbod op JustWatch
American Gigolo
Julian Kaye rijdt in een Mercedes door Los Angeles, kleedt zich bij Armani en slaapt met rijke vrouwen die hem betalen. Schrader filmt het vak als etalage. Oppervlak, daarachter niets. Dat is het punt. Julian denkt dat hij aan de knoppen zit, tot een moordzaak laat zien hoe weinig van dit alles echt van hem is. Over het werk leer je hier niets. Over een man die pas bestaat zodra iemand betaalt, alles.
Midnight Cowboy
Joe Buck stapt in de bus naar New York om vrouwen te laten betalen voor zijn gezelschap. Het lukt bijna nooit. Wat volgt is honger, een leegstaand pand zonder verwarming en een vriendschap met Ratso Rizzo die het echte onderwerp wordt. Eerlijk over iets dat je zelden ziet: mannelijk sekswerk zonder glans, met klanten die de fantasie niet afnemen. Kreeg de Oscar voor beste film terwijl er een X-rating op zat. Doet nog steeds pijn.
Sunset Boulevard
Een blutte scenarioschrijver trekt in bij een vergeten ster uit de stomme film en laat zich onderhouden. Betaalde intimiteit wordt het nergens genoemd. Dat is het wel: het pak en het appartement, allemaal van haar geld. Wilder laat zien hoe snel je jezelf gaat verachten in die positie. En hoe hard zij hem nodig heeft, wat het pas echt naar maakt. Van alle films over onderhouden mannen is dit de eerlijkste over de afhankelijkheid aan twee kanten.
My Own Private Idaho
Twee jongens tippelen in Portland. Mike heeft narcolepsie en zoekt zijn moeder. Scott is rijk en speelt straatjongen tot zijn erfenis binnenkomt. Van Sant houdt de klanten kort en zakelijk in beeld, wat klopt. Waar het echt over gaat is wie er na afloop nog iemand heeft. Die scène bij het kampvuur, waarin Mike zegt wat hij voelt en niets terugkrijgt, is het pijnlijkste moment uit dit hele lijstje. River Phoenix speelt hem zonder één greintje zelfmedelijden.
Hung
Een gescheiden gymleraar in Detroit zit zonder geld en begint zichzelf te verhuren aan vrouwen. Het sterkst is de serie in de administratie: afspraken plannen, tarieven bepalen, klanten die meer willen dan seks, en een bemiddelaarster die zijn grenzen bewaakt omdat hij dat zelf niet kan. Seizoen drie loopt vast. Het einde stelt teleur. Toch is dit de enige lange vertelling waarin mannelijk escortwerk gewoon werk is, inclusief het gedoe eromheen.
Deuce Bigalow: Male Gigolo
Een aquariumschoonmaker rolt per ongeluk het escortwerk in en krijgt uitsluitend vrouwen aan wie volgens de film iets mankeert. Te lang, te dik, narcolepsie. Daar zit de grap. Zo wreed als dat klinkt is de film ook, en het aardige laagje aan het slot maakt er niets aan goed. Toch staat hij hier. Voor veel mensen is dit nog altijd het beeld van een mannelijke escort, en weten waar dat vandaan komt scheelt.
Fading Gigolo
Een bloemist zonder geld laat zich door zijn oude boekhandelaar verhuren aan vrouwen in New York. Turturro speelt het rustig en zonder opschepperij. De scènes met een orthodox-joodse weduwe gaan over aanraking na jaren zonder, en dat deel klopt precies. De rest is een sprookje. Geen klant is ooit lastig, het geld komt vanzelf en niemand voelt zich ongemakkelijk. Prettig kijken. Alleen zit er nergens wrijving in.
Spread
Ashton Kutcher speelt een man die zich in Los Angeles van vrouw naar vrouw laat doorgeven. Haar huis, haar auto, haar creditcard. Geen tarief, wel een transactie. De film weet dat en laat zien hoe kort zoiets houdbaar blijft zodra er iemand jonger langsloopt. Als karakterstudie dun, en de moraal aan het slot is goedkoop. Als illustratie van onderhouden worden zonder ooit iets af te spreken werkt het wel.
op 3 augustus 2026 geen Nederlands aanbod op JustWatch
Diary of a Gigolo
Diario de un Gigoló
Argentijnse Netflix-serie over een escort die vrouwen uit de betere kringen bedient en verstrikt raakt in de familie van een van hen. Melodrama, en zo moet je het bekijken. De sessies zijn netjes gefilmd en de klanten praten meer dan ze aanraken. Dat is nog het aardigste eraan. Verder soap, met chantage en wraak. Kijk het voor de sfeer en niet voor iets wat op het echte vak lijkt.
Toy Boy
Een stripper uit Torremolinos komt na zeven jaar cel vrij en gaat met zijn oude collega’s achter de waarheid aan. Spaans en hard, en volstrekt ongeloofwaardig. De mannen verkopen gezelschap en seks aan rijke vrouwen, maar de serie kijkt liever naar ingeoliede lichamen en samenzweringen. Wil je zien hoe mannelijk sekswerk als pure fantasie wordt verkocht, dan is dit het duidelijkste voorbeeld. Over grenzen of afspraken hoor je niets.
The Wedding Date
Een vrouw huurt een escort in om mee te gaan naar de bruiloft van haar zus in Londen. Dat vertrekpunt is echt. Mensen boeken vaker gezelschap voor een sociale verplichting dan voor seks. Daarna wordt het een romcom waarin hij toevallig ook gevoelig en welgesteld en verliefd blijkt. Het werk is na twintig minuten uit beeld verdwenen. Zwakke film, bruikbare premisse. Dermot Mulroney speelt de rol tenminste zonder knipoog.
The Sessions
Mark O’Brien is door polio vanaf zijn nek verlamd en huurt een seksueel surrogaat in om zijn maagdelijkheid te verliezen. De film telt de sessies af, met vooraf afgesproken grenzen en een maximum aantal keren. Helen Hunt speelt haar zonder één zweem van redding. Dit is haar vak, en zij bewaakt de lijn. Gebaseerd op een essay dat O’Brien zelf schreef. Zeldzaam eerlijk over wat betaalde intimiteit betekent voor iemand die geen andere weg heeft.
The Girlfriend Experience
Soderbergh volgde een escort in New York in de weken rond de kredietcrisis, met een pornoactrice in de hoofdrol. Overal geld. Klanten praten over hun portefeuille, zij over tarieven en kleding. Van intimiteit is nauwelijks sprake, van werk des te meer. Koel, door de tijd springend en steeds op afstand. Dat lijkt de bedoeling, maar er blijft weinig van hangen. Interessanter als experiment dan als film.
The Girlfriend Experience
Drie seizoenen die los van elkaar staan, over vrouwen die het escortvak zakelijk aanpakken. Het eerste is het beste: een rechtenstudente legt dossiers aan, screent klanten en houdt haar twee levens uit elkaar tot dat misgaat. Discretie en risico zijn hier het onderwerp en niet het decor. Koel gefilmd, emotioneel karig, wat lang niet iedereen ligt. Seizoen drie verdwijnt in techpraat. Wil je de zakelijke kant zien, dan is deel een verplicht.
op 3 augustus 2026 geen Nederlands aanbod op JustWatch
Klute
Bree Daniels is callgirl in New York en wordt gevolgd door een rechercheur die een vermiste man zoekt. De thriller is het minst interessante deel. Wat blijft zijn haar gesprekken bij de psychiater, waarin ze precies uitlegt waarom ze dit doet: in die uren bepaalt zij wat er gebeurt en wat er verkocht wordt. Jane Fonda kreeg er een Oscar voor. Ruim vijftig jaar later is dat nog altijd het scherpste over controle in dit vak.
Anora
Een danseres uit Brooklyn trouwt met de zoon van een Russische oligarch, nadat hij haar eerst per week heeft ingehuurd. Baker filmt het werk zonder oordeel en zonder romantiek. Een baan met tarieven en collega’s, en met klanten die zich vergissen in wat ze kopen. De tweede helft is een lange klopjacht, tegelijk komisch en vernederend. Het slot duurt twee minuten en zegt meer over betaalde intimiteit dan de meeste films hier.
Pretty Woman
Rijke man huurt sekswerker per week in, koopt kleren voor haar, wordt verliefd. Het sprookje waar iedereen naar wijst zodra dit onderwerp valt. Het oorspronkelijke script was somber en werd omgebouwd tot romantiek. Dat merk je aan alles wat eruit gehaald is: de verslaving en het harde einde. Charmant gespeeld, dat wel. Als beeld van het vak is het onzin, en precies dat beeld zit nog altijd in de hoofden van klanten.
Working Girls
Een dag in een bordeel in Manhattan, gefilmd als kantoorwerk. Handdoeken verschonen, condooms tellen, klanten afhandelen, en een dienst van de bazin die veel te lang doorloopt. Borden praatte er jaren over met vrouwen die het deden en dat merk je aan elk detail. Geen drama en geen redding. Ook geen straf. Van alles wat er over sekswerk bestaat komt dit het dichtst bij hoe een gewone werkdag eruitziet.
op 3 augustus 2026 niet in de Nederlandse JustWatch-catalogus
Jeanne Dielman, 23, quai du Commerce, 1080 Bruxelles
Ruim drie uur naar een weduwe in Brussel kijken die aardappels schilt, bedden opmaakt en één keer per dag een man ontvangt die betaalt. Akerman filmt die klant net zo lang en net zo vlak als de afwas. Dat is de hele stelling: dit is huishoudelijk werk. Traag is een understatement en je moet het echt willen. Wie het uitzit snapt daarna waarom deze film in 2022 tot beste film aller tijden werd gekozen.
op 3 augustus 2026 niet in de Nederlandse JustWatch-catalogus
Red Light
Vlaams-Nederlandse serie over drie vrouwen. Een sekswerker die in het bordeel van haar vriend werkt, een politieagente met een grote zaak, en een sopraan van wie de man verdwenen is. Via die verdwijning raken hun levens verstrikt. Carice van Houten speelt de sekswerker zonder opsmuk en zonder medelijden, en dat is de reden om te kijken. De misdaadlijn is voorspelbaar. Wel het beste dat er in eigen taal over deze wereld gemaakt is.
Leaving Las Vegas
Een scenarioschrijver gaat naar Las Vegas om zich dood te drinken en ontmoet Sera, die op straat werkt. Ze spreken af: zij vraagt hem nooit te stoppen met drinken, hij vraagt haar nooit te stoppen met werken. Dat pact is het hart van de film en het houdt geen stand. Elisabeth Shue speelt haar met een waardigheid die je in zulke rollen zelden ziet. Zwaar, en over drank soms te romantisch. Over wat twee mensen elkaar aanbieden is het scherp.
Chloe
Een arts vermoedt dat haar man vreemdgaat en huurt een jonge escort in om hem te testen. Wat ze eigenlijk koopt zijn de verhalen achteraf, en die opwinding is het interessantste van de film. Daarna laat Egoyan het ontsporen in een thriller met een slot dat nergens op slaat. Julianne Moore en Amanda Seyfried houden het lang overeind. De eerste helft is een goed portret van een klant die zelf niet weet wat ze bestelt.
Sleeping Beauty
Een studente laat zich betalen om verdoofd naast oude mannen te liggen, die alles mogen behalve penetratie. Ze herinnert zich er niets van en heeft geen zeggenschap over wat er in die uren gebeurt. Precies dat is wat er te koop is. Leigh filmt het klinisch, zonder een spoor van erotiek. Veel kijkers noemen het leeg en dat verwijt is terecht. Als denkoefening over toestemming en afwezigheid blijft het toch hangen.
op 3 augustus 2026 geen Nederlands aanbod op JustWatch
Irma la Douce
Wilder maakte een komedie over een Parijse prostituee en de agent die haar pooier wordt. Die verzint vervolgens een rijke Engelse klant die haar enige klant moet zijn, en gaat daar zelf aan onderdoor. Jaloers op je eigen alter ego, uitgespeeld als klucht. Charmant, veel te lang, en over het beroep volstrekt onrealistisch. Het staat hier omdat het laat zien hoe graag de klant zichzelf als redder ziet.
Hustlers
Strippers in New York verdoven bankiers en plunderen hun creditcards. Gebaseerd op een waargebeurd verhaal, en de film is nuchter over de aanleiding: na 2008 kwamen de klanten niet meer terug en de huur moest wel betaald. Jennifer Lopez is uitstekend. Het aardigst is hoe eerlijk de eerste helft is over de emotionele arbeid, het vleien en het onthouden van namen. Daarna wordt het een misdaadfilm en verdwijnt die scherpte.
Kink
Kink.com maakt alleen zware BDSM en zit in het oude arsenaalgebouw van San Francisco. Voros mocht overal filmen, Franco betaalde. De scènes zijn niet het punt. Wat blijft hangen gebeurt ervoor en erna: de lijst met wat mag, en die ene vraag halverwege of iemand nog door wil. Regisseurs en modellen leggen uit hoe ze dat bewaken. Rommelig gemonteerd en veel te aardig voor de werkgever. Als les in onderhandelen wel bruikbaar.
Staat op 3 augustus 2026 niet in de Nederlandse JustWatch-catalogus. Import-dvd of een festivalvertoning.
Sick: The Life & Death of Bob Flanagan, Supermasochist
Bob Flanagan had taaislijmziekte. Volgens de artsen zou hij zijn twintigste niet halen; hij werd tweeënveertig en bouwde zijn hele leven om pijn heen, samen met zijn dominante partner Sheree Rose. Kirby Dick blijft filmen tot in het ziekenhuisbed toe. Flanagan legt zelf uit waarom pijn die hij kiest te dragen is en pijn die hem overkomt niet. Scherper is masochisme nooit uitgelegd. Zwaar. En het beste dat er over dit onderwerp bestaat.
Geen Nederlandse stream. Te vinden op dvd en in filmarchieven.
Graphic Sexual Horror
Insex was rond 2000 de hardste bondagesite van het net, opgezet door een oud-hoogleraar die zich PD liet noemen. Vijfendertigduizend leden betaalden zestig dollar per maand. De modellen vertellen zelf hoe de live-uitzendingen liepen en waar het scheefging. Uitputting, geld, en een stopwoord dat op papier bestond maar tijdens een betaalde shoot minder waard bleek. De makers kiezen nergens partij. Ongemakkelijk, en juist daarom eerlijk. Dit laat zien wat er van consent overblijft zodra er wordt betaald.
Geen Nederlandse stream. Verschenen op dvd en blu-ray.
Fetishes
Broomfield mag naar binnen bij Pandora’s Box, een duur SM-huis in Manhattan waar klanten in 1996 honderdvijfenzeventig dollar per uur betalen. Mistress Raven leidt hem rond langs de kerker en de behandelkamer. Acht hoofdstukken: slaven, meesteressen, rubber, worstelen, lijfstraffen, masochisme, infantilisme en politiek. De klanten die uitleggen wat ze komen halen dragen de film. Broomfield zelf trekt bij alles zijn wenkbrauw op en dat wordt vermoeiend. Als tijdsbeeld nog altijd waardevol.
Gemaakt voor HBO. Geen Nederlandse stream, wel op dvd verschenen.
NO CAP: Gen Kink
Camille Vanuxem loopt binnen bij Kashira, een Vlaamse studentenvereniging die workshops veilige BDSM geeft, en maakt daarna een profiel aan op FetLife. Vier afleveringen van tien tot twintig minuten. De vierde, over de schaduwkant, is de beste: daar gaat het over mensen die grenzen negeren en over wat de scene daar zelf mee doet. De toon is jong en het tempo hoog. Toch is dit het enige actuele Nederlandstalige materiaal over kink dat gratis online staat.
Aflevering 1 op YouTube (VTM)Aflevering 4 op YouTube (VTM)
Vlaamse reeks, vier afleveringen van tien tot twintig minuten, compleet op het YouTube-kanaal van VTM.
The Pleasure of Rope
Vier jaar lang filmde Bentley achter de schermen bij touwevenementen in Engeland en Japan. Kinbaku groeide daar van een hoekje van de BDSM-scene uit tot iets waar hele stellen mee bezig zijn. De mensen die het doen vertellen zelf waarom. Niet alle verhalen zijn mooi; een deel gaat over wat er misging. Opvallend veel ruimte voor vrouwen die zelf binden en voor mensen die van rol wisselen. Rustig gefilmd. De gesprekken dragen het, de montage niet.
Kleine productie zonder Nederlandse distributie. Wordt vertoond op touwevenementen en is los te koop bij de makers.
Folsom Forever
De Folsom Street Fair begon in 1984 als buurtprotest tegen sloopplannen en groeide uit tot het grootste fetisjfeest ter wereld. Oudgedienden uit de leerscene vertellen hoe de aidsjaren de wijk leegtrokken en waarom er toch feest werd gevierd. Cléo Dubois zit erbij, Gayle Rubin ook, en Jack Fritscher. Je krijgt de herkomst van codes die nu overal opduiken. Het geluid is bij bijna elk gesprek beroerd. Toch vertellen deze mensen hier hun eigen geschiedenis, en dat gebeurt nergens anders.
Geen Nederlandse stream. Digitaal te koop via Amerikaanse winkels.
Fifty Shades Uncovered
Een meelifter, gemaakt om in dezelfde week als de bioscoopfilm uit te komen. Psychologen, een enkele meesteres en een rij bekende Britten praten over hoe een fanfictie de wereld veroverde. Verder dan verbazing komt niemand. Precies waar de scene boos over is, namelijk wat er in die boeken misgaat, blijft onbesproken. Een 4,0 op IMDb met driehonderd stemmen. Verdiend. Staat hier omdat je moet weten dat dit soort films bestaat.
How to Build a Sex Room
Binnenhuisarchitect Melanie Rose verbouwt voor stellen een kamer waar ze in kunnen spelen. Qua vorm gewoon een klusprogramma, met fluweel en een andreaskruis aan de muur. Het gesprek vooraf redt het. Rose gaat met allebei de partners zitten, kiepert een tas met speeltjes op tafel om het ijs te breken, en laat ze hardop zeggen wat ze willen proberen en waar het ophoudt. Voor veel stellen is dat de eerste keer. Comfortfood met een bruikbare kern.
Ouwehoeren
De tweelingzussen Louise en Martine Fokkens stonden vanaf de jaren zestig achter het raam op de Wallen. De makers volgden ze een jaar en mochten mee naar binnen, ook tijdens het werk. Wat blijft hangen is de gewoonheid ervan. Koffie, rugpijn, ruzie met de familie over geld, een klant die vooral wil praten. Over hun zachte SM praten ze even nuchter als over de boodschappen. Dit soort openheid krijg je van bijna niemand.
Internationaal uitgebracht als Meet the Fokkens. Staat niet op een Nederlandse streamingdienst, wel op dvd.
Yab Yum
Yab Yum aan het Singel was jarenlang het bekendste bordeel van Nederland, tot de club in criminele handen viel en dicht moest. Van ‘t Hek zocht ruim tien jaar later de harde kern op. Ze halen op wat het was en zeggen er meteen bij wat het kostte. Extravagant en pijnlijk door elkaar. De film is nostalgischer dan goed voor hem is. Toch hoor je zelden zo precies hoe betaalde intimiteit aan de bovenkant van de markt werkte.
Seksengelen
Vier sekswerkers die zelf voor dit vak kozen lieten de camera drie maanden lang overal bij. Emma is moeder van drie en werkt als highclass escort. Lolita biedt de girlfriend experience aan en ontvangt thuis. Moira is BDSM-meesteres. De afleveringen gaan over het werk, de motivatie en het taboe. Meradji laat ze uitpraten en houdt haar eigen mening erbuiten. Wat Moira zegt over wat klanten bij haar zoeken is het scherpst. PowNed is zelden subtiel; dit is netjes gemaakt.
Candy Boys
Vier mannen die hun geld verdienen aan het verlangen van vrouwen. Strippers Angelo en Denzel, erotisch masseur Damon, escort Timo. De serie begint bij de aanname dat dit een droombaan is met bakken geld en laat die aanname daarna leeglopen. De markt is klein, de regels knellen, en het taboe zit vooral bij de klanten. Voor een Nederlandse kijker is dit het eerlijkste beeld van mannelijk sekswerk hier. Kort, en de vragen blijven soms aan de oppervlakte.
Aflevering 1 op YouTube (NPO 3)Aflevering 2 op YouTube (NPO 3)
Webserie van vier afleveringen, compleet op het YouTube-kanaal van NPO 3.
Help! Een hoer in de klas
Josje werkt op de Wallen en geeft gastlessen. Ze staat voor eerstejaars van de Universiteit voor Humanistiek, voor aankomend maatschappelijk werkers, en voor een vierde klas havo. Die scholieren vragen precies wat volwassenen niet durven te vragen. Ze krijgen antwoord. Josje heeft het ook over loverboys en over het verschil tussen kiezen en gedwongen worden. De film is uit 2012 en de aannames in de klas zijn sindsdien nauwelijks opgeschoven. Kort, helder, nog steeds bruikbaar.
Meiden van de Keileweg, 25 jaar later
Roy Dames filmde in 1999 de vrouwen op de Rotterdamse tippelzone aan de Keileweg. Een kwart eeuw later zoekt hij ze op. Wendy is clean, moeder van drie, en helpt nu anderen. Lieke zit weer vast in een slechte relatie. Christel is ongeneeslijk ziek. Sonja liet het werk achter zich en is nu BDSM-meesteres. Dames oordeelt nergens en daardoor is de serie hard om te zien. Wat blijft hangen is hoe weinig het scheelde tussen die vier levens.
De Grens van OnlyFans
Presentatrice Dzifa Kusenuh opent zelf een OnlyFans-account onder de naam Dzifantasy en gaat langs bij creators die er hun inkomen mee verdienen. De eerste afleveringen gaan over foto’s maken en prijzen bepalen. De laatste over wat er gebeurt als abonnees blijven vragen om meer en de grens elke keer een stukje opschuift. Dat je haar dat live ziet meemaken is sterker dan welk interview ook. Aan het eind moet ze kiezen of het account blijft.
Aflevering 1 op YouTube (NPO 3)Aflevering 4 op YouTube (NPO 3)
Webserie van vier afleveringen, compleet op het YouTube-kanaal van NPO 3.
Hot Girls Wanted
Amerikaanse meisjes van net achttien reageren op een advertentie, vliegen naar Miami en trekken in bij een agent die hun boekingen regelt. De film volgt ze een paar maanden, precies zolang als hun houdbaarheid in dat circuit duurt. Het pijnlijkste zit niet in wat er op de set gebeurt maar in het rekensommetje erna. De makers sturen wel hard richting één conclusie en laten vrouwen die het anders zien nauwelijks aan het woord. Kijk het met die scheefheid in je achterhoofd.
Whores' Glory
Drie plekken, drie werelden. Een verlichte glazen bar in Bangkok, een dichtgetimmerde steeg in Faridpur, een grensstad in Mexico. Glawogger gebruikt geen commentaarstem en laat de vrouwen zelf praten over geld, klanten en God. Het beeld is opvallend mooi, en over die keuze is terecht ruzie gemaakt. Het laatste deel gaat verder in wat het toont dan nodig was. Toch bestaat er weinig dat zo goed laat zien hoe de omstandigheden bepalen wat sekswerk is.
Staat op 3 augustus 2026 niet in de Nederlandse JustWatch-catalogus. Wel op dvd en soms op een festival.
Scarlet Road
De Australische sekswerker Rachel Wotton richt zich op klanten met een beperking. Je ziet haar bij John, die al zesentwintig jaar MS heeft, en bij Mark, die spastisch is. Het gaat over tillen, over timing, over praten, over de tijd nemen. Dat komt allemaal gewoon in beeld. Wotton studeert er daarnaast op af en werkt via haar organisatie Touching Base aan de toegang die mensen met een beperking hier hebben. Zelden zie je zo precies wat betaalde intimiteit praktisch inhoudt.
IMDbOfficiële site met video-on-demand
Geen Nederlandse stream. Te huren via de eigen site van de film.
Sexual Healing
Evelien is drieënvijftig, spastisch vanaf haar geboorte en zit in een rolstoel. Haar paar seksuele ervaringen waren teleurstellend en ze is ervan overtuigd dat niemand op haar zit te wachten. Gesprekken met haar begeleider Brigitte brengen het verlangen toch terug. Fraanje filmt de hele weg, van lingerie kopen tot het contact met sekswerker Thomas. De twijfel wordt niet weggepoetst. Dit is de beste Nederlandse film over wat betaalde intimiteit voor iemand kan betekenen. Begin hier als je er één kiest.
Huidhonger
Eenentwintig minuten over mensen die al heel lang niet meer zijn aangeraakt. Röben filmt letterlijk dicht op de huid, met massagebeelden als rode draad. De aanleiding was een masseuse die haar vertelde dat ze meer tijd kwijt was aan het napraten dan aan de massage zelf. Dat zegt genoeg. Geen deskundigen die het uitleggen, alleen mensen die vertellen wat ze missen. Klein gemaakt en heel precies. Het duurt korter dan een aflevering van wat dan ook en blijft veel langer hangen.
Tent en seks
Sunny Bergman zet een tent neer, nodigt voorbijgangers uit en vraagt ze het hemd van het lijf. Vier afleveringen: mannelijke onzekerheid, geaardheid en gender, hoe seksualiteit zich vormt, en hoe je het spannend houdt. De opzet klinkt als een grap en werkt precies daarom. In die tent zeggen mensen dingen die ze aan een tafel met een camera nooit zouden zeggen. De aflevering over mannen die denken dat ze altijd moeten willen is de nuttigste.
Sunny Side of Sex
Bergman reist naar Oeganda, China, Cuba en India met één vraag: is Nederland nu echt zo bevrijd als we onszelf voorhouden. Het antwoord valt tegen. In Oeganda krijgt ze seksles van Ssenga Brenda, en dat gesprek legt meer bloot over Nederlandse schaamte dan over Oeganda. Bij de Mosuo in de Himalaya delen geliefden alleen het bed en verder niets. Bergman zet zichzelf voortdurend in beeld, wat af en toe te veel wordt. Verder houdt de serie na vijftien jaar prima stand.
The Principles of Pleasure
Drie afleveringen over vrouwelijk genot en over hoe weinig de wetenschap er lang over wilde weten. Seksuologen en onderzoekers laten zien hoe de clitoris er werkelijk uitziet en waarom de orgasmekloof bestaat. De aflevering over het hoofd legt uit dat opwinding en verlangen niet hetzelfde zijn. Emily Nagoski en Ericka Hart komen langs. De vorm is Netflix-vrolijk met veel animatie, en dat verhult dat de inhoud gewoon klopt. De kortste route naar hoe verlangen werkt.
Sex, Explained
Vijf afleveringen van twintig minuten, verteld door Janelle Monáe. De eerste gaat over seksuele fantasieën en is de enige die je hier echt nodig hebt. Onderzoekers leggen uit hoe vaak mensen fantaseren over dingen die ze in het echt nooit zouden willen, en waarom dat volstrekt normaal is. Daarna verschuift het naar aantrekking, anticonceptie, vruchtbaarheid en bevallen, en zakt de relevantie snel weg. Hoog tempo, weinig diepte. Handig als eerste kennismaking, niet als je al verder bent.
Samen Vreemdgaan?
Drie stellen die met elkaar hebben afgesproken dat ze met anderen naar bed mogen. Twee beginners van middelbare leeftijd. Een ervaren duo dat zelf feesten organiseert, en een paar dat voor het eerst op swingersvakantie gaat. Bleekemolen filmt vooral wat er vooraf en achteraf gezegd wordt, en dat is de juiste keuze: het onderhandelen is hier het onderwerp en niet de seks. Zonder de gniffel waarmee dit in Nederland meestal behandeld wordt. Begin hier.
3Doc van BNNVARA, uitgezonden op NPO 3 in september 2024.
Polyamorie
Nederlandse documentaire over mensen die meerdere liefdesrelaties tegelijk hebben. Isabeau en Felix gaan trouwen en hebben er allebei iemand naast. Een echtpaar met twee kinderen brak de relatie open. Een derde vrouw heeft haar man hier en een geliefde in Denemarken. Tussendoor komen deskundigen uitleggen hoe dit psychologisch zit, wat het geheel braaf maakt. Sterk is dat het over de uitvoering gaat: agenda’s, jaloezie, een hypotheek met drie namen erop. Vijftig minuten, geen sensatie.
Volledige titel: Polyamorie – als liefde niet op kan. Alleen te zien met een Videoland-abonnement.
Wanderlust
Joy is therapeut, haar huwelijk staat stil, en na twee scheve schaatsen stelt ze voor dat ze allebei met anderen mogen slapen. Toni Collette speelt haar zonder schaamte. De serie doet iets wat bijna geen film hierover doet: ze laat het gesprek zelf zien. De regels. De avond waarop het toch niet lukt. In aflevering vijf verklaart Payne het alsnog uit rouw en schuldgevoel, en daar zit de terugtocht. De vier afleveringen ervoor zijn de beste fictie over een open huwelijk die er is.
You Me Her
Een echtpaar uit Portland boekt allebei apart dezelfde escort en houdt haar daarna erbij. Vijf seizoenen lang draait alles om drie mensen die er samen uit proberen te komen. Het is een sitcom. Elk conflict is binnen twintig minuten opgelost en de buren zijn karikaturen. Maar polyamorie wordt hier behandeld als relatievorm en niet als grap of als fase, en in 2016 was dat zeldzaam. Kijk het om de premisse, niet om de grappen.
In Nederland te zien bij Amazon Prime Video.
Professor Marston and the Wonder Women
De bedenker van Wonder Woman leefde jarenlang met zijn vrouw en met een studente, en al dat touw in zijn strips kwam ergens vandaan. Robinson filmt het als een liefdesverhaal in drie richtingen en niet als een schandaal. Het beste deel is hoe de drie hun afspraken maken en steeds weer bijstellen. Het zwakste is de raamvertelling met het zedencomité. Historisch flink opgepoetst, en de erfgenamen hebben dat destijds ook gezegd. Als portret van een werkende triade klopt het.
Bob & Carol & Ted & Alice
Twee stellen uit Los Angeles komen terug van een weekend zelfontplooiing en besluiten dat totale eerlijkheid alles oplost. Ze praten er eindeloos over. En dan, op het moment dat het echt zou moeten gebeuren, kiest de film eieren voor zijn geld. Precies dat einde is de reden om hem te zien, want daar blijven de meeste mensen zelf ook steken. Scherp geschreven. Over het verschil tussen erover praten en het doen nog altijd raak.
Vicky Cristina Barcelona
Twee Amerikaanse vriendinnen, een Spaanse schilder en zijn ex-vrouw. Een tijdlang werkt de driehoek gewoon, en Allen filmt die weken zonder oordeel. Daarna laat hij hem instorten omdat één van de drie labiel blijkt, en dat is de makkelijke uitweg: niet de vorm faalt, de gestoorde vrouw faalt. Cruz won er een Oscar mee en verdient die. Mooi, licht, en uiteindelijk laf over de vraag die de film zelf opwerpt.
Easy
Losse afleveringen van een half uur over stellen in Chicago. Één van de verhaallijnen volgt een man en een vrouw die hun relatie openen, en je ziet dat over drie seizoenen uit elkaar vallen en weer aan elkaar geplakt worden. Swanberg laat veel improviseren, dus de gesprekken klinken afgeluisterd en plot is er nauwelijks. De kwaliteit wisselt hard. De goede afleveringen laten zien waar zulke afspraken in de praktijk op sneuvelen, en dat is bijna altijd iets kleins.
Sex/Life
Een getrouwde vrouw in een buitenwijk houdt een dagboek bij over de seks met haar ex. Het uitgangspunt deugt: iemand die toegeeft dat ze iets mist en daar niet stil aan wil doodgaan. De uitvoering is soap. Slaapkamerverlichting, dialoog die klinkt als een pitch, en een tweede seizoen dat haar verlangen alsnog behandelt als een probleem dat opgelost moet worden. Kijk het als je nieuwsgierig bent naar hoe dit misgaat. Verder niet.
Gypsy
Een psycholoog in New York gaat onder een valse naam het leven van haar cliënten binnen. Naomi Watts speelt iemand die haar eigen verlangen alleen kan voelen als ze een ander speelt. Over grensoverschrijding door een hulpverlener is de serie pijnlijk precies, en over rollenspel als vluchtroute ook. Traag. Na tien afleveringen stopte Netflix ermee, dus een slot komt er nooit. Blijft de scherpste fictie over wat er gebeurt als je een fantasie liever uitvoert dan benoemt.
Elle
Michèle wordt in haar eigen huis verkracht, doet geen aangifte en gaat haar aanvaller vervolgens zelf opzoeken. Huppert speelt haar zonder één moment om medelijden te vragen. Verhoeven weigert uit te leggen wat ze wil, en juist daarom blijft de film ongemakkelijk in plaats van verklaarbaar. Wie hier een les over grenzen zoekt komt bedrogen uit. Dit is ook geen scenario om iets uit over te nemen. Het gaat over een vrouw die haar eigen reactie aan niemand verantwoordt.
Deep Water
Een man laat zijn vrouw minnaars nemen en kijkt toe. Dat is cuckolding, en heel even lijkt de film daarover te gaan: over opwinding uit vernedering, en over een afspraak die twee mensen samen gemaakt hebben. Daarna beginnen die minnaars te verdwijnen en wordt de kink de verklaring voor moord. Lyne kan spanning bouwen. Affleck speelt vlak. Als portret van iets wat veel stellen thuis werkelijk doen is dit een gemiste kans van formaat.
Fair Play
Twee analisten bij een hedgefonds houden hun relatie geheim, tot zij de promotie krijgt die hij al had ingecalculeerd. Wat daarna gebeurt gaat over macht in bed en over een man die niet kan verdragen dat de verhouding is gedraaid. Domont filmt de vernedering van dichtbij en houdt langer vol dan prettig is. Het laatste half uur schiet door. De vraag eronder blijft de goede: wat doet het met verlangen als de rollen omkeren?
Poor Things
Bella ontdekt seks zonder de schaamte die iedereen om haar heen wel heeft aangeleerd gekregen. Ze werkt een tijd in een bordeel in Parijs en behandelt dat als werk en als onderzoek tegelijk. Stone speelt het lichamelijk en zonder ironie. Het blijft een fabel, dus over echt sekswerk valt er niets uit af te leiden. Wat wel blijft hangen: hoe raar wij het vinden dat iemand nieuwsgierig is en dat gewoon hardop zegt. Prachtig gemaakt, af en toe zelfvoldaan.
Nymphomaniac: Vol. I
Joe vertelt de oudere man die haar van straat raapte haar seksuele leven na, hoofdstuk voor hoofdstuk. Deel één is het lichte deel: de trein, de weddenschap, het bijhouden van namen. Von Trier laat de luisteraar er steeds vlieghengelvergelijkingen op loslaten, wat tegelijk de grap en de zwakte is. Wie alleen deel twee kent mist waar die toon vandaan komt. Eerder koel dan opwindend, als beschrijving van iemand die haar eigen verlangen inventariseert. Kijk ze als één film.
Het tweede deel staat eerder in deze lijst.
Shame
Brandon in New York heeft seks zoals andere mensen drinken. McQueen filmt het kaal en zonder één opwindend beeld, en dat is het punt: er zit geen verlangen in, alleen herhaling. Fassbender speelt iemand die niets van een ander kan aannemen. Als zijn zus komt logeren wordt zichtbaar waar de leegte vandaan komt, al legt de film dat gelukkig nooit helemaal uit. Nuttig omdat je het verschil ziet tussen veel seks willen en niets meer voelen.
Good Luck to You, Leo Grande
Een gepensioneerde lerares boekt een jonge sekswerker op een hotelkamer omdat ze in haar hele huwelijk nooit een orgasme heeft gehad. Vier afspraken, één kamer, en vooral praten. Emma Thompson speelt de schaamte en de bemoeizucht en het verlangen tegelijk. Daryl McCormack speelt het werk zoals het echt gaat: aandacht geven, tempo bewaken, grenzen trekken en zelf niet alles vertellen. Geen redding, geen romance. Dit komt het dichtst bij wat betaalde intimiteit voor iemand kan betekenen.
Hope Springs
Na eenendertig jaar huwelijk sleept Kay haar man mee naar een week intensieve relatietherapie. Ze slapen al jaren apart en hij ziet het probleem niet. De opdrachten die ze krijgen zijn echt en pijnlijk om aan te zien: elkaar aanraken zonder doel, hardop zeggen wat je wilt. Streep en Jones spelen het klein. Aan de buitenkant is dit een vriendelijke bioscoopkomedie met muziek die elke scène komt afzwakken. Daaronder zit het beste dat Hollywood over seks na je zestigste heeft gemaakt.
Enough Said
Twee gescheiden mensen van in de vijftig beginnen iets, en zij laat het kapotgaan door te luisteren naar wat zijn ex over hem zegt. Holofcener schrijft gesprekken die klinken alsof je ze in een restaurant afluistert. De film gaat over de angst voor een tweede vergissing, en over hoe je daardoor al op de eerste avond bewijs zit te verzamelen. Gandolfini is ontwapenend in zijn laatste hoofdrol. Over daten na een scheiding is dit het eerlijkste dat er ligt.
Gloria Bell
Gloria is gescheiden, ver in de vijftig, en gaat in haar eentje dansen in clubs waar mensen van haar leeftijd komen. Ze ontmoet een man die net uit een huwelijk komt en nog volledig aan zijn dochters vastzit. Lelio filmt haar zonder haar zielig te maken en zonder haar te vieren. De seks is gewoon in beeld, op een lichaam van bijna zestig, en er wordt niets omheen gebouwd. Julianne Moore draagt de hele film. Iets tammer dan het origineel.
Lelio's eigen Engelstalige remake van zijn Chileense Gloria uit 2013.
45 Years
Een week voor hun vijfenveertigjarig huwelijksfeest komt het bericht dat het lichaam van Geoffs vroegere vriendin is teruggevonden in een gletsjer. Kate ziet haar man langzaam naar iemand anders teruglopen. Haigh filmt lange stiltes in een Engels huis en houdt de camera op Charlotte Rampling. Er wordt één keer gevreeën. Dat is de zwaarste scène van de film. Over wat je veertig jaar lang niet gevraagd hebt en wat die stilte uiteindelijk kost.
Hasta la vista
Drie Vlaamse twintigers zijn nog maagd en willen dat niet blijven. Jozef ziet bijna niets, Philip kan alleen zijn hoofd en één hand bewegen, en Lars zit door een hersentumor in een rolstoel. Onder het mom van een wijnreis rijden ze naar een Spaans bordeel dat op mannen met een beperking is ingericht. Enthoven speelt het als komedie en dat werkt: het worden geen zieligerds maar vrienden die elkaar irriteren. Gebaseerd op het verhaal van activist Asta Philpot.
Vlaamse film, internationaal uitgebracht als Come As You Are. In Nederland op dit moment nergens legaal te streamen.
Touch Me Not
Pintilie zet echte mensen en acteurs door elkaar in een onderzoek naar aanraking. Laura kan niet van seks genieten, huurt een sekswerker in en komt niet verder dan kijken. Christian heeft spinale spieratrofie en van iedereen in beeld het rijkste seksleven. Onderweg passeren een workshop en een kinkclub. Het ongemak is constant. De vorm is koud en gemaniëreerd, veel mensen haken af, en dat zie je terug in de score. Wie het uitzit krijgt scènes die nergens anders bestaan.
Won de Gouden Beer in Berlijn in 2018. Documentaire en fictie lopen bewust door elkaar.
Rust and Bone
De rouille et d'os
Een orkatrainster verliest haar onderbenen en begint iets met een man die zonder omhaal met haar naar bed gaat en verder weinig van haar wil weten. Eerst is dat precies wat ze nodig heeft. Later precies niet genoeg. Cotillard speelt het zonder één moedig moment. Audiard filmt lichamen als lichamen, ook de gehavende, en doet daar nergens verontschuldigend over. De tweede helft verzandt in te veel plot. Om de seksscènes blijft hij de moeite waard.
Margarita with a Straw
Laila heeft een cerebrale parese, gaat vanuit Delhi studeren in New York en ontdekt daar dat ze zowel op vrouwen als op mannen valt. Bose laat haar verlangen, masturberen, vreemdgaan en iemand kwetsen, dus ze is een mens en geen leerzaam voorbeeld. Dat is zeldzaam in een film over een beperking. Het slot legt te veel uit. Bose wilde eigenlijk een actrice met cerebrale parese casten en koos uiteindelijk Kalki Koechlin.
Indiase film in het Hindi en Engels. In Nederland op dit moment nergens legaal te streamen.
Basic Instinct
Verhoeven maakte de film die het genre definieerde en richtte in dezelfde beweging de schade aan die er nog steeds in zit. De moordenaar bindt haar minnaars vast met een witte sjaal. Bondage is hier het bewijs van gestoordheid, niet van een voorkeur. Dertig jaar later is dat nog altijd de referentie waar mensen naar teruggrijpen, meestal zonder de film gezien te hebben. Sharon Stone speelt Catherine beter dan het scenario verdient. Als thriller werkt hij prima.
Fatal Attraction
Een getrouwde man heeft een weekend met een vrouw en zij weigert daarna te verdwijnen. De eerste helft is scherp over hoe achteloos hij het afspreekt en hoe weinig hij er daarna van wil weten. Dan draait het. Alex wordt een monster en haar verlangen een ziekte. Glenn Close heeft jarenlang tegen dat einde gevochten en ze had gelijk. Wat overblijft is een film die generaties heeft geleerd dat een vrouw die iets wil gevaarlijk is.
Body Heat
Kasdan schreef een film noir over naar Florida en laat de hitte het werk doen. Een matige advocaat, een vrouw die precies weet wat ze doet, en een plan waar hij te traag voor is. De seks is voor 1981 opvallend direct en dient de plot in plaats van andersom. Kathleen Turner is in haar allereerste filmrol al beter dan William Hurt ooit wordt. Verder belooft de film niets. Dat is genoeg.
Dressed to Kill
De Palma filmt schitterend en denkt onhandig. De achtervolging in het museum en de scène in de lift zijn nog steeds vakwerk. Daarna komt de onthulling, en die zet een transvrouw neer als moordenaar met een tweede persoonlijkheid. Daar werd in 1980 al voor de bioscoop tegen gedemonstreerd, en beter is het sindsdien niet geworden. Kijk hem voor de camera en voor Angie Dickinson. De psychiatrie erin is verzonnen om de twist te laten kloppen.
Last Tango in Paris
Ultimo tango a Parigi
Twee mensen spreken af in een leeg appartement en houden hun naam buiten de deur. Als idee is dat een van de eerlijkste dingen die dit genre heeft opgeleverd. Berucht werd de film om een scène die Maria Schneider pas op de set te horen kreeg. Bertolucci gaf later toe dat hij haar echte reactie wilde. Brando wist ervan. Zij was negentien. Dat is geen anekdote maar een grens die op film staat, en het maakt de rest onmogelijk om onbevangen te bekijken.
Op dit moment bij geen enkele Nederlandse dienst te zien; de JustWatch-pagina meldt het zodra dat verandert.
Unfaithful
Lyne filmt vreemdgaan van dichtbij. De trein terug. De blik in de spiegel, en het moment waarop ze doorheeft dat ze het weer gaat doen. Diane Lane speelt dat zonder ook maar één keer uit te leggen waarom. Het beste uur dat Lyne ooit gemaakt heeft. Dan komt de plot en wordt overspel alsnog een misdrijf met een straf. Kijk het voor die eerste helft en accepteer dat de tweede het brave einde is dat 2002 kennelijk nodig had.
Bound
Twee vrouwen, een koffer met maffiageld en een plan dat strak in elkaar zit. De Wachowski’s haalden Susie Bright erbij om de seksscènes op te bouwen, jaren voordat er intimiteitscoördinatoren bestonden. Dat merk je meteen: de seks is geschreven vanuit wat die twee aan elkaar hebben, niet vanuit wie er meekijkt. Gershon en Tilly spelen het alsof ze de grap allebei snappen. Zeldzaam in dit genre. Hier wordt begeerte niet afgestraft met een lijk.
Disclosure
Een vrouw met macht dwingt een man tot seks en de film weet niet goed wat hij daarmee aan moet. De ene helft neemt hem serieus. De andere helft is een technothriller uit 1994 met virtual reality erin. Demi Moore krijgt geen personage maar een functie. Toch zit er iets bruikbaars in: dwang houdt niet op te bestaan zodra een vrouw het doet, en een man die nee zegt hoeft dat aan niemand uit te leggen. Alleen durft de film dat punt niet vast te houden.
Indecent Proposal
Een miljonair biedt een miljoen dollar voor één nacht met de vrouw van een ander en zij zegt ja. Het scenario stelt precies de goede vraag: wie beslist hier eigenlijk, en wat doet zijn jaloezie met een afspraak die zij zelf heeft gemaakt. Daarna kiest de film voor sentiment en wordt het huwelijk het probleem. Redford is charmant. Moore en Harrelson blijven vlak. Het idee is beter dan de uitvoering, en dat merk je al na een halfuur.
Swimming Pool
Een Engelse schrijfster leent het huis van haar uitgever in Zuid-Frankrijk en krijgt daar zijn dochter op bezoek. Ozon laat lang in het midden of hij een thriller maakt of een portret van iemand die jaloers is op het lichaam van een ander. Charlotte Rampling speelt die afgunst zonder er ooit om te vragen. De ontknoping is een truc. Jammer. Wat blijft hangen is de zomerse verveling waarin verlangen begint te broeien.
Gone Girl
Fincher filmt een huwelijk als een misdaadonderzoek en dat blijkt te kloppen. Rosamund Pike speelt een vrouw die precies weet welke rol er van haar verwacht wordt en die rol vervolgens als wapen gebruikt. De film gaat over de verhalen die stellen over elkaar vertellen en over hoe weinig daarvan waar hoeft te zijn. Geen kink. Wel de scherpste film in dit rijtje over macht tussen twee mensen die van elkaar houden. Bijna tweeënhalf uur en geen minuut te veel.
The Voyeurs
Een stel kijkt naar de buren aan de overkant en gaat er samen steeds verder in mee. De eerste helft snapt waar voyeurisme over gaat. Dat het opwindt om te zien wat niet voor jou bedoeld is, en dat samen kijken iets doet met wat je daarna in bed doet. Sydney Sweeney draagt de film. Daarna komt er een dubbele twist overheen die te slim wil zijn voor het materiaal. Als guilty pleasure werkt het. Als film over kijken haakt hij halverwege af.
Stranger by the Lake
L'inconnu du lac
Een cruisingplek aan een meer, gefilmd met een vaste camera en zonder één noot muziek. Franck ziet iemand verdrinken door toedoen van de man op wie hij verliefd is, en blijft terugkomen. Guiraudie oordeelt niet en legt niets uit. Hij laat zien dat weten dat iemand gevaarlijk is de aantrekkingskracht kan vergroten in plaats van wegnemen. De seks is expliciet en volstrekt zakelijk in beeld gebracht. Ongemakkelijk en precies. Eerlijker over begeerte dan het hele Amerikaanse deel van deze lijst.
Cruel Intentions
Les liaisons dangereuses verplaatst naar rijke tieners op Manhattan, en dat werkt beter dan het zou moeten. Sarah Michelle Gellar speelt manipulatie als een sport die ze goed beheerst. De weddenschap gaat over een meisje dat niet weet dat ze inzet is, en daar is de film niet naïef over. Wat hij nooit uitwerkt is de macht die de twee hoofdpersonen over elkaar hebben. Een tijdcapsule uit 1999 die verrassend goed heeft standgehouden.
365 Days
365 dni
Een maffiabaas ontvoert een vrouw, houdt haar een jaar vast en de film verkoopt dat als romantiek. Dat is geen interpretatie, dat is de plot. Hij zegt letterlijk dat hij haar niet zal aanraken zonder toestemming en negeert dat vervolgens. Geen afspraak, geen stopwoord. Geen weg naar buiten. Wat hier dominantie heet is gijzeling met een goed pak aan. Netflix vulde er drie jaar lang de best bekeken lijst mee. Die 3,3 op IMDb is verdiend.
Er zijn twee vervolgen, 365 Days: This Day en The Next 365 Days, allebei op Netflix.
Fifty Shades Darker
Deel twee laat de kink grotendeels los en wordt een thriller met een stalkende ex en een helikoptercrash erin. Wat er van de verhouding overblijft is een man die haar telefoon uitleest en haar baan regelt, gepresenteerd als zorg. Het contract uit deel één komt niet meer terug. Dakota Johnson doet opnieuw meer dan het script van haar vraagt. Wie hoopte dat de reeks iets zou uitleggen over onderhandelen komt hier definitief bedrogen uit.
Fifty Shades Freed
Het slotdeel is een huwelijksfilm met een ontvoering erin. De afspraken uit het eerste boek zijn dan al lang vergeten. Hij bepaalt waar ze werkt en hoe ze heet, en of ze kinderen krijgt beslist hij er ook nog bij. De film noemt dat een happy end. Eén scène in de speelkamer haalt iets van de eerdere spanning terug. Verder is het productplaatsing met een soundtrack. Drie films lang beloofd dat er een contract lag en niemand heeft zich er ooit aan gehouden.
After
Begonnen als fanfictie over Harry Styles en dat is te merken. Een eerstejaars valt op de jongen die iedereen ongeschikt noemt, en de film denkt dat afstandelijkheid hetzelfde is als diepgang. De inzet van het boek, een weddenschap over haar, is in de verfilming zo afgevlakt dat er nauwelijks iets op het spel staat. Inmiddels vier delen. Relevant omdat miljoenen lezers hier bij dark romance zijn binnengekomen, niet omdat de film zelf iets kan.
Er volgden drie vervolgen; After We Collided staat ook op JustWatch NL.
Obsessed
Een uitzendkracht raakt gefixeerd op haar getrouwde baas, en de film volgt exact het draaiboek van Fatal Attraction, tweeëntwintig jaar later en zonder de scherpe eerste helft. Beyoncé krijgt weinig te doen tot het gevecht op zolder. Ali Larter speelt de obsessie zonder dat iemand haar er een reden bij geeft. Vlak en voorspelbaar. Het eindigt zoals dit soort films altijd eindigt. Staat hier omdat het genre bestaat, niet omdat je er iets aan hebt.
The Boy Next Door
Een lerares slaapt één keer met de buurjongen en hij wil daarna haar hele leven. Jennifer Lopez speelt de spijt overtuigender dan de film verdient. De rest is stalking die eerst als romantiek wordt verkocht en daarna alsnog als horror wordt afgemaakt. Dan is er nog het cadeau: een eerste druk van de Ilias, een blunder die niemand op de set heeft tegengehouden. Kijk het met vrienden erbij. Of niet.
You
Een boekverkoper legt in voice-over uit waarom stalken liefde is, en de serie laat je die stem drie afleveringen lang leuk vinden. Dat is de truc en die werkt. Penn Badgley speelt Joe zo aannemelijk dat hij er in interviews steeds voor moest waarschuwen. Vanaf seizoen drie wordt het meer een soap over wie er nu weer in de kelder staat. De eerste twee seizoenen zijn het scherpste dat er over deze fantasie gemaakt is.
Killing Eve
Een medewerker van de Britse inlichtingendienst en een huurmoordenaar raken geobsedeerd door elkaar, en de serie durft die obsessie van twee kanten te laten komen. Jodie Comer en Sandra Oh spelen aantrekkingskracht zonder dat er veel hoeft te gebeuren. Waller-Bridge schreef het eerste seizoen en dat hoor je aan de dialoog. Daarna wisselt de hoofdschrijver elk seizoen en zakt het weg tot een lange achtervolging. Seizoen één is uitstekend. Het einde heeft niemand nodig gehad.
Normal People
Twee mensen uit een Iers stadje vinden elkaar steeds terug en praten er steeds net niet over. De seksscènes zijn met een intimiteitscoördinator gemaakt en dat is te zien. Er wordt gevraagd, er wordt geantwoord, en opwindend blijft het gewoon. Marianne vraagt later een vriend om haar pijn te doen, en de serie koppelt dat aan hoe weinig ze zichzelf waard vindt. Eén verklaring van de vele. Verder is dit het beste dat er over jong verlangen is gemaakt.
Berlin Syndrome
Een Australische backpacker gaat mee naar het appartement van een charmante leraar en de volgende ochtend zit de deur op slot. Shortland filmt gevangenschap zonder er ook maar één keer iets erotisch van te maken, en daarom hoort hij hier. Dezelfde opzet die dark romance als fantasie verkoopt wordt hier uitgespeeld tot wat het werkelijk zou zijn: verveling, vernedering, en jaren aan een raam dat niet opengaat. Teresa Palmer draagt hem. Zwaar en traag. Maar het klopt.
Phantom Thread
Een couturier die alles in zijn huis regelt krijgt een vrouw over de vloer die zich daar niet naar voegt. Wat er dan ontstaat is een machtsverhouding die ze samen uitvinden en waar ze het allebei over eens worden, ook al staat er nergens een woord van op papier. Wie de gemiddelde dark romance heeft gelezen ziet hier hoe het er wel uitziet. Hij vraagt erom, zij levert het. Niemand doet alsof het geen afspraak is. Day-Lewis en Krieps zijn allebei uitstekend.
Tea Consent
Bijna drie minuten tekenfilm. Instemming uitgelegd via een kop thee: je biedt aan, iemand zegt ja of nee, en wie bewusteloos is drinkt niks. Zo simpel dat het bijna beledigend wordt. Werkt daardoor. Scholen en politiekorpsen over de hele wereld draaien het elf jaar later nog steeds. Op hetzelfde kanaal staat een versie zonder scheldwoorden. Gratis, en je bent klaar voordat je eigen thee is getrokken.
Volledig op YouTube (Blue Seat Studios)Versie zonder scheldwoorden
Tekst van Emmeline May, animatie van Rachel Brian. Twee minuten en eenenvijftig seconden, gratis op het officiële kanaal.
Nachtdieren: shibari
Shibari: pijn verlichten met touwen
Raven van Dorst schuift aan bij een sessie waar touw wordt ingezet tegen pijn. Niet als spel, niet als plaatje. Iets lichamelijks dat een zenuwstelsel omlaag brengt, en die hoek zie je zelden. In zes minuten kom je nergens, dus het blijft bij een eerste indruk. Voor wie nog nooit iemand in touw heeft zien liggen is dat genoeg om te snappen waarom mensen dit doen. Korter dan je koffiepauze en het staat gratis online.
Volledig op YouTube (NPO Start)
Aflevering uit de reeks Nachtdieren van NPO 3. Zes minuten en zesentwintig seconden, gratis op het YouTube-kanaal van NPO Start.
Leven met een fetisj
Djanlissa Pringels gaat langs bij Nederlanders met een fetisj en laat ze het zelf uitleggen. Iris over wat latex met haar zelfvertrouwen doet, Jeffrey over verkleden als toiletjuffrouw. Dennis en Max doen puppy play. Nieuwsgierig van toon, zonder gegniffel, en dat is bij dit onderwerp zeldzamer dan het zou moeten zijn. Afleveringen van acht tot twaalf minuten, gratis online. Diep gaat het nergens. Je ziet wel mensen hardop praten over iets waar ze normaal over zwijgen.
Latex geeft Iris macht en zelfvertrouwen (YouTube)Dennis en zijn baasje Max over puppy play (YouTube)Jeffrey en zijn toiletjuffrouw-fetisj (YouTube)
Losse afleveringen van acht tot twaalf minuten, gratis op het YouTube-kanaal van VICE Nederland.
Gespielte Vergewaltigung: Geht dieser BDSM-Fetisch zu weit?
Achttien minuten over het meest ongemakkelijke hoekje van kink: mensen die een verkrachting naspelen omdat ze dat zelf willen. De aflevering gaat nauwelijks over de scène. Het gaat over alles eromheen, en daar hoort het ook over te gaan. Afspraken vooraf, stopwoorden, en wat je doet als iemand alsnog dichtklapt. Duits gesproken, gratis. Zelden wordt dit onderwerp zo koel behandeld, en al helemaal niet door een publieke omroep.
Volledig op YouTube (Die Frage)
Duits gesproken, achttien minuten, gratis op het kanaal Die Frage van de publieke omroep-jongerenzender funk.
Inside Findom Szene
Inside Findom Szene: Kann man als Geldherrin reich werden?
Findom is de tak van femdom waarin geld het spel is. Iemand betaalt om betaald te hebben. De macht zit in het overmaken zelf. Y-Kollektiv volgt vrouwen die er hun inkomen uit halen en houdt de belofte van makkelijk geld tegen het licht, wat nuchter uitpakt voor iedereen die dacht dat dit een snelle bijverdienste is. Vijfentwintig minuten, Duits gesproken en gratis. Beter materiaal over betaalde dominantie staat er niet online.
Volledig op YouTube (Y-Kollektiv)
Duits gesproken, vijfentwintig minuten, gratis op het YouTube-kanaal van Y-Kollektiv (Radio Bremen).
Sex Stuff: Japanese Rope Bondage with Midori
Seksvoorlichter Zoë Ligon laat zich vastbinden door Midori, die al decennia touwles geeft. Je ziet het gesprek vooraf, de knopen zelf en het gezicht van iemand die het ondergaat in plaats van erover praat. Midori doet niet mee aan de mystiek waar kinbaku meestal in wordt gewikkeld en legt gewoon uit wat ze aan het doen is. Dertien minuten, gratis. Zo begint touw in de praktijk, lang voordat het een fotoshoot wordt.
Volledig op YouTube (Zoë Ligon)
Engels gesproken, dertien minuten, gratis op het kanaal van Zoë Ligon.
Scorpio Rising
Achtentwintig minuten motorrijders die hun leer poetsen, op popsingles uit 1963. Geen dialoog. Anger filmt een gesp, een rits, een laars en een ketting alsof het lichamen zijn, en dat is ongeveer de definitie van een fetisj: een ding dat de plek van een lichaam inneemt. Er zit nazisymboliek doorheen en er zitten Jezusbeelden doorheen. In Los Angeles werd de film in beslag genomen en wegens obsceniteit vervolgd. Zonder hem had de leerscene er visueel anders uitgezien.
Op 3 augustus 2026 geen Nederlands aanbod op JustWatch. Draait bij filmmusea en in programma's over experimentele film.
Un chant d'amour
De enige film die Genet zelf maakte. Twee gevangenen in aangrenzende cellen blazen rook door een gaatje in de muur naar elkaar toe. Een bewaker kijkt door het luikje en gaat er daarna zelf in mee, met een riem in zijn hand. Geen woord gesproken. Wat je ziet is hoe kort de afstand is tussen bewaken en begeren. Decennialang verboden. Zesentwintig minuten die zwaarder wegen dan de meeste speelfilms hier.
Op 3 augustus 2026 geen Nederlands aanbod op JustWatch. Zwijgend, zesentwintig minuten. Genet maakte hem in 1950; de eerste vertoning was in 1954 in de Cinémathèque française.
Tie Me Up! Tie Me Down!
¡Átame!
Ricky komt uit een inrichting, ontvoert actrice Marina en bindt haar vast tot ze van hem gaat houden. Almodóvar speelt het als romantische komedie. Daar zit het probleem. Dit is geen bondage maar gijzeling, en de film weet dat ook wel, alleen durft hij niet te kiezen. In Amerika leverde hij een eigen keuringscategorie op. Kijk hem als tijdsbeeld: nog geen veertig jaar geleden kon vastbinden gewoon als hofmakerij worden verkocht. Spaans gesproken.
Matador
Een stierenvechter die de arena niet meer in kan doodt vrouwen. Een advocate doodt mannen. Ze herkennen elkaar meteen. Almodóvar behandelt de doodsdrift als erotiek en hangt er geen boodschap aan, wat moediger is dan het klinkt. Fel gekleurd, hard gemonteerd, met een jonge Banderas als de jongen die het allemaal over zich heen krijgt. Geen sm-film, en toch dichter bij de kern van machtsuitwisseling dan een hoop titels die dat wel beweren. Spaans gesproken.
Op 3 augustus 2026 geen Nederlandse pagina op JustWatch.
The Skin I Live In
La piel que habito
Een plastisch chirurg houdt een jonge vrouw opgesloten in zijn villa en werkt aan haar huid. Halverwege kom je erachter waarom, en dan kantelt alles. Deze film staat hier omdat er niets kouders bestaat over totale controle over andermans lichaam. Van spel is geen sprake en van instemming al helemaal niet. Alleen een scalpel en een deur op slot. Wie sm zoekt zit hier verkeerd. Spaans gesproken.
Tokyo Decadence
Topâzu
Ai werkt als sm-escort voor rijke Tokioërs en gaat van hotelkamer naar hotelkamer. Murakami verfilmde zijn eigen roman en houdt het onaangenaam nuchter. De klanten zijn zielig, de sessies zijn werk, en tussen twee afspraken door zit ze gewoon in de metro. Als erotiek wordt hij vaak verkocht en dat is hij nauwelijks. Wat blijft hangen is de eenzaamheid van iemand die de hele dag andermans fantasie draagt. Japans gesproken, hier lastig legaal te vinden.
Op 3 augustus 2026 geen Nederlandse pagina op JustWatch.
Flower and Snake
Hana to hebi
Een zakenman laat de vrouw van zijn baas ontvoeren en aan een touwmeester overdragen. Dit is de film die kinbaku wereldwijd op het netvlies zette, met Naomi Tani als het gezicht van het genre. Wees eerlijk over wat je aanzet: instemming ontbreekt volledig, het gaat over een vrouw die gebroken wordt, en Nikkatsu verkocht dat als opwinding. De touwbeelden zijn onmiskenbaar mooi. Dat maakt het ongemakkelijker, niet minder. Japans gesproken, vierenzeventig minuten.
Op 3 augustus 2026 geen Nederlandse pagina op JustWatch. Nikkatsu-productie uit de roman-pornoreeks.
Bound
Bougrelle filmde in Japan hoe shibari verandert. De traditie ging over mannen die vrouwen vastbinden, en inmiddels staan er vrouwen aan beide kanten van het touw. Dat is de interessantste verschuiving in deze hoek en er is verder bijna niets over gemaakt. Tweeënzestig minuten, Japans gesproken. Je moet er moeite voor doen, want hij draait op festivals en staat nergens legaal te streamen in Nederland.
Filmpagina op MUBIVertoning op CAMERA JAPAN
Japan, 62 minuten, Japans gesproken met Engelse ondertiteling. Draait op festivals, onder meer op CAMERA JAPAN in Rotterdam. Op 3 augustus 2026 niet te streamen in Nederland.
R100
Een saaie meubelverkoper neemt een abonnement bij een club waarvan de dominatrices hem overal mogen overvallen. In de supermarkt, op zijn werk. Opzeggen kan niet. Matsumoto maakt er een absurde komedie van en stelt ondertussen de juiste vraag hardop: wat blijft er over als je de regie over je eigen fantasie helemaal weggeeft. De tweede helft ontspoort volledig, met opzet. Japans gesproken en hier lastig te vinden.
Op 3 augustus 2026 geen Nederlandse pagina op JustWatch.
Lies
Gojitmal
Y is achttien en spreekt in een lovehotel af met J, beeldhouwer van achtendertig. Hij begint met slaan en doet het elke keer harder. Zij blijkt dat te willen, neemt de leiding over, en daarna slaan ze om de beurt. Ze laten hun leven varen en wonen in hotels tot het geld op is. Korea knipte de film aan flarden, Venetië draaide hem ongemoeid. Nergens anders zie je zo precies hoe een sm-dynamiek zichzelf blijft opdrijven.
Zuid-Korea, Koreaans gesproken. Op 3 augustus 2026 geen Nederlandse pagina op JustWatch. In eigen land zwaar gecensureerd; buitenlandse versies bleven ongeknipt.
Paradise: Love
Paradies: Liebe
Teresa is een Oostenrijkse moeder van rond de vijftig en gaat op vakantie naar Kenia, waar oudere Europese vrouwen jonge mannen betalen voor gezelschap. Ze wil geen seks kopen, ze wil verliefd worden, en dat is de leugen die Seidl laag voor laag afpelt. Lange statische shots, geen muziek, pijnlijk om naar te blijven kijken. De machtsverhouding staat er ongefilterd in, inclusief het kleurverschil en het geld. Over een vrouwelijke klant en een mannelijke aanbieder is zelden zo eerlijk gefilmd.
Oostenrijk, Duits en Engels gesproken. Op 3 augustus 2026 geen Nederlandse pagina op JustWatch.
Fetisch und Sex: Fetlife
Fetisch und Sex - Fetlife: das Facebook für Perverse. RABIAT!
FetLife is het sociale netwerk waar de Duitse kinkscene elkaar vindt, en dit is de enige serieuze reportage die erover bestaat. De makers zetten zelf een profiel op, gaan naar bijeenkomsten en praten met mensen die er hun hele sociale leven op hebben gebouwd. De rotte kant komt ook langs: profielen die grenzen negeren, en wat het platform daar wel en niet mee doet. Vijfenveertig minuten Duits, gratis en compleet online.
Volledig op YouTube (Y-Kollektiv)
Duits gesproken, vijfenveertig minuten, gratis en compleet op het YouTube-kanaal van Y-Kollektiv.
The Notorious Bettie Page
Bettie Page poseerde in de jaren vijftig geboeid en in leer voor de postorderfoto’s van Irving Klaw, en werd daarmee het gezicht van een fetisjbeeldtaal die er nog altijd staat. Harron maakt haar geen slachtoffer en geen icoon. Ze filmt een vrouw die het werk leuk vond en niet begreep waarom de Senaat zich ermee ging bemoeien. Grotendeels zwart-wit. Een film over fetisj waarin niemand zich hoeft te verantwoorden, en dat kom je bijna nooit tegen.
Op 3 augustus 2026 geen Nederlandse pagina op JustWatch.
Bettie Page Reveals All
Page vertelt hier haar eigen verhaal, alleen met haar stem, want gefilmd worden wilde ze niet meer. Zo krijg je een documentaire waarin de bekendste fetisjfoto’s van de twintigste eeuw becommentarieerd worden door de vrouw die erop staat. Droog, laconiek, en nergens gaat ze mee in de mythe. De zware jaren na haar carrière komen ook langs. Zet hem naast de speelfilm van Harron en je hoort het verschil tussen een portret en een eigen versie.
Op 3 augustus 2026 in Nederland alleen te huren of te kopen bij de Apple TV Store.
Hope
Håp
Anja hoort dat ze hersenkanker heeft. Ze is getrouwd met Tomas, gespeeld door Stellan Skarsgård, en dat huwelijk stond al jaren stil voordat de diagnose viel. Sødahl schreef het naar haar eigen ziekte, wat je vooral merkt aan wat ze weglaat. Aanraken moet hier opnieuw geleerd worden, en niemand maakt er een mooi moment van. Noors gesproken. Van alles hier over een lichaam dat het begeeft is dit het minst sentimenteel.
I May Destroy You
Arabella wordt in een club gedrogeerd en verkracht, en herinnert zich er de eerste afleveringen bijna niets van. Coel schreef, speelde en regisseerde het naar wat haar zelf overkwam. De reeks blijft niet bij die ene nacht hangen. Ze loopt door naar alles eromheen: een condoom dat stiekem afgaat, een vriend die achteraf gaat twijfelen, iemand die liegt over wie hij is. Afleveringen van een half uur. Niets hier denkt zo precies na over instemming.
The Tale
Jennifer Fox vindt een opstel terug dat ze op haar dertiende schreef over haar eerste relatie. Veertig jaar lang had ze zichzelf dat verhaal als iets moois verteld. Laura Dern speelt haar terwijl ze het opnieuw uitzoekt, en je ziet het geheugen zichzelf bijstellen om leefbaar te blijven. Fox verfilmde haar eigen geschiedenis. Ongemakkelijk kijken, en juist daarom nuttig: dit gaat over de verhalen die je jezelf vertelt om iets draaglijk te houden.
Unorthodox
Esty ontsnapt uit een chassidische gemeenschap in New York en belandt in Berlijn. Waarom deze reeks hier staat zit in de scènes over haar huwelijk. Seks die pijn doet, een lichaam dat dichtklapt, en een hele omgeving die daar een schuldvraag van maakt. Zonder spektakel gefilmd en medisch kloppend. Vier afleveringen, grotendeels Jiddisch. Over opnieuw beginnen met een lichaam dat je nooit als je eigen bezit hebt leren zien.
Grotendeels Jiddisch gesproken, met Duits en Engels. Vier afleveringen van ruim vijftig minuten.
Cloud 9
Wolke 9
Inge is al decennia getrouwd met Werner en begint iets met Karl, die nog ouder is dan zij. Dresen filmt de seks tussen twee bejaarde lichamen zonder er iets omheen te bouwen, en in 2008 was dat ongehoord genoeg voor een prijs in Cannes. Het gaat niet over ouderdom. Het gaat over verlangen dat terugkomt op het slechtst denkbare moment. Geen kink. Wel het eerlijkste dat hier staat over wat begeerte met een bestaand leven doet.
Duits gesproken. Op 3 augustus 2026 geen Nederlandse pagina op JustWatch.
SM-rechter
S&M Judge
De zaak van de Mechelse strafrechter Koen Aurousseau, verfilmd. Zijn vrouw vertelt hem dat ze masochist is en vraagt of hij haar pijn wil doen. Hij doet het schoorvoetend en gaat pas echt mee zodra hij ziet hoe zij ervan opleeft. Dan komt de rechtbank. Hetzelfde heet daar ineens slagen en verwondingen, en omdat hij haar naar een ervaren Meester reed ook nog aanzet tot prostitutie. Bervoets speelt een man die zijn eigen vak op zich af ziet komen. Publieksprijs op CineKink in New York.
op 3 augustus 2026 in Nederland alleen te koop via de Apple TV Store
Pillion
Colin woont bij zijn ouders in Bromley, deelt parkeerbonnen uit en zingt in een barbershopkwartet. Dan schuift motorrijder Ray hem een briefje toe. Wat volgt is een strikte 24/7-verhouding: Colin kookt, poetst, slaapt op de vloer, draagt een slot om zijn nek en Ray heeft de sleutel. Zoenen doen ze niet. Lighton verfilmde de roman van Adam Mars-Jones en speelt het volstrekt droog, wat de film ongemakkelijk grappig maakt. De vraag die eronder ligt is of Colin dit kiest of alleen maar aanneemt. Scenarioprijs in Un Certain Regard in Cannes.
Dogs Don't Wear Pants
Koirat eivät käytä housuja
Hartchirurg Juha verloor zeven jaar geleden zijn vrouw en voedt zijn dochter op zonder ergens nog iets bij te voelen. Bij dominatrix Mona ontdekt hij dat verstikking hem hallucinaties geeft waarin zijn vrouw terug is. Vanaf dat moment gebruikt hij haar. Mona geeft hem een balletje om vast te houden, valt het, dan stopt zij: de film weet precies waar de veiligheid zit en laat zien hoe hard het misgaat als één van de twee er doorheen wil. Finse zwarte komedie die niemand vrolijk maakt, en dat is de bedoeling.
The Great Happiness Space: Tale of an Osaka Love Thief
Een hostclub in Osaka. Mannen verkopen champagne en het gevoel dat je de enige bent, tegen bedragen waar je stil van wordt. Clennell laat de hosts eerst zelf uitleggen hoe goed ze zijn in verliefdheid opwekken. Daarna interviewt hij de klanten, en dan blijkt waar die vrouwen dat geld vandaan halen. Vanaf dat moment is het een andere film. De eerlijkste documentaire over betaalde intimiteit die ik ken, precies omdat niemand zichzelf spaart. Lastig te vinden en het zoeken waard.
op 3 augustus 2026 niet in de Nederlandse JustWatch-catalogus; los te koop bij de maker en soms op festivalvertoningen
Love and Leashes
모럴센스
Een pakketje met een halsband komt op het verkeerde bureau terecht en Ji-woo weet ineens wat haar collega Ji-hoo graag wil. Ze zegt eerst nee. Daarna spreken ze drie maanden af, op papier, met voorwaarden. Dat contract is het hart van de film. Er wordt onderhandeld en bijgesteld, en er wordt gepraat over de ex die hem om zijn voorkeur liet vallen. Als romantische komedie braaf en te lang. Als eerste kennismaking met onderhandelde onderdanigheid doet het zijn werk beter dan de meeste westerse pogingen.
Lasting Marks
In 1987 kwam de Britse politie aan een videoband van mannen die onderling sadomasochistische seks hadden. Daaruit volgde Operation Spanner, waarin zestien mannen werden veroordeeld voor handelingen waar iedereen mee had ingestemd. Lyne bouwt de film volledig op uit krantenknipsels en dossierstukken. Roland Jaggard, een van de veroordeelden, is de enige stem. Geen reconstructie, geen archiefbeeld, alleen papier in beeld en wat er in de rechtszaal is gezegd. Veertien minuten, en het snijdt harder dan de meeste speelfilms over hetzelfde onderwerp.
Volledige film bij Field of VisionIMDb
korte film van Field of Vision, gratis op hun eigen site; te weinig IMDb-stemmen voor een zinnige score
The Artist & The Pervert
Componist Georg Friedrich Haas en seksvoorlichter Mollena Williams-Haas leven 24/7 in een meester-slaafverhouding en vertellen erover zonder één verontschuldiging. Zij is zwart en Amerikaans, hij Oostenrijks en uit een nazifamilie, en race play is onderdeel van wat ze doen. De film zet dat neer zonder commentaarstem en zonder deskundige die het even komt uitleggen. Ongemakkelijk, en juist daarom bruikbaar: het gaat over wie mag bepalen wat gezond is. Nauwelijks IMDb-stemmen, dus zoek hem via de makers zelf.
op 3 augustus 2026 niet in de Nederlandse JustWatch-catalogus; te koop of te huur via de site van de makers
Personal Services
Terry Jones van Monty Python filmde het leven van Cynthia Payne, die in een Londense buitenwijk een bordeel runde voor oudere heren met een voorliefde voor vernedering en luiers. Julie Walters speelt haar als een vrouw die vooral goed is in administratie. Dat is de vondst: de klanten zijn zielig noch monsterlijk, ze zijn stamgast. De film maakt er geen grap van en ook geen aanklacht. Wie wil weten hoe fetisjdienstverlening er in de praktijk uitziet, met bonnetjes en klachten en vaste tijden, komt hier verder dan bij tien dominatrixfilms.
op 3 augustus 2026 niet in de Nederlandse JustWatch-catalogus
Seduction: The Cruel Woman
Verführung: Die grausame Frau
Wanda runt een galerie aan de Hamburgse haven waar ze betaalde sm-voorstellingen geeft voor publiek. Mikesch en Treut baseerden haar op Sacher-Masoch en draaiden de blik om: de domina is hier geen mannenfantasie maar een zakenvrouw met personeel. Udo Kier speelt de aanbidder, Peter Weibel de journalist die tijdens zijn interview toiletslaaf wordt. Collage-achtig en met opzet onnavolgbaar. Koud ook. Toenmalig minister Zimmermann trok na het lezen van het scenario 250.000 mark subsidie terug, wat aardig aangeeft hoe hard dit in 1985 aankwam.
op 3 augustus 2026 niet in de Nederlandse JustWatch-catalogus; te weinig IMDb-stemmen voor een zinnige score
Wat zien ik!?
Business Is Business
Het speelfilmdebuut van Verhoeven, naar het boek van Albert Mol, over twee raamprostituees op de Wallen. Blonde Greet heeft haar zaken op orde en raakt in de war van een getrouwde klant. Bovenbuurvrouw Nel wordt mishandeld door haar pooier en wil eruit. Wat de film goed doet is de klanten met hun eigen verzoeken laten komen zonder ze uit te lachen. Dat was nieuw genoeg om A. den Doolaard op televisie een pleidooi tegen de film te laten houden. Verder is het los aan elkaar geplakt en gedateerd.
op 3 augustus 2026 in Nederland alleen bij de nichedienst Cultpix
Keetje Tippel
Katie Tippel
Amsterdam, 1881. Keetje trekt met haar verarmde familie van Stavoren naar de stad. Eerst de wasfabriek, dan een hoedenwinkel, uiteindelijk de prostitutie. Verhoeven verfilmde de romans van Neel Doff en laat er niets van over: dit is geen keuze maar honger. Elke man in beeld biedt iets aan in ruil voor seks, tot en met de dokter die de medicijnen tegen haar tbc achterhoudt. Daarna klimt Keetje wel op, en de film weet niet goed wat ze daarvan vindt. Ongemakkelijk en de moeite waard.
op 3 augustus 2026 geen Nederlands aanbod op JustWatch
Frank en Eva
Living Apart Together
Frank verkoopt auto’s, drinkt en gaat met iedereen naar bed. Eva weet het en blijft. Als ze zwanger raakt geeft ze hem officieel toestemming om vreemd te gaan, waarna hij het voor haar ogen gaat doen om te zien of ze jaloers wordt. Zo werkt open zijn dus niet. De la Parra bedoelde het als portret van vrije liefde in Amsterdam en levert vooral een portret van iemand die zijn vrouw pest. Slordig gemaakt en niet best gespeeld. Het Nederlandse woord latrelatie komt van de internationale titel van deze film.
op 3 augustus 2026 niet in de Nederlandse JustWatch-catalogus; te weinig IMDb-stemmen voor een zinnige score
06
1-900
Twee mensen bellen elkaar wekelijks via een 06-lijn en spreken af elkaar nooit te ontmoeten. Zij belt, hij wacht af, en dat verschil is de hele machtsverhouding. Van Gogh draaide het in vijf dagen naar het toneelstuk van Johan Doesburg, met veel improvisatie en bijna alleen twee acteurs aan de telefoon. Als hij haar naam achterhaalt en de afspraak breekt, klapt het dicht. Over anonimiteit als voorwaarde voor intimiteit is dit nog altijd raak. Het slot is te veel thriller en te weinig film.
op 3 augustus 2026 niet in de Nederlandse JustWatch-catalogus
LelleBelle
Belle is negentien, speelt viool en heeft geen enkele belangstelling voor waar haar dorpsgenoten mee bezig zijn. Tot ze ontdekt dat haar oorlel gevoelig is. Het idee kwam uit Spuiten en Slikken: een vrouwvriendelijke erotische film maken, betaald met omroepgeld. Dat opzetje voel je de hele film, want de opdracht zit ervoor. Kamp filmt de ontdekking rustig en zonder te gluren, en dat is de winst. Het verhaal eromheen is dun en de dialogen zijn niet best. Interessant vooral omdat dit publiek geld was.
Telefilm, uitgezonden door BNN op Nederland 3 in oktober 2010 en daarna op dvd; op 3 augustus 2026 niet in de Nederlandse JustWatch-catalogus
Suite 16
Een gigolo aan de Côte d’Azur denkt dat hij een klant heeft gedood en duikt onder bij Glover, een rijke man in een rolstoel. Glover betaalt hem om te doen wat hij zelf niet meer kan, en filmt alles. De opdrachten worden steeds harder tot er een moord bij hoort. Deruddere maakt van betaalde seks een kijkspel waarin de betaler de regie voert. Daar zit de angst die aan escortwerk kleeft. Als thriller loopt het uit de hand en Antonie Kamerling kan de rol niet dragen. Postlethwaite wel.
op 3 augustus 2026 niet in de Nederlandse JustWatch-catalogus
Men for Sale
Hommes à louer
Elf mannen die in de Gay Village van Montréal seks verkopen, een jaar lang gevolgd. Verslaving, dakloosheid, geweld thuis, en tussendoor het gewone werk. Rodrigue Jean laat ze zelf praten, zonder commentaarstem en zonder iemand te redden. Dit is de tegenpool van elke gladde escortserie. Geen bemiddeling, geen tarieven, en vooral weinig te kiezen. Zwaar om te kijken en aan de lange kant. Wie mannelijk sekswerk alleen kent als luxe-imago moet dit ernaast leggen, al is het maar om te zien hoe groot de afstand is.
Huren of kopen bij de National Film Board of CanadaIMDb
Franstalig met Engelse ondertiteling; alleen via de NFB, niet in de Nederlandse JustWatch-catalogus, te weinig IMDb-stemmen voor een zinnige score
Rent Boys
Die Jungs vom Bahnhof Zoo
Jongens rond het Berlijnse Bahnhof Zoo die zichzelf verhuren, veelal uit Oost-Europa. Von Praunheim praat met hen, met barhouders en met klanten, onder wie acteur Peter Kern die er gewoon voor gaat zitten. Hij oordeelt niet en verzint ook geen tragiek waar die niet zit. Er is armoede en er is verslaving, maar er zijn net zo goed routines, vaste plekken en af en toe een verliefdheid. Dat de jongens zo open zijn zegt iets over het vertrouwen dat hij kreeg. Won de Grimme-Preis. Hier onvindbaar, en dat is jammer.
op 3 augustus 2026 niet in de Nederlandse JustWatch-catalogus; wel vaak herhaald op de Duitse televisie, te weinig IMDb-stemmen voor een zinnige score
Portrait of Jason
Twaalf uur draaien in één woonkamer in het Chelsea Hotel, december 1966. Jason Holliday, zwart, homo, hustler en aspirant-cabaretier, vertelt zijn leven aan de camera. Clarke en haar partner stoken hem vanachter de lens steeds harder op tot hij breekt. Dat is de film en dat is ook het probleem ermee: je kijkt naar iemand die wordt uitgekleed door mensen die de opnameknop bedienen. Als portret van betaalde seks aan de onderkant van 1966 is het onvervangbaar. Als voorbeeld van machtsverhoudingen achter de camera ook.
op 3 augustus 2026 niet in de Nederlandse JustWatch-catalogus; wel als restauratie op disc en soms in filmmusea
All Yours
Je suis à toi
Lucas verkoopt seks in Argentinië tot de Belgische bakker Henry hem overvliegt en onderdak, werk en een bed aanbiedt. Wat Henry koopt is gezelschap. Lucas levert een dienst waar hij zelf niet op valt, want hij is hetero en wordt verliefd op de bakkerijhulp. Lambert laat het ongemak staan: de afspraak is nooit uitgesproken en juist daardoor knellend. Een Belgisch-Canadese film die het onderwerp betaald samenwonen serieuzer neemt dan het genre gewend is. Pérez Biscayart won er in Karlovy Vary de acteursprijs mee.
op 3 augustus 2026 niet in de Nederlandse JustWatch-catalogus
Heading South
Vers le sud
Haïti eind jaren zeventig. Drie witte vrouwen van middelbare leeftijd komen elk jaar terug naar hetzelfde strandresort voor de aandacht van jonge Haïtiaanse mannen. Rampling speelt de vrouw die precies weet wat ze koopt en dat ook zegt. De andere twee houden vol dat het liefde is. Cantet laat de mannen zelf aan het woord en zet het naast de politieke situatie onder Duvalier, waardoor het ineens minder onschuldig oogt. Dit is de scherpste film over vrouwen die voor mannelijk gezelschap betalen, en over wat ze daarbij liever niet zien.
op 3 augustus 2026 niet in de Nederlandse JustWatch-catalogus
The Chambermaid Lynn
Das Zimmermädchen Lynn
Lynn maakt hotelkamers schoon en doet dat met een dwangmatigheid die alles buiten haar hoofd houdt. Ze kruipt onder de bedden van gasten en luistert mee. Zo hoort ze een sessie tussen een domina en haar klant, en daarna belt ze die domina zelf. Krieps speelt haar zonder één moment om medelijden te vragen. Klein en stil, en soms te bedacht. Maar de film begrijpt iets wat weinig films begrijpen: dat je iemand kunt inhuren om eindelijk te mogen stoppen met beslissen.
op 3 augustus 2026 niet in de Nederlandse JustWatch-catalogus
Shortbus
New York, kort na 2000. Een relatietherapeut die zelf nooit klaarkomt, een stel dat de relatie openbreekt, en een salon in Brooklyn waar praten en seks hebben in dezelfde ruimte gebeuren. De seks is echt en niet nagespeeld, en dat is precies waarom het werkt. Nergens een hoogtepunt, gewoon achtergrond. Severin, de domina die haar werk zat is, krijgt de mooiste scènes. Mitchell wil te veel tegelijk en het laatste kwartier zakt in. Als beeld van een scene waar seks sociaal is, blijft het uniek.
op 3 augustus 2026 geen Nederlands aanbod op JustWatch
Live Nude Girls Unite!
De danseressen van de Lusty Lady in San Francisco richten een vakbond op. Query filmde het van binnenuit, want ze werkte er zelf. Het gaat over roosters, over een directie die klachten wegwuift en over de onderhandelingen daarna. Dus over arbeidsvoorwaarden, niet over seks. Daarnaast loopt de ruzie met haar moeder, een arts die met sekswerkers werkt en niet weet dat haar dochter er een is. Ziet eruit als een thuisvideo en Query gunt de tegenpartij geen woord. Toch het beste bewijs dat sekswerk werk is.
op 3 augustus 2026 niet in de Nederlandse JustWatch-catalogus
The Lifestyle
Amerikaanse swingers van middelbare leeftijd en ouder, middenklasse, grotendeels uit de buitenwijken van Orange County. Schisgall filmt hun feesten zoals ze zijn, inclusief de groepsseks, en spot niet en verheerlijkt niet. Dat maakt het af en toe zwaar ongemakkelijk om naar te kijken. De gesprekken over jaloezie zijn het interessantst, want daar geven mensen toe dat de afspraken niet altijd houden. De film is technisch matig en blijft aan de oppervlakte bij de vraag waarom ze dit doen. Toch zeldzaam eerlijk materiaal.
op 3 augustus 2026 niet in de Nederlandse JustWatch-catalogus; te weinig IMDb-stemmen voor een zinnige score
Jeune & Jolie
Young & Beautiful
Isabelle is zeventien, zet een site op, koopt een tweede telefoon en ontvangt klanten in dure hotels onder de naam Léa. Het geld doet er niet toe, ze stopt het weg. Ozon weigert een verklaring te geven en dat is meteen zijn beste en zijn zwakste keuze: je krijgt geen trauma en geen armoede, maar ook nauwelijks een binnenkant. Als een klant tijdens de seks overlijdt komt het gezin erachter en gaat de film over hen. Mooi gefilmd en koud. Rampling redt het laatste kwartier.
A Woman in Flames
Die flambierte Frau
Eva loopt weg bij haar man en gaat als domina werken. Chris, met wie ze het penthouse deelt, is callboy. Ze verdelen de ruimte en werken ieder hun eigen klanten af. Van Ackeren filmt dat koel. Het is werk, met tarieven en een agenda, en verder niets bijzonders. Wat in het huwelijk niet lukte lukt in de zakelijke afspraak wel, tot ze elkaar toch gaan meten. West-Duitsland stuurde hem in 1984 naar de Oscars. Op deze lijst het meest herkenbare portret van twee mensen die dit voor geld doen.
Going Under
Peter is getrouwd en psychotherapeut. Suzanne is professioneel domina. In de studio klopt alles, want daar ligt vast wat er gebeurt en wat het kost. Buiten de studio spreken ze af en klopt er niets meer. Dat verschil is de hele film. Het spel is houterig en de montage traag, maar wie ooit met een professional heeft gewerkt herkent precies de fout die Peter maakt en op welk moment hij hem maakt.
Score op basis van minder dan vijfhonderd stemmen, dus weinig zeggend.
Walk All Over Me
Alberta vlucht naar Vancouver en trekt in bij Celene, die als domina werkt. Ze pikt sessies in onder Celenes naam zonder te weten wat ze doet, en loopt tegen een klant aan die bij de verkeerde mensen in het krijt staat. Daarna wordt het een misdaadfilm en zakt hij weg. De eerste helft is beter: iemand die het vak imiteert zonder de afspraken te kennen, en daar precies op stukloopt. Helfer speelt de echte domina met meer rust dan de film verdient.
My Mistress
Charlie is zestien. Zijn vader heeft zelfmoord gepleegd en de Franse buurvrouw blijkt domina. Wat volgt wordt gebracht als ontwaken, maar het blijft een volwassen vrouw die met een rouwend kind naar bed gaat, en de film stelt die vraag geen enkele keer hardop. Béart speelt Maggie wel gelaagd. Op BDSM-lijsten staat hij vanwege de zweep. Het onderwerp is een machtsverschil dat niemand heeft afgesproken en waar niemand uit kan stappen.
Devot
Devotion
Henry pikt Anja op van een brug, denkt dat ze hoer is en neemt haar mee naar huis. Zij laat hem in die gedachte. Daarna volgt een nacht van spelletjes waarin steeds onduidelijk blijft wie wie vasthoudt, en waarom, en of iemand nog kan stoppen. Twee acteurs, één appartement, in competitie op de Berlinale van 2003. Reken op een psychologische thriller die onderwerping gebruikt om over schuld te praten. Niet op uitleg.
Hustler White
Monti tippelt op Santa Monica Boulevard. Jürgen schrijft een boek over mannenprostitutie en loopt achter hem aan. Aan dat lijntje hangen LaBruce en Castro hun scènes op: een lijkschouwer met een mummificatiefetisj, Ron Athey die zichzelf doorboort. Bewust smakeloos, bewust nep, en op een rare manier vrolijk. Hij staat hier omdat vrijwel geen enkele film mannelijk sekswerk laat zien als iets waar de mannen zelf de grappen over maken.
Bonding
Tiff studeert psychologie in New York en werkt als Mistress May. Ze haalt Pete erbij als assistent, haar beste vriend van de middelbare school. Afleveringen van een kwartier, veel grappen. Het eerste seizoen kreeg er stevig van langs uit de scene zelf: klanten als lachertje, een domina die haar eigen grenzen niet bewaakt. Daarna schoof Olivia Troy aan, een professional uit het vak, en seizoen twee is merkbaar preciezer. Kijk ze allebei, in die volgorde.
Dreißig Jahre an der Peitsche
Thirty Years with the Whip
Rosa von Praunheim woont in hetzelfde pand als Lady MacLaine, die dertig jaar lang een dominastudio op de begane grond had. Zij vertelt, acteurs spelen het na. Het gaat vooral over het gewone deel van het vak: wie er aanbelt, wat mannen vragen, en wanneer je ermee ophoudt. Praunheim is geen strenge documentairemaker en de naspeelscènes zijn kitscherig. Haar verhaal draagt het.
Minder dan vijfhonderd IMDb-stemmen, dus een cijfer zegt hier niets.
Nebe, peklo
Heaven, Hell
Vier Tsjechen vertellen wat ze doen en waarom. Een man die zijn plek zoekt in de wereld van paarden, een latexliefhebber, een provocerende vrouw en een ambtenaar. Čálek laat ze uitpraten en houdt zijn eigen mening erbuiten, wat in Tsjechië in 2010 bepaald niet vanzelf sprak. Wereldpremière in Karlovy Vary. Betaald door HBO. Geen handboek en geen schandaalfilm, gewoon vier mensen die uitleggen hoe hun week eruitziet.
Minder dan vijfhonderd IMDb-stemmen, dus een cijfer zegt hier niets.
Female Misbehavior
Vier korte portretten achter elkaar geplakt. Camille Paglia die praat, Annie Sprinkle die haar publiek met een speculum in haar baarmoedermond laat kijken, een vrouw die uitlegt hoe zij sm doet, en Max Wolf Valerio over zijn transitie. Om dat derde stuk staat de film hier. Treut, die eerder Verführung: Die grausame Frau maakte, laat haar iemand met een eigen redenering zijn in plaats van een geval. Ruw gefilmd. Dat past.
Minder dan vijfhonderd IMDb-stemmen, dus een cijfer zegt hier niets.
Menmaniacs: The Legacy of Leather
Hick volgt twee verkiezingen: International Mr. Leather in Chicago en Mr. Drummer in San Francisco. Kandidaten, oud-winnaars, hotelgangen vol leer en heel veel gepraat over wat zo’n titel eigenlijk betekent en waar de winnaar het jaar daarna voor staat. Dit is de leerscene als vereniging, met besturen en verplichtingen, midden in de aidsjaren. Wie alleen de kleding kent ziet hier waar die vandaan komt.
Minder dan vijfhonderd IMDb-stemmen, dus een cijfer zegt hier niets.
Mr. Leather
São Paulo, 2018, de tweede editie van Mr. Leather Brasil. Nolasco filmt de kandidaten in de weken ervoor en op de avond zelf. Braziliaanse leermannen die uitleggen wat ze aan de club hebben, in een land waar zichtbaar zijn op dat moment juist gevaarlijker wordt. Traag gemonteerd. Af en toe ook te lief voor zijn eigen onderwerp. Dat de scene een plek is waar je thuishoort komt er wel uit.
Minder dan vijfhonderd IMDb-stemmen, dus een cijfer zegt hier niets.
Écrivain d'O
Writer of O
Histoire d’O verscheen in 1954 onder de naam Pauline Réage. Pas veertig jaar later zei Dominique Aury dat zij het geschreven had: redacteur bij Gallimard, in bed, voor één man. Rapaport combineert interviews met naspeelscènes en laat Aury zelf aan het woord. Nuttig naast de verfilming uit 1975, want je hoort wie het bedacht, waarom, en voor wie het bedoeld was. De naspeelscènes hadden weg gemogen.
Minder dan vijfhonderd IMDb-stemmen, dus een cijfer zegt hier niets.
Venus in Furs
Le malizie di Venere
De andere verfilming van Sacher-Masoch, ruim veertig jaar voor die van Polanski en veel dichter bij het boek. Severin legt in een contract vast dat hij de slaaf van Wanda is, en zij speelt de rol tot ze er zelf zin in krijgt. Dallamano stond als cameraman achter de eerste Leone-westerns en dat zie je aan elk kader. Verder is dit Italiaanse softcore uit 1969, met alles wat daarbij hoort. Je kijkt voor de tekst. Niet voor het spel.
IMDb voert deze film onder de Amerikaanse titel Devil in the Flesh.
Fruits of Passion
Les fruits de la passion
Terayama verfilmde Retour à Roissy, het vervolg dat Anne Desclos zelf op Histoire d’O schreef. O zit in een bordeel in Hongkong omdat Sir Stephen wil weten of ze het voor hem uithoudt. Kinski speelt hem als een man die vooral zijn eigen twijfel test. Het beeld is theater: geschilderde decors, opzettelijk onechte kaders, alles even nadrukkelijk vals. Om te snappen wat onderwerping is moet je hem niet hebben. Wel de mooiste film die er rond Histoire d’O gemaakt is.
Mapplethorpe
Matt Smith speelt Robert Mapplethorpe, van de jaren met Patti Smith tot zijn dood in 1989. De X Portfolio komt langs, de leerscene van New York, de mannen die voor hem poseerden, alles in een tempo dat naar de volgende scène wil. Timoner schoot de film in negentien dagen en dat merk je. De vraag die Mapplethorpe zelf opriep blijft wel staan: leg je een fetisj vast of verkoop je hem? De foto’s zijn scherper dan de film.
Rule 34
Regra 34
Simone studeert rechten, verdedigt vrouwen in geweldzaken en verdient bij voor de webcam. Wat ze daar opzoekt wordt harder naarmate ze meer dossiers leest. Murat legt niets uit en oordeelt niet, en juist dat maakt de film lastig te verteren. Eronder ligt de vraag of je verlangen naar geweld kunt hebben zonder je eigen politiek te verraden. Gouden Luipaard in Locarno, 2022. Reken op ongemak, niet op antwoorden.
Videodrome
Hij staat op BDSM-lijsten en meestal onterecht, want dit is een film over televisie. Toch verdient hij een plek, om Nicki Brand. Debbie Harry speelt een vrouw die zegt dat ze pijn wil, haar sigaret op zichzelf uitdrukt en vraagt of Max haar oren wil doorprikken. Ze legt niets uit en verontschuldigt zich nergens voor. In 1983 was dat alleen al zeldzaam. De rest is Cronenberg die je hoofd sloopt.
Strange Darling
Twee vreemden spreken af in een motel. Zij stelt de vragen die je hoort te stellen, wil zelfs weten of hij een seriemoordenaar is, en spreekt daarna een rollenspel af waarin hij de moordenaar speelt en zij het slachtoffer. Dan klapt het om. Zes hoofdstukken, door elkaar gemonteerd, prachtig geschoten op 35 mm door Giovanni Ribisi. Als thriller sterk. Als film over onderhandelen bij kink vooral een waarschuwing dat zo’n gesprek geen garantie is.
Oh, Hi!
Iris en Isaac gaan een weekend weg. Ze binden hem vast als spel, hij zegt daarna dat hij geen relatie wil, en zij laat hem gewoon vastzitten. De rest speelt zich af rond dat bed. Grappig, en tegelijk het duidelijkste voorbeeld op deze lijst van waar het misgaat: er is toestemming voor het touw, niet voor wat er daarna gebeurt. Gordon en Lerman spelen het klein genoeg om je te laten schrikken.
Exit to Eden
Anne Rice schreef een roman over een eiland waar gasten hun onderwerping komen halen. Garry Marshall maakte er een politiekomedie van, met Rosie O’Donnell en Dan Aykroyd als undercoveragenten, en duwde de sm naar de achtergrond. Zo hou je een film over die zich geneert voor zijn eigen onderwerp. Dana Delany doet haar best als Lisa. Het boek staat er nog. Kijk hem alleen om te zien hoe Hollywood in 1994 met dit materiaal omging.
Histoire d'O chapitre 2
The Story of O Part 2
Negen jaar na de verfilming van Just Jaeckin kwam er een vervolg dat niets met het boek te maken heeft. O wordt ingezet om een Amerikaanse zakenman te compromitteren tijdens een overnamestrijd. Andere actrice, ander verhaal, dezelfde titel op de doos. Dat was het hele plan. Softcore met een bedrijfsplot eromheen, 3,6 op IMDb, en dat is niet gemeen. Genoemd omdat de naam Histoire d’O nog altijd verkoopt en je dan hier terechtkomt.
Er is ook nog The Story of O: Untold Pleasures uit 2002. Even losstaand van het boek en even overbodig.
Caged
Deze staat op Nederlandse lijstjes met BDSM-films en dat klopt niet. Stella krijgt thuis geen aandacht meer, gaat in haar eentje naar parenclubs en erotische feesten, en haar man weet er geen raad mee. Dat is swingen, geen machtsuitwisseling. Brenninkmeijer filmde de seks echt en dacht daarmee lef te tonen. Niemand spreekt iets af en niemand praat na. Genoemd zodat je weet dat je hier iets anders krijgt dan waarnaar je zocht.
The Pet
Een vrouw zonder geld tekent voor zes maanden als huisdier van een rijke man: geen kleren, een kooi, een riem om haar hals. Halverwege wordt ze ontvoerd door handelaren die haar op een slavenmarkt willen verkopen. Daar kantelt de film van machtsuitwisseling naar mensenhandel, zonder dat verschil ook maar één keer te benoemen. Slecht gespeeld en slecht gemonteerd. Hij staat hier omdat de regisseur hem zelf als bdsm-film van het jaar aanprijst, en dan kun je die claim maar beter kennen.
De titel 'bdsm Movie of the Year 2006' staat alleen op de site van de regisseur zelf, zonder jury of organisatie erbij. Nergens anders te bevestigen.
Naboer
Next Door
John is net gedumpt door Ingrid. Zijn buurvrouwen Anne en Kim vragen of hij even wil helpen met een kast, en daarna komt hij dat appartement niet meer uit. Er volgt ruwe seks, vernedering en geweld, maar niemand spreekt iets af en er is geen weg terug. Sletaune bouwt het als een Polanski-flat waarin je niet meer weet wat er echt gebeurt. Wat de film onderzoekt is de woede van een man die zichzelf slachtoffer vindt. Op sm-lijsten staat hij om het geweld, niet om het spel.
Singapore Sling
Singapore Sling: O anthropos pou agapise ena ptoma
Een detective zoekt Laura en belandt bij een moeder en dochter die haar al begraven hebben. Ze binden hem vast, dopen hem Singapore Sling naar het recept in zijn zak, en houden hem bezig met spelletjes die steeds smeriger worden. Zwart-wit, Grieks en Engels door elkaar, geschoten met De Sade in het achterhoofd. Hij duikt op in vrijwel elk lijstje met sm-films. Er wordt alleen niets afgesproken en er mag niemand weg.
Perfect Skin
Katia hangt rond in Londen en raakt gefascineerd door Bob, een Amerikaanse tatoeëerder. Hij ziet in haar huid een doek. Halverwege sluit hij haar op en werkt hij aan haar door zonder iets te vragen. Body modification is een interessant onderwerp en de film ruilt het in voor een gewone opsluitingsthriller. Brake speelt goed en de tatoeages zijn echt, gezet door The Family Business. Hij haalt Nederlandse lijstjes met de beste sm-films, terwijl er nergens iets wordt afgesproken.
Deuce Bigalow: European Gigolo
Deuce is weduwnaar en vliegt naar Amsterdam, waar zijn oude pooier T.J. zit en iemand de beste mannelijke escorts van Europa afmaakt. Jeroen Krabbé speelt mee. Dezelfde grap als in 1999, alleen harder en zonder het aardige laagje aan het slot. Ebert gaf hem nul sterren. Schneider zei jaren later zelf dat het hart eruit was, en daar heeft hij gelijk in. Hij staat hier omdat mensen deel twee opzoeken zodra ze deel één kennen. Kijk deel één.
BloodSisters: Leather, Dykes and Sadomasochism
Handelman filmde in 1995 de leatherdykescene van San Francisco en liet de vrouwen zelf uitleggen wat ze doen. Pat Califia zit erbij. Geen commentaarstem, geen deskundige die het achteraf duidt. De American Family Association voerde de film op als bewijs dat de Amerikaanse kunstsubsidie geschrapt moest worden, want distributeur Women Make Movies kreeg daar geld uit. Zo lag het toen. Kino Lorber zette hem gerestaureerd online, met een Q&A uit 2020 erbij. Voor wie denkt dat sm-vrouwen iets van de laatste tien jaar zijn.
Nog geen negentig IMDb-stemmen, dus een cijfer zegt hier niets. Wel gewoon te huren of te kopen bij Kino Lorber, met een ingeleid gesprek en een Q&A als extra.
BDSM: It's Not What You Think!
Zevenentwintig minuten waarin kinksters de gebruikelijke misverstanden langslopen, afgewisseld met korte gespeelde scènes. Janet Hardy van The Ethical Slut doet mee, net als Sybil Holiday en Robert Black. Palmquist ging er in 2008 mee in première op Frameline en de film is er ook naar: vriendelijk en uitleggerig, gemaakt voor mensen die het gek vinden maar willen meedenken. Als eerste kennismaking werkt dat nog steeds. Diep gaat het nergens. Je moet er wel moeite voor doen, want hij staat verder nergens.
Ruim zestig IMDb-stemmen, dus een cijfer zegt hier niets. Geen stream en geen huurdienst; Palmquist verkoopt hem zelf.
Slutever
Karley Sciortino maakte voor Viceland achttien afleveringen van ruim twintig minuten over seks als vak en als voorkeur. 24/7-relaties, petplay, sugarbabes, camwerk, strippen. Ze gaat overal zelf langs en houdt de toon licht. Dat schiet er soms doorheen. Even zo vaak wint het precies genoeg vertrouwen om iemand door te laten praten, en dan hoor je dingen die in een nette documentaire nooit gezegd worden. Beter dan het meeste dat televisie hierover maakt. In Nederland kom je er alleen niet bij.
Op 4 augustus 2026 geen Nederlandse pagina op JustWatch. Viceland bestaat hier niet en de losse afleveringen staan niet op het officiële kanaal, alleen fragmenten.
Geen titel past bij deze combinatie. Zet een label uit om er weer meer te zien.