
Welke vernedering vinden vrouwen opwindend in BDSM? Ik leg de typen uit: verbaal, fysiek, publiek en meer, altijd veilig en consensueel.

Begrippenlijst
Het enige onderdeel van machtsspel waarvan buiten de slaapkamer is gemeten wat het aanricht.
Vernedering (Engels: humiliation) is iemand met instemming lager zetten dan de ander, in houding, in rang of in woorden, omdat die daling voor allebei opwindend is. Het Nederlandse woord betekent letterlijk lager maken. Binnen BDSM duurt de daling precies zo lang als is afgesproken. Buiten die afspraak is vernedering een van de zwaarst gemeten menselijke ervaringen.
| Engelse term | humiliation, in de scene erotic humiliation; zie humiliation voor het Engelse scenewoord |
| Letterlijke betekenis | ver- plus neder, lager maken; het WNT geeft als oudste toepassing bergen, muren en waterstanden die dalen |
| Ook bekend als | humiliation, en in zijn zwaardere vorm degradatie; de tak die alleen met woorden werkt heet verbale vernedering |
| Niet te verwarren met | objectificatie, waar de rangorde juist wegvalt en er niet met je gerekend wordt |
| Wat de rechtspraak eraan ophangt | in K.A. en A.D. tegen België (2005) woog het Europees Hof mee of het afgesproken stopwoord was opgevolgd |
| Belangrijkste voorwaarde | één woord dat de avond stopt, en iemand die dat woord ook echt opvolgt |
Vernedering is meestal stiller dan het woord klinkt, en vaak zit er geen zin in.
Een gangbaar beeld is de hoogte zelf. Zij zit op haar knieën naast de stoel, hij zit erin, aangekleed, en er gebeurt vijf minuten lang niets bijzonders. Hij drinkt zijn koffie en vraagt of ze goed geslapen heeft. Er wordt niets over haar gezegd. Het hoogteverschil doet het werk, en dat is precies wat het woord letterlijk aankondigt.
Een tweede beeld werkt via rang in plaats van via hoogte. Zij vraagt die avond toestemming voor dingen waarvoor volwassen mensen nooit toestemming vragen: naar de wc gaan, iets drinken, gaan zitten. Het antwoord is bijna altijd ja, en juist daardoor valt op wie het geeft. Vrouwen die dit voor het eerst doen vonden achteraf het vragen vaak zwaarder dan wat erna kwam.
Beide beelden hebben iets gemeen dat op papier onbelangrijk lijkt: er is een moment afgesproken waarop het ophoudt. Zonder dat moment is er geen daling maar een toestand.
Uit de meetkunde, niet uit de psychologie. Het Woordenboek der Nederlandsche Taal leidt vernederen af van neder met het voorvoegsel ver-, en de eerste betekenis die het opvoert is volledig ruimtelijk: iets wat een zekere hoogte heeft in hoogte doen dalen, en bij heuvels, bergen en muren zelfs met de grond gelijk maken. De oudste vindplaats is de Liesveldtbijbel van 1526: “Alle dal sal verheuen werden, ende alle berch ende hueuel sullen vernedert werden.”
Daaronder staat een betekenis die iedereen in een scène herkent. Het WNT geeft vernederen ook wederkerend, gezegd van personen: buigen of knielen, het bovenlichaam naar de grond toe nijgen. De houding waar dit spel het vaakst op uitkomt is dus de handeling die het woord oorspronkelijk beschreef.
De betekenis waarmee wij het woord nu gebruiken staat pas als negende in dezelfde reeks: iemand oneer aandoen, beleedigen, kwetsen, krenken, humilieeren. Het woordenboek van Calepinus vertaalt het Latijnse humilio al in 1545 met vernederen, dus het Nederlandse en het Engelse woord liggen langer naast elkaar dan de scene zelf bestaat. En er is een aanhaling uit 1785, van Wolff en Deken, die klinkt alsof iemand hem gisteren op een forum heeft gezet: “Veele getrouwde Lieden scheppen een laag vermaak in elkander te vernederen.”
Het aardigste zit in het zelfstandig naamwoord. Het WNT geeft als eerste betekenis van vernedering niet wat de een de ander aandoet, maar nederigheid: een eigenschap, een houding, in religieuze zin ootmoed. Het woord begon dus als iets wat je met jezelf deed en werd pas later iets wat je met een ander doet. Dat een vrouw vandaag vraagt of ze zich een avond lang kleiner mag maken, is taalkundig gezien de oudste betekenis van alle.
Omdat er even niets van je verwacht wordt, en omdat het de hardst aankomende emotie is die je vrijwillig kunt lenen.
Dat die emotie hard aankomt is gemeten. Marte Otten en Kai J. Jonas van de afdeling Sociale Psychologie van de Universiteit van Amsterdam lieten deelnemers scenario’s lezen die vernedering, boosheid of blijdschap opriepen, en maten intussen hun hersenactiviteit. De late positieve potentiaal, een maat voor de intensiteit van wat iemand voelt, lag bij de vernederingsscenario’s duidelijk hoger dan bij boosheid én bij blijdschap. Zij noemen dat zelf het eerste heldere bewijs dat vernedering een bijzonder intense ervaring is. Wie ermee speelt leent dus de sterkste knop die er ligt, en daarom doet een kleine handeling zo veel.
De opbrengst loopt per rol sterk uiteen.
Dezelfde literatuur laat zien waarom dat telt. George Brown, Tirril Harris en Catherine Hepworth vergeleken in Islington vrouwen die een depressie ontwikkelden met vrouwen die dat niet deden, en vonden dat gebeurtenissen met vernedering en het gevoel klem te zitten samengingen met een veel groter risico op depressie dan verlies of gevaar zonder die twee. Kendler en collega’s namen die maat over bij 7.322 volwassen tweelingen en kwamen op iets wat nog scherper is: gebeurtenissen waarin vernedering en verlies samenkomen bleken zwaarder te wegen dan verlies alleen, in welke vorm dat verlies ook kwam. Vernedering herstelt dus geen zelfbeeld. Wie zich buiten de slaapkamer al maanden waardeloos voelt, kiest hiermee de verkeerde maand.
In drie richtingen, en die drie staan al in het woordenboek.
Die driedeling is mijn eigen ordening van de betekenissen die het WNT onder één woord verzamelt, en geen indeling uit een handboek. In de praktijk gebeurt meestal de eerste richting met een klein stukje van de tweede erbij. Het verschil tussen een zorgvuldige en een slordige avond zit in de terugweg, en die is bij vernedering langer dan bij pijn: reken op uren in plaats van minuten.
Als het woord waarmee iemand het laat stoppen wordt genegeerd. Dat is geen morele stelling van mij, het staat in een uitspraak.
In K.A. en A.D. tegen België, uitspraak van 17 februari 2005, klaagden een rechter en een arts bij het Europees Hof voor de Rechten van de Mens over hun veroordeling voor zware mishandeling tijdens sadomasochistische sessies. Het Belgische hof van beroep had de feiten bijzonder ernstig genoemd wegens het geweld en wegens de pijn, de angst en de vernedering die het slachtoffer waren toegebracht. Het Hof stelde eerst vast wat vaak wordt vergeten: het strafrecht hoort zich in beginsel niet te mengen in seksuele praktijken waarmee is ingestemd, en daarvoor zijn “bijzonder ernstige redenen” nodig.
Daarna noemde het Hof twee dingen die in dit geval mis waren gegaan. De betrokkenen dronken tijdens de sessies grote hoeveelheden alcohol, waardoor zij elke controle over de situatie verloren. En zij hadden genegeerd dat het slachtoffer “pitié” en “stop” riep, de woorden waarmee volgens hun eigen afspraak onmiddellijk moest worden gestopt. Het beroep werd unaniem afgewezen, en het Hof schreef er de zin bij waar het hele onderwerp op rust: wie het recht opeist om zijn seksualiteit zo vrij mogelijk te beleven, botst op de grens van de wil van de ander, wier eigen recht op vrije keuze even goed beschermd moet worden.
Voor een avond met vernedering is dat heel praktisch. Niet de zwaarte van wat er gebeurt bepaalt of het nog spel is, maar of het afgesproken woord werkt. Alles wat dat woord onbetrouwbaar maakt, alcohol voorop, haalt het spel weg zonder dat iemand daar op het moment zelf iets van merkt.
“Vernedering en degradatie zijn hetzelfde.” Nee. Vernedering zegt alleen dat iemand lager komt te staan, en dat kan één plagerige opmerking zijn. Degradatie haalt de rangorde helemaal weg en maakt van een mens een ding.
“Als het is afgesproken kan er niets misgaan.” De uitspraak hierboven laat zien waarom dat niet klopt. Er wás een afspraak en er was een stopwoord; het probleem was dat niemand er nog naar luisterde. Een afspraak is een instrument en geen garantie.
“Alleen mensen met een laag zelfbeeld willen dit.” Daarvoor bestaat geen bewijs. Wat wél klopt is de timing: wie net een klap heeft gehad in iets wat haar identiteit raakt, kan vernedering beter even laten liggen. Dat zegt iets over de maand, niet over haar karakter.
“Het is gewoon schelden.” Bij schelden ligt niets vast en houdt niets vanzelf op. Vernedering heeft een begin, een vooraf gekozen bereik, een woord dat het stopt en een moment waarop iemand weer bij haar eigen naam wordt genoemd.
Ik ben Victor, gigolo, ruim vijfentwintig jaar in BDSM en opgeleid als psychotherapeut. Vernederen is niet mijn ding, en dat schrijf ik ook op mijn eigen profiel: in mijn dagelijks leven draait alles om empowerment, en schreeuwen doe ik nooit. Correctionele tikjes, haren trekken, met “meneer” aangesproken worden, dat kan allemaal wel.
Bijna elke vrouw die hierover begint, begint met een verklaring. Waarom ze het wil, waar het volgens haar vandaan komt, of het erg is dat ze het wil. Die verklaring hoeft er van mij niet bij, en zodra dat gezegd is loopt het gesprek een stuk soepeler.
Het tweede dat ik terugzie: de scène wordt overschat en de dag erna onderschat. Op de avond zelf schrikt bijna niemand. Twee dagen later blijkt er soms nog iets te zitten, en daarom praat ik hier liever een week van tevoren over dan tien minuten.
Op deze site zet humiliation het Engelse scenewoord uiteen met de emotieliteratuur erbij, gaat degradatie over de zwaardere tak, en beschrijft de kracht van schaamte hoe het voelt om iets te delen waar je je voor schaamt.
Daarbuiten is de uitspraak K.A. en A.D. tegen België integraal te lezen, en laat het WNT-lemma VERNEDEREN in één scherm zien hoe dit woord van bergen naar mensen verhuisde.
Vernedering staat niet op mijn lijst, en ik zeg dat liever meteen dan halverwege een gesprek. Wat wel kan zijn de kleine vormen eromheen: een afgesproken aanspreekvorm, correctionele tikjes, haren trekken, en een avond waarin de rangorde duidelijk is zonder dat er iets lelijks wordt gezegd. Wil je weten hoe dat gesprek vooraf loopt en wat we precies vastleggen, dan staat dat op de pagina over de BDSM-date.
Veelgestelde vragen
Vernedering is iemand met instemming lager zetten dan de ander, in houding, in rang of in woorden, omdat die daling voor allebei opwindend is. Het Nederlandse woord betekent letterlijk lager maken. Binnen BDSM duurt de daling zo lang als is afgesproken; het Engelse scenewoord ervoor is humiliation.
Van neder met het voorvoegsel ver-, en de oudste betekenis is ruimtelijk. Het Woordenboek der Nederlandsche Taal geeft vernederen eerst voor bergen, muren en waterstanden die dalen, en daarna voor personen die buigen of knielen. Iemand oneer aandoen staat pas als negende betekenis in dezelfde reeks, met een woordenboek uit 1545 dat het Latijnse humilio met vernederen vertaalt.
Omdat er een uur lang niets van je verwacht wordt en omdat vernedering hard aankomt. Marte Otten en Kai J. Jonas van de Universiteit van Amsterdam maten hersenactiviteit bij scenario’s over vernedering, boosheid en blijdschap, en vonden bij vernedering de duidelijk hoogste intensiteit. In een scène leen je die knop tijdelijk, wat verklaart waarom een kleine handeling zo veel doet.
Zodra het woord waarmee iemand het laat stoppen wordt genegeerd. In de zaak K.A. en A.D. tegen België, uitspraak van 17 februari 2005, woog het Europees Hof voor de Rechten van de Mens precies dat mee, samen met de grote hoeveelheden alcohol waardoor de betrokkenen alle controle verloren. Het Hof stelde daarbij dat de vrijheid om je seksualiteit te beleven wordt begrensd door de wil van de ander.
Bij Victor, gigolo in Nederland, België en Duitsland, ruim vijfentwintig jaar actief in BDSM en opgeleid als psychotherapeut. Vernederen staat niet op zijn lijst en dat zegt hij ook meteen; wat wel kan zijn de lichte vormen eromheen, zoals een afgesproken aanspreekvorm, haren trekken en correctionele tikjes. Je kunt hem er vrijblijvend over vragen via het contactformulier of eerst gratis chatten.
Blog
Deze pagina geeft het woord, het onderzoek en de grens. Hoe de vormen van binnenuit aanvoelen staat in deze drie stukken.

Welke vernedering vinden vrouwen opwindend in BDSM? Ik leg de typen uit: verbaal, fysiek, publiek en meer, altijd veilig en consensueel.

Ontdek waarom kruipen in BDSM staat voor overgave, vertrouwen en sensuele vernedering, en hoe je dit veilig en op jouw tempo verkent.

Schaamte in BDSM delen met je partner bouwt vertrouwen en brengt emotionele bevrijding. Victor legt uit hoe, veilig en met consent.
Meer weten
Ik ben Victor, gigolo en psychotherapeut. Vernederen staat niet op mijn lijst, en juist daarom kun je er rustig over praten zonder dat er meteen iets van je wordt verwacht. Wil je weten welke lichte vormen wel kunnen, of gewoon of dit bij je past, stel je vraag. Geen verplichting.
Ben je een vrouw of koppel? Fijn dat je er bent, ik spreek je graag.