Corner time

Wat is corner time?

Corner time (Nederlands: in de hoek staan) is een straf of rustmoment waarbij de onderdanige met het gezicht naar de muur in een hoek staat of knielt, meestal zwijgend en voor een afgesproken tijd. Er gebeurt niets met het lichaam; het werkt volledig via tijd en aandacht.

Waar het vandaan komt

Corner time is geleend uit de opvoeding, en dat is precies waarom het werkt: bijna iedereen heeft er een herinnering aan. De verwante praktijk uit de kinderkamer is de time-out, en die is beter gedocumenteerd dan je zou denken. De beschrijving daarvan gaat terug op Arthur Staats, die het idee vanaf 1958 bij zijn eigen kinderen bedacht en er de naam aan gaf. De kern is het weghalen van prikkels, niet het toevoegen van iets naars.

Uit diezelfde hoek komt de vuistregel over de duur: ontwikkelingspsychologe Kathleen Stassen Berger houdt één minuut per levensjaar aan, met vijftien minuten als bovengrens. Dat is bedoeld voor kinderen, dus overzetten kan niet. De gedachte erachter wel: het effect zit in de onderbreking, niet in de lengte.

Wat het doet met iemand

Er zijn twee manieren waarop mensen het gebruiken, en ze voelen totaal anders.

De eerste is als straf. Dan hoort corner time bij het kader dat de beschrijving van discipline binnen BDSM schetst: regels die vooraf samen zijn bepaald, met een consequentie die eraan vastzit. Diezelfde beschrijving noemt straf lichamelijk, psychologisch of allebei, en corner time valt in de tweede categorie. Er wordt niets gedaan; er wordt iets weggenomen.

De tweede is als afkoeling. Na een intense scène is stil staan een manier om te landen zonder dat er meteen gepraat moet worden. Dan is het geen straf maar een pauzeknop.

Dat het bij sommige mensen zo hard aankomt, heeft met schaamte te maken. In het overzicht van erotische vernedering staat dat vernedering enkele van dezelfde hersengebieden prikkelt als lichamelijke pijn. Zonder aanraking, zonder gereedschap. Dat verklaart waarom tien minuten tegen een muur voor de een niets voorstelt en voor de ander het zwaarste onderdeel van de avond is.

Waar je op let

De duur is het eerste. Kort werkt beter dan lang; wie iemand vergeet, verandert een scène in verwaarlozing. Zet een timer.

Het tweede is de houding. Rechtop staan is prima, knielen op een harde vloer is dat na tien minuten niet meer, en armen die omhoog moeten blijven maken er een stresspositie van. Dat mag, maar dan gelden er andere regels.

Het derde is het einde. Zeg hardop dat het klaar is. Iemand die zelf moet raden of het voorbij is, blijft in de scène hangen. In een BDSM-date spreek ik dat einde vooraf met je af, zodat je nooit hoeft te raden wanneer het klaar is.

Bronnen

• Time-out (parenting). Wikipedia. Levert de herkomst bij Arthur Staats vanaf 1958, de omschrijving als het tijdelijk weghalen van prikkels, de vuistregel van één minuut per levensjaar volgens Kathleen Stassen Berger en de bovengrens van vijftien minuten.
• Discipline (BDSM). Wikipedia. Levert het kader van vooraf samen bepaalde regels met een bijbehorende consequentie, en het onderscheid tussen lichamelijke, psychologische en gemengde straffen.
• Erotic humiliation. Wikipedia. Levert de definitie van erotische vernedering als consensuele psychologische vernedering met het oog op opwinding, en de vaststelling dat vernedering enkele van dezelfde hersengebieden prikkelt als lichamelijke pijn.

Verwante begrippen

• Corporal punishment. De straf mét klap; corner time is vaak de aanloop of de afsluiting daarvan.
• Billenkoek. Waar corner time in de praktijk het vaakst op volgt.
• Funishment. De tegenhanger; corner time werkt daar zelden voor, juist omdat er niets aan te beleven valt.
• Humiliation. Het bredere veld waar corner time een van de mildste fysieke vormen van is.
• Ignore play. Dezelfde stilte, maar dan met de ander in de kamer die niet reageert.
• Straf. Het gevolg waar corner time één vorm van is, en wat dat woord meebrengt.
• Vernedering. Het overkoepelende Nederlandse begrip, en de reden dat een hoek in de kamer zonder aanraking zo zwaar kan wegen.