Impact play

Wat is impact play?

Impact play is de verzamelnaam voor elke BDSM-handeling waarbij iemand met opzet en met toestemming geraakt wordt, met de blote hand of met een voorwerp. Het woord is Engels en blijft in het Nederlands onvertaald. Onder impact play vallen billenkoek, canen, floggen en zwepen. Wat die dingen delen is de klap, niet een bepaald werktuig.

Hoe impact play er in de praktijk uitziet

Impact play begint bijna nooit in een kelder. Het begint met een hand, tijdens de seks, zonder dat iemand er een woord voor gebruikt.

Neem de gangbaarste vorm: een stel spreekt af dat de een de ander over de knie legt. Eerst tien minuten met de blote hand, van zacht naar stevig, met pauzes waarin de huid warm wordt en rood kleurt. Pas daarna komt er eventueel een paddle bij. De hele scène speelt zich af op één plek, de billen, en duurt zelden langer dan een half uur.

Daar tegenover staat de vorm die er van buitenaf indrukwekkender uitziet en anatomisch heel anders werkt: een flogger op de bovenrug, staand of over een bok. Bredere staarten, meer massa, een klap die dieper landt en minder in de huid blijft steken. Wie floggen kent van een speelfeest, kent impact play van deze kant.

De uitkomst van beide vormen is vaak zichtbaar. Drouin en collega’s vroegen 513 mensen wat voor sporen zij overhielden aan BDSM en publiceerden dat in Sexual Medicine: blauwe plekken zijn met afstand de meest voorkomende, zowel bewust aangebracht (36,7 procent) als per ongeluk (56,5 procent), en de plekken die het vaakst genoemd worden zijn billen, armen, rug en benen.

Hoe impact play werkt

Een klap doet twee dingen tegelijk: hij prikkelt de huid en hij zet het stresssysteem aan. Dat tweede is waar het effect vandaan komt.

Wuyts en collega’s testten 35 Vlaamse BDSM-koppels tijdens een echte scène en vergeleken ze met 27 mensen in een gewoon gesprek. In The Journal of Sexual Medicine rapporteren zij dat cortisol én endocannabinoïden stegen bij de ontvangende partij. Bij de gevende partij stegen de endocannabinoïden alleen wanneer er machtsspel bij zat. Anders gezegd: voor wie de klappen krijgt zit het genot in de prikkel, voor wie ze uitdeelt in de controle.

In hun latere systematische review in hetzelfde tijdschrift vatten Wuyts en Morrens de hele literatuur samen en voegen daar iets aan toe dat verklaart waarom mensen steeds verder komen dan ze dachten: pijndrempels liggen bij onderdanige deelnemers hoger dan bij anderen, en tijdens een scène kunnen ze nog verder stijgen.

Dat verschuivende meetinstrument is precies het lastige. Wat halverwege een scène als “goed te doen” voelt, is niet hetzelfde als wat het weefsel eronder verdraagt.

En dan het onderscheid dat elke ervaren speler als eerste noemt: dof tegenover scherp. Een breed en zwaar voorwerp verdeelt de kracht over een groot vlak en landt diep, als een stomp. Een smal en licht voorwerp concentreert dezelfde kracht in enkele vierkante centimeters huid en bijt. Op deze site staat dat verschil uitgewerkt in het stuk over scherpe en doffe pijn.

Waarom mensen impact play doen

Wat mensen zoeken is bijna nooit de pijn. Het is de toestand waarin je terechtkomt als het lichaam alle aandacht opeist en het hoofd even niets meer te doen heeft.

Die toestand is gemeten. Ambler en collega’s wezen veertien ervaren spelers per dobbelsteen toe aan de gevende of de ontvangende rol en publiceerden in Psychology of Consciousness wat er gebeurde. Wie gaf, kwam in een toestand die op flow lijkt. Wie ontving, liet het patroon zien dat hoort bij transiënte hypofrontaliteit: de denkende voorkant van de hersenen wordt stiller. Bij beide rollen daalden psychologische stress en negatieve stemming, en steeg de seksuele opwinding.

Het is bovendien veel gewoner dan het imago. Herbenick en collega’s ondervroegen 2.021 Amerikaanse volwassenen in een representatieve steekproef en publiceerden in PLOS ONE dat minstens 30 procent ooit had geslagen of geslagen was tijdens de seks. Bij slaan en zwepen vonden zij geen statistisch verschil tussen mannen en vrouwen.

• Voor wie ontvangt is de opbrengst dat het denken stopt. Niet als beeldspraak, maar als meetbaar effect op de frontale cortex.
• Voor wie geeft ligt de opbrengst in dosering en aandacht: je leest een lichaam, en je krijgt onmiddellijk antwoord op elke beslissing.
• Voor een stel is de winst meestal dat er een taal ontstaat voor iets wat eerder alleen fantasie was, met een begin en een eind die allebei zijn afgesproken.

Sagarin en collega’s zagen in datzelfde onderzoek bij deelnemers die achteraf zeiden dat de scène goed was gegaan de verbondenheid toenemen, maar bij wie het slecht was gegaan liep het alle kanten op: een deel van hen voelde zich juist verder van elkaar af staan. Impact play versterkt wat er al is. Het maakt niets goed.

Hoe mensen impact play doen

Vrijwel iedereen die het serieus doet, werkt in dezelfde volgorde: afspreken, opwarmen, opbouwen, afronden, naspreken.

Het opwarmen is het deel dat beginners overslaan en dat ervaren spelers het langst laten duren. Tien tot vijftien minuten licht en ritmisch, meestal met de hand, zodat de doorbloeding op gang komt en de huid soepeler wordt. Daarna komt de opbouw, en die gaat om tempo en herhaling meer dan om kracht.

De variaties binnen impact play zitten vooral in het werktuig en in de plek. Grofweg vier, en ze lopen op in marge van fout gaan:

1. De blote hand. De enige manier waarop je precies voelt wat je doet, want de klap komt ook bij jou aan.
2. Breed en zwaar. Paddle, flogger, riem. Doffe klap, ruime marge, veel geluid.
3. Smal en stijf. Cane, berkenroede, rietje. Scherpe pijn, striemen, en veel minder ruimte voor een misser.
4. Single tails. Bullwhip, cat o’ nine tails. Snelheid in plaats van massa, en de enige categorie waarvoor je echt moet oefenen op iets anders dan een mens.

Wat de zorgvuldige van de slordige uitvoering scheidt, zit niet in het werktuig. Het zit in of er vooraf is afgesproken welke sporen welkom zijn. In het onderzoek van Drouin gaf 58,8 procent van de deelnemers aan blauwe plekken vooraf toe te staan, terwijl bijna evenveel mensen ze juist wilden vermijden. Dat is dus geen detail dat je onderweg oplost.

Misverstanden over impact play

“Impact play is gewoon iemand slaan.” Het onderscheid zit in toestemming, opbouw en nazorg, en die drie zijn niet cosmetisch. Wie ze weglaat houdt geen mildere versie over maar iets anders.

“Als er geen blauwe plek staat, is er niets gebeurd.” De medische literatuur laat het omgekeerde zien. Echterdiek en collega’s beschrijven in BMJ Case Reports hoe zeer intensief slagwerk op billen en dijen, bij iemand die strak vastgebonden zit, acuut nierfalen kan veroorzaken door een combinatie van druk op de buik en stomp letsel. Het waarschuwingssignaal is niet de huid maar de urine, en het herstel kan weken duren. Dat is precies waarom aantallen, kracht en duur hier om ervaring vragen.

“Ervaren mensen raken niet geblesseerd.” Sprott en collega’s ondervroegen 1.398 kink-actieve mensen en vonden dat 13,5 procent ooit een kink-gerelateerde blessure had opgelopen. Zorgwekkender was wat daarna gebeurde: 58,3 procent vertelde hun huisarts of specialist niets over hun kink, en 19,0 procent stelde zorg uit of vermeed die uit angst voor het oordeel.

“Harder is intenser.” Dezelfde kracht in een kwartier opgebouwd komt verder dan dezelfde kracht meteen. Dat volgt rechtstreeks uit de pijndrempels die tijdens een scène oplopen: je bouwt de ruimte waar je in speelt onderweg zelf op.

Wat ik er zelf van zie

Zwepen is waar ik het langst mee bezig ben. Ik heb een heel scala aan werktuigen, scherp en dof, en na vijfentwintig jaar is het niet de kracht die me nog interesseert maar het ritme.

“Hard” blijkt bij doorvragen bijna altijd “diep” te betekenen. Dat zijn twee verschillende knoppen. Iemand die in twintig minuten opbouwt, komt op een plek waar diezelfde persoon met dezelfde klap in de eerste minuut om zou hebben gevraagd te stoppen.

En één ding dat ik niemand hoor zeggen: de moeilijkste vaardigheid bij impact play is niet slaan. Het is stoppen op het moment dat het nog goed gaat, in plaats van op het moment dat het niet meer goed gaat. Dat verschil bepaalt hoe iemand er de volgende dag over denkt.

Wat je zelf kunt doen

• Warm minstens tien minuten op met de blote hand voordat er een werktuig bij komt, ook als je allebei ongeduldig bent.
• Blijf op het vlezige deel: billen en bovenbenen. Wat daaromheen ligt is niet grijs gebied maar gewoon nee: de onderrug boven de billen ligt recht boven de nieren, en het staartbeen, de heupbotten en de wervelkolom hebben geen enkele demping.
• Spreek vooraf af welke sporen welkom zijn. Blauwe plekken zijn de meest voorkomende uitkomst van impact play, en of ze mogen is een vraag vooraf en niet achteraf.
• Bouw op in tempo en niet in kracht. Meer tikken op hetzelfde niveau brengen iemand verder dan sneller harder slaan.
• Ga naar een arts als er na een zware sessie bloed in de urine zit, als iemand veel minder plast dan normaal, of bij pijn in de flank die aanhoudt. Vertel er dan bij wat er gebeurd is; de helft van de kink-actieve mensen doet dat niet, en een arts die het niet weet zoekt in de verkeerde richting.
• Plan de afbouw net zo bewust als de opbouw. Langzaam minder, dan stoppen, dan aftercare. En de volgende dag nog één keer navragen hoe het is.

Meer lezen over impact play

Op deze site staan de onderdelen van deze familie elk apart uitgewerkt: billenkoek voor de handvariant, caning voor het scherpste werktuig, en het artikel over de kunst van het zwepen voor hoe een zweepsessie is opgebouwd. Wie wil weten waarom sommige mensen hier expliciet voor betalen, vindt dat in waarom ik een BDSM-gigolo inhuur om pijn te voelen.

Buiten deze site is de systematische review van Wuyts en Morrens het beste overzicht van wat er biologisch bekend is, en het onderzoek van Drouin en collega’s is vrij te lezen en het enige dat systematisch in kaart brengt welke sporen mensen overhouden en welke ze vooraf toestaan.

Waar dit op deze site past

Zwepen, spanking en pijnspel in soft, medium en hard staan op mijn lijst met mogelijkheden, en ik heb er de werktuigen voor. Als je impact play wilt proberen zonder zelf te hoeven bedenken hoe je opbouwt of waar je vanaf blijft, dan staat op de pagina over de BDSM-date hoe zo’n avond wordt voorbereid.

Bronnen

• The Biology of BDSM: A Systematic Review. Elise Wuyts & Manuel Morrens, The Journal of Sexual Medicine 19(1), 144–157, 2022. Systematische review van tien studies; levert de bevinding dat pijndrempels bij onderdanige deelnemers hoger liggen en tijdens een BDSM-interactie verder kunnen stijgen, en dat het gemeten genot bij de gevende rol eerder samenhangt met machtsspel dan met pijnspel.
• Between Pleasure and Pain: A Pilot Study on the Biological Mechanisms Associated With BDSM Interactions in Dominants and Submissives. Wuyts, De Neef, Coppens, Fransen, Schellens, Van Der Pol & Morrens, The Journal of Sexual Medicine 17(4), 784–792, 2020. Vijfendertig Vlaamse BDSM-koppels gemeten tijdens een echte scène, met 27 controledeelnemers; levert de stijging van cortisol en endocannabinoïden bij de ontvangende rol en de stijging bij de gevende rol alleen bij machtsspel.
• Severe acute kidney injury due to violent sadomasochistic play. Echterdiek, Kitterer, Schwenger & Latus, BMJ Case Reports 2018, bcr-2018-224813. Levert de vaststelling dat zeer intensief slagwerk op billen en dijen, bij iemand die strak vastgebonden zit, acuut nierfalen kan veroorzaken zonder voorafgaande nierziekte, en dat het herstel van de nierwaarden weken kan duren.
• An exploration of marks/injuries related to BDSM sexual experiences. Michelle Drouin, Ellis Hernandez, Anthony Machette, Justin R. Garcia & Ryan L. Boyd, Sexual Medicine 11(3), qfad020, 2023. Onderzoek onder 513 deelnemers; levert dat blauwe plekken de meest voorkomende sporen zijn (36,7 procent bewust aangebracht, 56,5 procent per ongeluk), dat 58,8 procent ze vooraf toestaat, en dat billen, armen, rug en benen de meest genoemde plekken zijn.
• Rates of Injury and Healthcare Utilization for Kink-Identified Patients. Richard A. Sprott, Anna Randall, Kevin Smith & Lauren Woo, The Journal of Sexual Medicine 18(10), 1721–1734, 2021. Enquête onder 1.398 kink-actieve mensen; levert de cijfers 13,5 procent ooit een kink-gerelateerde blessure, 58,3 procent geen openheid tegenover de somatische zorgverlener en 19,0 procent uitgestelde of vermeden zorg.
• Consensual BDSM Facilitates Role-Specific Altered States of Consciousness: A Preliminary Study. Ambler, Lee, Klement, Loewald, Comber, Hanson, Cutler, Cutler & Sagarin, Psychology of Consciousness: Theory, Research, and Practice 4(1), 75–91, 2017. Veertien ervaren spelers, willekeurig toegewezen aan de gevende of ontvangende rol; levert flow bij de gevende rol, transiënte hypofrontaliteit bij de ontvangende, en de daling van psychologische stress en negatieve stemming bij beide.
• Sexual diversity in the United States: Results from a nationally representative probability sample of adult women and men. Herbenick, Bowling, Fu, Dodge, Guerra-Reyes & Sanders, PLOS ONE 12(7), e0181198, 2017. Representatieve steekproef van 2.021 Amerikaanse volwassenen; levert dat minstens 30 procent ooit slaan tijdens de seks meemaakte en dat er voor slaan en zwepen geen statistisch verschil tussen mannen en vrouwen werd gevonden.
• Impact play. Wikipedia. Levert de definitie van impact play als een praktijk waarbij de ene persoon de andere herhaaldelijk raakt voor het genot van een van beiden of van allebei, en de tweedeling tussen erotic spanking met een stijf voorwerp en erotic flagellation met een flexibel voorwerp.

Verwante begrippen

• Sensation play. De buurcategorie waar de prikkel telt in plaats van de klap.

• Zintuiglijk spel. Dezelfde buurcategorie onder haar Nederlandse naam.

• Billenkoek. De meest gedane vorm van impact play, en waar vrijwel iedereen begint.

• Caning. Het andere uiterste van dezelfde familie: smal, stijf en scherp.

• Flogger. Het werktuig dat het vaakst wordt gepakt, en wat de staarten met de klap doen.

• Ballbusting. Impact play op de plek met de kleinste marge van allemaal.

• Bruising. De blauwe plek als gewilde uitkomst, en hoe lang die blijft.

• Corporal punishment. Dezelfde handeling met een strafdoel in plaats van sensatie als reden.

• Aftercare. Wat er na een scène met impact play hoort te gebeuren, en waarom dat geen bijzaak is.

• Kat met negen staarten. Het zwaarste touwwerktuig uit deze familie, met of zonder knopen.

• Lijfstraf. Impact play met een uitgesproken reden erachter.

• Markeren. De zichtbare uitkomst van impact play als apart onderwerp, en wat je daarover vooraf afspreekt.

• Opwarmen. De eerste fase van elke sessie, en waarom die tien minuten de rest van de avond bepalen.

• Overknee. De meest gebruikte houding binnen deze familie, en wat er onder de huid zit.

• Paddle. Het platte slaginstrument uit de rij hierboven, met zijn Amerikaanse strafgeschiedenis.

• Plak. Hetzelfde voorwerp in het Nederlands, met een schoolverleden dat tot in de taal doorwerkt.

• Slapper. De losbladige leren variant, gebouwd op geluid in plaats van op kracht.

• Predicament bondage. De opstelling waar impact play vaak bovenop komt zodra hij staat.

• Vliegenmepper. Het lichtste werktuig uit deze familie, en het enige dat bij de supermarkt ligt.

• Sadomasochisme. De koepel boven geven en ontvangen, waar impact play de bekendste vorm van is.

• Spanking. De meest beoefende vorm van deze familie, met de herkomst van het woord en het verschil met billenkoek.

• Tawse. Het Schotse schoolvoorwerp dat pas in 1987 verdween, en dat breed en dof aankomt.

• Zweep. De verzamelnaam voor het gereedschap met strengen, met de vier hoofdsoorten en de woordgeschiedenis.

• Pijnspel. De bredere Nederlandse categorie waar impact play de grootste tak van is.