Predicament bondage

Wat is predicament bondage?

Predicament bondage (Nederlands: dilemmabondage) is bondage waarin iemand zo wordt vastgezet dat elke mogelijke houding iets kost. De uitgangshouding put een spier uit, en de enige manier om die spier te ontlasten trekt aan iets anders. Er valt dus wel te kiezen, alleen niet tussen iets en niets.

Hoe predicament bondage er in de praktijk uitziet

Als één opstelling met twee onaangename kanten, en niets ertussenin.

De Engelstalige encyclopedie beschrijft de vorm als vastgezet worden en tegengestelde prikkels tegelijk moeten ondergaan. De uitgangshouding is er meestal een die de spieren vermoeit, zoals op je tenen staan, waardoor je gedwongen wordt een houding te kiezen die lichamelijk pijnlijker is: je laat je zakken, en dat trekt aan het touw dat ergens anders vastzit.

Er bestaat ook een omgekeerde variant. Daar is stilstaan juist comfortabel en trekt élke beweging aan touwen, gewichten of klemmen. Vervolgens wordt er gekieteld of gestreeld, precies om die beweging uit te lokken. En er is de vorm waarin ontsnappen mogelijk is maar onaantrekkelijk wordt gemaakt, bijvoorbeeld omdat je jezelf ervoor moet blootgeven.

De zwaarste variant heeft twee mensen nodig. Dezelfde bron beschrijft opstellingen waarin de een alleen pijn van de ander kan wegnemen door zelf te lijden. Dat dilemma is de hele opzet.

Waarom een predicament altijd wint

Omdat een spier die stilhoudt zichzelf opeet. Doorzetten helpt niet.

Wat je in zo’n opstelling doet, is volgens StatPearls een isometrische samentrekking: spanning zonder dat de spier van lengte verandert, precies zoals bij duwen tegen iets wat niet wijkt. Dat is de kuitspier van iemand op haar tenen, en de rug van iemand die half voorovergebogen hangt.

Gisela Sjøgaard, Gabrielle Savard en Carsten Juel maten in European Journal of Applied Physiology wat er dan gebeurt met doorbloeding, bloeddruk en druk in de spier zelf. Hun bevinding is de kern van deze pagina: bij een lichte aanhoudende samentrekking, onder de tien procent van de maximale kracht, is de doorbloeding gewoon voldoende, en tóch treedt er bij langdurig aanspannen vermoeidheid op. Ze wijzen daarbij op verstoring van het kaliumevenwicht in de spier als mechanisme.

Vertaald naar de praktijk: hoe gemotiveerd iemand ook is, de uitgangshouding wordt onhoudbaar. Dat is geen mislukking van de scène maar het ontwerp ervan.

Waarom mensen predicament bondage willen

Omdat het de enige vorm van vastzitten is waarin je zelf iets te beslissen hebt.

De aantrekkingskracht zit in dat rare stukje eigen regie. Bij gewone bondage lig je stil en gebeurt er iets met je; hier kies je elke minuut opnieuw, en elke keuze kost. Dat maakt het mentaal zwaarder dan lichamelijk. Wat het achterlaat, verschilt per persoon:

• Voor jou levert een predicament een heel scherp gevoel van aanwezigheid op. Er is geen ruimte meer voor gepieker, want er staat elke seconde een beslissing open.
• Voor de ander levert het een scène op waarin hij weinig hoeft te doen. De opstelling doet het werk, en zijn taak verschuift naar kijken en op tijd ingrijpen.
• Voor jullie samen levert het een gesprek achteraf op dat zelden over pijn gaat en bijna altijd over kiezen.

Hoe mensen predicament bondage opzetten

Bijna altijd rond één ophangpunt en één tegenkracht, en zelden ingewikkelder dan dat.

1. De uitgangshouding wordt gekozen op vermoeibaarheid, niet op pijn. Op de tenen, half gehurkt, of met de armen omhoog.
2. De tegenkracht hangt aan het lichaam en trekt zodra de houding verslapt: een touw, een ketting, gewichten of een neushaak.
3. De tijd wordt vooraf vastgelegd, want zonder klok bepaalt uitputting het einde en dat is te laat.
4. Het losmaken wordt geoefend voordat de opstelling wordt gebouwd, meestal met een paniekhaak of een schaar binnen handbereik.

Het verschil tussen een zorgvuldige en een slordige opzet zit niet in het touw. Het zit erin of iemand tijdens de scène blijft kijken naar handen, kleur en spraak, in plaats van naar het beeld.

Misverstanden over predicament bondage

“Het is gewoon een lastige houding.” Nee. Bij een lastige houding is stilhouden de oplossing; bij een predicament is stilhouden juist de prijs. De hele opzet is gebouwd rond het ontbreken van een goede optie.

“Wie sterk genoeg is, houdt het vol.” Nee: Sjøgaard en collega’s lieten zien dat zelfs een lichte aanhoudende spanning met voldoende doorbloeding tot vermoeidheid leidt.

“Predicament bondage is hetzelfde als een hogtie.” Een hogtie legt één houding vast en laat geen keuze. Een predicament laat er juist twee open en zorgt dat ze allebei iets kosten. Ze worden wel gecombineerd, en dan telt de tijdslimiet van de hogtie.

Wat ik er zelf van zie

Ik ben Victor, gigolo, vijfentwintig jaar actief in BDSM en opgeleid als psychotherapeut. Predicament bondage vraagt van mij het minst en het meest tegelijk: ik bouw iets op en daarna doe ik niets meer, terwijl ik nog nooit zo scherp heb hoeven kijken.

Vrouwen onderschatten hoe snel het gaat. Op papier klinkt vijf minuten op je tenen als niets. In de praktijk is het eerste minuut ademwerk en de vierde een ander gesprek. Ik zet de wekker daarom hardop en laat hem horen, zodat er iets in de kamer is dat niet meebeweegt met wat iemand denkt te kunnen.

Het tweede: wat achteraf blijft hangen is nooit het zeer. Het is het moment waarop iemand merkt dat ze aan het onderhandelen is met zichzelf, en dat er niemand is met wie ze het op een akkoordje kan gooien.

Wat je zelf kunt afspreken

• Zet een tijd vóór de opstelling wordt gebouwd, lager dan je denkt nodig te hebben, en spreek af dat die klok voorgaat op je gevoel; vijf minuten is bij deze vorm veel.
• Kies één tegenkracht en niet drie. Meer prikkels maken het niet spannender maar wel onoverzichtelijker om te lezen.
• Probeer het losmaken één keer uit zonder spanning erop, voordat de eerste knoop erin gaat.
• Stop bij tinteling, een doof gevoel of een verkleurde hand, ongeacht hoeveel tijd er nog op de klok staat; zenuwschade ontstaat snel en is vaak onomkeerbaar.
• Plan de tijd erna in. Benen die lang op spanning hebben gestaan, dragen niet meteen weer.

Meer weten over predicament bondage

Op deze site staat bij judaszetel het historische voorbeeld waar niemand iets doet en toch elke houding iets kost, laat gewichten zien hoe de drager de prikkel zelf maakt, en beschrijft het artikel over de kunst van bondage hoe zo’n opstelling in een avond past.

Buiten deze site geeft de encyclopedie-ingang over predicament bondage de kortste beschrijving van de varianten, en levert het meetonderzoek van Sjøgaard en collega’s de fysiologie achter de vraag waarom volhouden geen optie is.

Waar dit op deze site past

Wil je weten hoe zoiets voelt zonder dat je zelf een opstelling hoeft te bedenken en te bewaken, dan hoort dat bij een BDSM-date. Op die pagina staat wat we vooraf doornemen over tijd, tempo en het signaal waarmee alles stopt.

Bronnen

• Muscle blood flow during isometric activity and its relation to muscle fatigue. Gisela Sjøgaard, Gabrielle Savard & Carsten Juel, European Journal of Applied Physiology and Occupational Physiology 57(3), 327–335, 1988 (DOI 10.1007/bf00635992; auteursvoornamen, jaargang, nummer en paginering getoetst tegen Crossref, samenvatting gelezen via Europe PMC omdat de volledige tekst achter een betaalmuur zit). Onderzoek naar doorbloeding, bloeddruk, druk in de spier en de afgifte van lactaat en kalium bij aanhoudende en onderbroken isometrische inspanning tussen 5 en 50 procent van de maximale willekeurige kracht. Levert dat de doorbloeding bij lichte aanhoudende samentrekkingen onder de tien procent voldoende is en er tóch vermoeidheid optreedt bij langdurig aanspannen, met verstoring van het kaliumevenwicht als mogelijk mechanisme.
• Physiology, Muscle Contraction. Matthew C. Gash, Patricia F. Kandle, Ian V. Murray & Matthew A. Varacallo, StatPearls, bijgewerkt 1 april 2023. Levert de omschrijving van de isometrische samentrekking als een verandering in spanning zonder verandering in spierlengte, en het voorbeeld van duwen tegen een voorwerp dat niet wijkt.
• Predicament bondage. Engelstalige Wikipedia, steunend op Stefani Goerlich, The Leather Couch: Clinical Practice with Kinky Clients (Routledge, 2020). Levert de omschrijving als vastgezet worden en tegengestelde prikkels tegelijk moeten ondergaan, de uitgangshouding die spiervermoeidheid moet veroorzaken zoals op de tenen staan, de variant waarin stilstaan comfortabel is en elke beweging aan touwen of gewichten trekt waarna de vastgezette persoon wordt gekieteld of geprikkeld om beweging uit te lokken, de variant waarin ontsnappen mogelijk maar onaantrekkelijk wordt gemaakt, en de opstelling met twee onderdanige deelnemers waarin de een alleen pijn van de ander kan wegnemen door zelf te lijden.

Verwante begrippen

• Semenawa. De Japanse tegenhanger, waar het touw zelf de beproeving draagt.

• Bondage. De praktijk waar predicament bondage een vorm van is, met de vuistregels erbij.

• Hogtie. De vaste houding zonder keuze, en het verschil met een predicament.

• Judaszetel. Het historische meubel waarin het eigen gewicht de tegenkracht is.

• Partial suspension. De vorm waarin de vloer meedraagt, en die vaak als predicament wordt opgezet.

• One bar prison. Het voorwerp dat één onmogelijke houding afdwingt, zonder alternatief.

• Humbler. Het kleinste predicament: rechtop komen is de prijs.

• Jibaku. De zelfbinding waarin bewegen het touw strakker maakt.

• Gewichten. De eenvoudigste tegenkracht, die met elke ademhaling meebeweegt.

• Paniekhaak. De sluiting waarmee een opstelling onder spanning open kan.

• Impact play. Wat er vaak bij komt zodra de opstelling staat.

• Pijngrens. De grens die tijdens zo’n scène meetbaar verschuift.

• Schandblok. Een meubel dat de onhoudbare houding al ingebouwd heeft.

• Strappado. Een klassiek dilemma in één houding: rechtop komen trekt aan de schouders, blijven hangen vermoeit de rug.