Partial suspension

Wat is partial suspension?

Partial suspension (Nederlands: gedeeltelijke ophanging) is touwwerk waarin een deel van het lichaamsgewicht aan een ophangpunt hangt terwijl de rest steun houdt van de vloer. Eén voet, een knie of een schouder blijft dragen. Het is de tussenstap tussen werk op de grond en volledige ophanging, en meestal de eerste keer dat iemand echt gewicht in touw voelt.

Hoe een partial er in de praktijk uitziet

In de meeste partials staat er nog een voet op de grond, en die doet meer werk dan de toeschouwer ziet.

Zo loopt het meestal. Iemand krijgt een armboei op de rug, op deze site gote shibari, met genoeg wikkels naast elkaar om de druk te spreiden. Daar gaat een lijn aan, omhoog naar een ophangpunt, en die wordt centimeter voor centimeter ingenomen. Ergens onderweg kantelt het gewicht: eerst komen de hakken los, dan de bal van één voet, en wat overblijft is één been dat balanceert. Daarna gaat het andere been omhoog, vaak in een futomomo.

De tweede vorm staat er haaks op: iemand ligt op de bovenrug, de benen omhoog gebonden, en alleen de onderrug komt van de vloer. De encyclopedie over ophanging in bondage noemt beide in één adem: zodra touw, kabel of ketting een deel van het gewicht draagt, is het een partial. Lang duurt het zelden. Vijf minuten is normaal.

Waar de grens tussen deels en volledig over gaat

Over belastingverdeling, niet over hoogte.

Bij een volledige ophanging gaat honderd procent van het gewicht door de wikkels op het lichaam. In een partial draagt de vloer mee, en dat scheelt twee dingen: minder kracht per wikkel, en een been dat blijft werken. Dat tweede is het onderschatte deel.

Rauch en collega’s schreven voor de Internationale Commissie voor Bergreddingsgeneeskunde een overzicht van het ophangsyndroom, de circulatoire inzinking bij passief hangen in een gordel. Hun kernzin: het syndroom is een gevolg van passief, onbeweeglijk hangen en niet van hangen op zich. Beenbeweging houdt de spierpomp aan de gang, en zonder richel of muur binnen bereik adviseren ze voetlussen om in te stappen. Precies dat heeft iemand in een partial gratis. Twee studies in datzelfde overzicht laten zien hoeveel dat scheelt: schade aan de armzenuwvlecht na tien tot twintig minuten vrij hangen in een borstgordel, uitdrukkelijk wanneer er geen voetlussen werden gebruikt (1972), en elf procent klachten bij negen proefpersonen met een steunband onder de knieën tegen zevenentachtig procent bij passieve achteroverkanteling (1998). De tijd tot de eerste voortekenen van flauwvallen blijft onvoorspelbaar, van een paar minuten tot enkele uren.

Waarom mensen een partial doen

Omdat het lichaam merkt dat weglopen niet meer gaat, terwijl het hoofd weet dat de vloer er is.

De encyclopedie beschrijft het effect van ophanging als een versterkt besef van kwetsbaarheid en onontkoombaarheid, en noemt ook het omgekeerde: een gevoel van zweven. In een partial krijg je die twee door elkaar.

• Voor wie gebonden wordt verschuift de aandacht. Op de grond ligt die bij het touw; zodra er trek op komt, bij je eigen evenwicht. Het standbeen gaat na een paar minuten trillen.
• Voor wie bindt is dit de plek om belasting te leren lezen zonder dat een heel lichaam van je afhangt.
• Voor een stel is het vaak het punt waarop touw ophoudt decoratie te zijn.

Minder gewicht is alleen niet hetzelfde als weinig risico. In de reeks van Khodulev zit een deelneemster die na elke dijbinding uitval kreeg aan de voorkant van haar bovenbeen.

Hoe mensen een partial opbouwen

Met veel wikkels, één lijn, en een tempo dat langzamer aanvoelt dan nodig lijkt.

1. De boei eerst. Wat het gewicht opvangt wordt gecontroleerd voordat er trek op komt.
2. Spreiden. Meer wikkels naast elkaar is een breder draagvlak. Khodulev en collega’s hielden één geval buiten hun hoofdgroep: weinig touwslagen, slecht verdeeld, en de binding schoof. Een zijwaartse ruk gaf hevige pijn in beide armen, en dagen later bleek er beiderzijds schade aan de armzenuwvlecht.
3. Traag laden. Stukje bij beetje, met daartussen steeds dezelfde vraag: handen open en dicht, wat verandert er.
4. Pas dan het been. Een opgetild been is een tweede draagpunt en een tweede zenuwvraag.
5. Er weer uit. Omlaag gaat sneller dan omhoog, en de eerste minuut daarna staat niemand stabiel.

Blijf van de liesplooi af als daar gewicht op komt. De huidzenuw van de dij loopt volgens StatPearls onder het lieskanaalband door en raakt bekneld door precies wat een strakke heupband doet: aanhoudende druk van een riem of knellende kleding. Die klacht heet meralgia paresthetica.

Misverstanden over partial suspension

“Een partial is de veilige versie.” Hij is de mildere versie. Dat is iets anders. Bij Khodulev ontstonden vrijwel alle zenuwletsels na volledige ophanging, dus die richting klopt. Maar de twee gevallen die niet in dat patroon passen gingen over een afgebonden dij en over een binding met te weinig slagen. Dat kan in een partial net zo goed.

“Met een voet op de grond kun je jezelf redden.” Dat standbeen is een aftelklok, geen vangnet. Het draagt na een minuut of vier merkbaar minder.

“Een partial is een opstapje naar volledig hangen.” Voor sommigen wel. Voor veel anderen is het het eindpunt, en dat is geen halve prestatie: het is de vorm met de gunstigste verhouding tussen wat je voelt en wat je riskeert.

Wat ik er zelf van zie

Ik ben Victor, gigolo, vijfentwintig jaar in BDSM en opgeleid als psychotherapeut. Bondage staat op mijn lijst, licht of stevig, met echt hennep, en voor het Japanse touwwerk heb ik cursussen gevolgd.

Het moment vlak vóór er iets van de grond komt, is me het meest bijgebleven. De lijn staat strak, er is nog niets opgetild, en toch verandert de ademhaling al. Ik heb vrouwen zien huilen bij een centimeter.

Het tweede: bijna niemand meldt op tijd iets over dat standbeen. Over een tintelende arm wordt gepraat, over een been dat het niet meer houdt zwijgt men, omdat vermoeidheid niet als een probleem voelt. Daarom houd ik zelf de klok bij.

Wat je zelf kunt doen

• Leg de tijd vast voordat het touw omhoog gaat. Vijf minuten met een wekker, want in touw klopt niemands tijdsgevoel.
• Laat het standbeen wisselen of af en toe helemaal neer. Steun onder een lichaamsdeel houdt de bloedsomloop draaiend.
• Vraag om vingers openen en sluiten, niet om “gaat het”. Op die tweede vraag antwoordt iedereen ja.
• Houd de liesplooi vrij als daar gewicht op komt. Aanhoudende druk op die plek kan weken narommelen.
• Leg een schaar klaar en zorg dat er iemand kan vangen voordat de eerste lijn strak komt. Een paniekhaak vervangt dat niet, en alleen omhoog gaan hoort sowieso niet.

Meer lezen over partial suspension

Binnen deze begrippenlijst geeft shibari het hele kader, legt floorwork uit waarom werk op de grond dezelfde esthetiek met een fractie van het risico geeft, en beschrijft futomomo de beenboei die hier het tweede draagpunt wordt. Op de blog staan in de kunst van bondage de eerste stappen met touw.

Waar dit op deze site past

Wil je weten hoe het voelt wanneer touw je gewicht overneemt, zonder zelf te hoeven uitzoeken wat er kan, dan hoort dat bij een BDSM-date. Op die pagina staat hoe zo’n avond wordt voorbereid.

Bronnen

• Suspension syndrome: a scoping review and recommendations from the International Commission for Mountain Emergency Medicine (ICAR MedCom). Simon Rauch, Raimund Lechner, Giacomo Strapazzon, Roger B. Mortimer, John Ellerton, Sven Christjar Skaiaa, Tobias Huber, Hermann Brugger, Mathieu Pasquier & Peter Paal, Scandinavian Journal of Trauma, Resuscitation and Emergency Medicine 31(1), artikel 95, 2023 (DOI 10.1186/s13049-023-01164-z; auteurs en jaargang getoetst tegen Crossref). Systematisch overzicht van 23 studies, opgesteld als richtlijn voor bergreddingsartsen. Levert de vaststelling dat het ophangsyndroom een gevolg is van passief, onbeweeglijk hangen en niet van hangen op zich; dat actieve beenbeweging de spierpomp en daarmee de veneuze terugstroom in stand houdt; het advies om voetlussen te gebruiken als er geen richel of muur binnen bereik is; de aanbeveling nooit alleen te hangen; de samenvatting van Flora e.a. (1972) over schade aan de plexus brachialis na tien tot twintig minuten vrij hangen in een borstgordel wanneer geen voetlussen werden gebruikt; die van Madsen e.a. (1998) waarin negen proefpersonen met een steunband onder de knieën in elf procent klachten kregen tegen zevenentachtig procent bij passieve achteroverkanteling van vijftig graden; en de onvoorspelbaarheid van de tijd tot de eerste presyncopale verschijnselen, van enkele minuten tot enkele uren. Bergsport, geen touwwerk: de overdracht naar bondage is mijn gevolgtrekking, niet die van de auteurs.
• Acute Radial Compressive Neuropathy: The Most Common Injury Induced by Japanese Rope Bondage. Vasily Khodulev, Artsiom Klimko, Nataliya Charnenka, Marina Zharko & Hanna Khoduleva, Cureus 15(5), e39588, 2023 (DOI 10.7759/cureus.39588; auteursnamen getoetst tegen Crossref, volledige tekst via Europe PMC). Enquête onder vier ervaren binders en hun deelnemers, tien personen met zestien zenuwletsels. Levert dat op één geval na alle letsels acuut ontstonden na een volledige ophanging; de deelneemster bij wie elke binding rond de dij opnieuw uitval aan de voorkant van het bovenbeen en een wankele knie opleverde; en het buiten de hoofdgroep gehouden geval van beiderzijdse schade aan de plexus brachialis, waarbij de auteurs noteren dat er weinig touwslagen waren, dat die slecht over het lichaam verdeeld waren en dat de binding tijdens de sessie schoof.
• Meralgia Paresthetica. Ryan Coffey & Vikas Gupta, StatPearls, herzien 1 mei 2023. Medisch naslagwerk van de NCBI Bookshelf. Levert dat de nervus cutaneus femoris lateralis een zuiver gevoelszenuw is die kwetsbaar is voor beknelling op zijn weg naar het lieskanaalband en het onderhuidse weefsel van de voorste dij; dat uitwendige druk van strakke riemen, gordels of knellende kleding een van de mechanische oorzaken is; het klachtenbeeld van pijn en gestoord gevoel aan de voorbuitenzijde van het bovenbeen; en de gemelde incidentie van ongeveer drie tot vier per tienduizend persoonsjaren.
• Suspension bondage. Wikipedia. Levert de afbakening tussen gedeeltelijke en volledige ophanging, de omschrijving van de klassieke partial als balanceren op één voet met een deel van het gewicht in een borstharnas en het andere been omhoog, de tweede vorm waarin iemand op de bovenrug ligt met de benen omhoog gebonden, en de beschreven effecten van kwetsbaarheid en onontkoombaarheid naast het gevoel van zweven. Door vrijwilligers geschreven; hier alleen voor de begripsafbakening gebruikt.
• Japanese bondage. Wikipedia. Levert de Japanse namen 立ち吊り縛り tachi tsuri shibari voor de staande gedeeltelijke ophanging en 片足上げ吊り縛り kataashi age tsuri shibari voor die met één been omhoog. Ook hier geldt de kanttekening dat het artikel door vrijwilligers is geschreven.

Verwante begrippen

• Shibari. De traditie waar dit een fase in is, met de vier oplopende vormen naast elkaar.
• Floorwork. De stap ervoor, waarin de vloer al het gewicht draagt.
• Groundwork. Dezelfde stap onder zijn andere naam.
• Futomomo. De beenboei die in de meeste partials het opgehesen been vasthoudt.
• Gote shibari. De armboei die het gewicht meestal opvangt.
• Karabijnhaak. Het metaal tussen touw en ophangpunt, en waarom de belasting daar niet zijwaarts hoort te staan.
• Paniekhaak. De haak die onder belasting los kan, met de grenzen aan wat hij aankan.
• Asanawa. Het natuurvezeltouw waarmee dit gebeurt.
• Predicament bondage. De opzet waarin het deel dat je zelf draagt precies de prijs is.
• Suspension. De stap erna, waarin ook het laatste steunpunt verdwijnt en de spierpomp in de benen stilvalt.
• Strappado. Wat er met de schouder gebeurt zodra die het gewicht in zijn uiterste stand moet dragen.