Floorwork

Wat is floorwork?

Floorwork (Nederlands: touwspel op de grond) is touwbondage waarbij het lichaam van de vastgebonden persoon zijn gewicht op de vloer, een bed of een stoel houdt in plaats van aan een ophangpunt. Bij floorwork draagt het touw dus geen lichaamsgewicht. Het staat tegenover suspension, waarbij iemand wel aan touwen hangt.

Hoe floorwork er in de praktijk uitziet

Twee mensen, een mat en een rol touw, en verder niets aan het plafond.

Socioloog Zoey Jones, die voor haar promotieonderzoek aan de Carleton University 23 touwbeoefenaars interviewde, beschrijft de gewone plekken waar dit gebeurt zonder enige plechtigheid: op een bed, op een tapijt, in een stoel, tegen spoorrails, of in een plas modder op een bosgrond. De vloer is het uitgangspunt en niet de tweede keus.

Wat je ziet is meestal statisch. Iemand zit of ligt, de armen komen achter de rug of langs het lichaam, en het touw legt de houding vast waarin die persoon al zit. Omdat er niets hangt, kan degene die bindt de hele tijd binnen armlengte blijven en met een hand op de huid controleren wat er gebeurt.

Floorwork is ook de plek waar mensen het vak leren. Een van de deelneemsters in het onderzoek van Jones, een bottom met een beperking die zichzelf leerde vastbinden omdat ze moeilijk partners vond, vat het zo samen: als je eenmaal genoeg floorwork hebt gedaan, is de stap naar jezelf ophangen niet heel moeilijk meer, zolang je goed luistert naar wat de riggers zeggen.

Waarom floorwork anders uitpakt dan ophangen

Omdat de vloer het gewicht draagt en het touw alleen de vorm.

Zodra iemand hangt, wordt datzelfde touw een draagconstructie. Dat verschil zit in alle bronnen. De encyclopedie over suspension stelt kortweg dat ophangen een hoger risico draagt dan andere vormen van bondage, met als onderbouwing het forensische handboek van Anil Aggrawal uit 2008. Jones tekent bij haar deelnemers hetzelfde op: ophangen geldt als intenser, riskanter dan floorwork, en het vraagt meer kennis en meer materiaal.

De medische literatuur wijst dezelfde kant op. Khodulev en collega’s inventariseerden in Cureus zestien zenuwletsels bij tien mensen na touwbondage, en die kwamen allemaal acuut en direct na een volledige ophanging. In negen van de tien gevallen ging het om de nervus radialis in de bovenarm. Het herstel liep uiteen van een paar minuten tot enkele maanden.

Dat maakt floorwork niet risicoloos, en daar komt de belangrijkste nuance vandaan. Jones noteert dat letsel bij elke vorm van touwspel mogelijk is; een van haar deelnemers wijst erop dat zelfs klassieke slaapkamerbondage zenuwschade aan de polsen kan opleveren.

Waarom mensen bij floorwork blijven

Omdat er op de grond meer contact mogelijk is en minder aandacht naar de constructie gaat.

Jones vroeg haar deelnemers waar het hun om te doen was en kreeg een opvallend brede lijst terug: seksuele, spirituele en artistieke expressie, sociaal contact, een fysieke, psychische of atletische uitdaging, de behoefte aan rust, stilte, veiligheid en meditatie, het simpelweg onbeweeglijk maken van zichzelf of een ander, en het geven of ontvangen van pijn. Geen van die doelen vraagt om een ophangpunt.

Een van haar deelnemers omschrijft touwwerk als een medium van communicatie en verbinding tussen twee mensen, dat van veiligheid en zorg tot vernedering en sadomasochisme alles kan uitdrukken. Anderen noemen het “infinite expression” en “paradoxically freeing”.

• Voor wie vastgebonden wordt levert floorwork de stilte op zonder dat er iets van je spieren wordt gevraagd; je kunt uren blijven liggen waar hangen na minuten begint te tellen.
• Voor wie bindt blijft de aandacht bij de persoon in plaats van bij de belasting van het ophangpunt.
• Voor een stel is het de vorm die thuis past: een tapijt en zes meter touw, zonder een balk die driehonderd kilo moet houden.

Floorwork is niet vanzelf zacht en niet vanzelf veilig. Het is een andere risicoverdeling, geen afwezigheid van risico.

Wat floorwork niet is

“Floorwork is de oefenversie van suspension.” Voor sommigen wel, voor de meesten niet. De doelen die Jones optekent staan grotendeels los van hangen, en ophangen vraagt volgens dezelfde bron een ander kennisniveau en ander materiaal. Het is dus eerder een aangrenzende praktijk dan een volgende trede.

“Op de grond kan er weinig misgaan.” De zenuwen weten niet of je hangt. Een strak liggende wikkel op de bovenarm knelt ook als je op een matras ligt, en Jones’ deelnemers noemen expliciet polsschade bij gewone slaapkamerbondage.

“Floorwork en groundwork zijn twee verschillende technieken.” Het zijn twee woorden voor hetzelfde: touwwerk zonder ophanging. Groundwork heeft op deze site een eigen ingang, met de leerladder en de gemeenschapskant erbij.

Wat ik er zelf van zie

Ik ben Victor, gigolo, vijfentwintig jaar in BDSM en opgeleid als psychotherapeut. Ik bind met echt hennep, en verreweg de meeste keren dat er touw aan te pas komt, komt er geen ophangpunt bij kijken. Niet uit voorzichtigheid, maar omdat het op de grond nergens over hoeft te gaan behalve over de persoon voor me.

De vraag die vrouwen vooraf stellen gaat bijna altijd over pijn, en achteraf gaat het gesprek bijna altijd over stil worden. Op de vloer kan ik daar de tijd voor nemen, want er tikt geen klok van spieren die het niet volhouden.

Waar je op let

• Leg geen strakke wikkel over de achterkant van de bovenarm ter hoogte van de deltaknobbel, want daar loopt de nervus radialis vlak onder de huid; dat is precies de plek die in het onderzoek van Khodulev in negen van de tien gevallen beschadigd raakte.
• Spreek een signaal af dat zonder handen werkt, bijvoorbeeld twee keer met de voet tikken, omdat handen bij floorwork vaak als eerste vastzitten.
• Stop meteen bij tintelingen, gevoelloosheid of het wegvallen van kracht, en wacht niet af of het overgaat.
• Houd een veiligheidsschaar binnen handbereik en leg hem op dezelfde plek als de vorige keer, zodat je hem in het donker vindt. Dat is mijn eigen huisregel, geen literatuur.
• Blijf in de kamer, ook als er niets aan het plafond hangt en de houding ontspannen oogt.

Meer weten over floorwork

Op deze site geeft bondage het bredere kader waar floorwork een vorm van is, en gaat het artikel over shibari en connective kink in op wat touw met een verbinding doet. Voor de eerste praktische stappen is de kunst van bondage de ingang.

Buiten deze site is het proefschrift van Zoey Jones het enige onderzoek dat de touwwereld van binnenuit beschrijft in plaats van als curiositeit, en zet het artikel van Khodulev en collega’s op een rij welk zenuwletsel er werkelijk voorkomt.

Waar dit op deze site past

Wil je weten hoe touw voelt zonder dat er meteen een ophangpunt aan te pas komt, dan is een gesprek vooraf de eerste stap. Op de pagina over de BDSM-date staat wat er in zo’n voorgesprek wordt afgesproken en hoe een avond met touw wordt opgebouwd.

Bronnen

• Pleasure, Community, and Marginalization in Rope Bondage: A qualitative investigation into a BDSM subculture. Zoey Jones, proefschrift Sociologie, Carleton University, Ottawa, 2020 (23 diepte-interviews met touwbeoefenaars in Canada en de Verenigde Staten). Levert de opsomming van gewone, niet-hangende speelplekken, de vaststelling dat ophangen als intenser en riskanter geldt dan floorwork en meer kennis en materiaal vraagt, de definitie van de partial als tussenvorm, de brede lijst met doelen die beoefenaars zelf noemen, de omschrijving van touw als medium van communicatie en verbinding, en de kanttekening dat letsel bij elke vorm van touwspel mogelijk is, tot polsschade bij gewone slaapkamerbondage aan toe.
• Acute Radial Compressive Neuropathy: The Most Common Injury Induced by Japanese Rope Bondage. Khodulev, Klimko, Charnenka, Zharko & Khoduleva, Cureus 15(5): e39588, 28 mei 2023. Levert de zestien zenuwletsels bij tien mensen, het gegeven dat die allemaal acuut en direct na een volledige ophanging optraden, het aandeel van 90 procent voor de nervus radialis, de anatomische ligging aan de achterzijde ter hoogte van de deltaknobbel als aangrijpingspunt voor preventie, en het herstelbeeld dat uiteenloopt van een paar minuten tot enkele maanden.
• Suspension bondage. Wikipedia. Levert de definitie van gedeeltelijke en volledige ophanging en de vaststelling, op gezag van Anil Aggrawals Forensic and Medico-legal Aspects of Sexual Crimes and Unusual Sexual Practices (CRC Press, 2008), dat ophangen een hoger risico draagt dan andere vormen van bondage. Het artikel draagt sinds 2020 zelf de meldingen dat het te veel als handleiding is geschreven en meer bronnen nodig heeft; het is hier alleen gebruikt voor die twee punten.

Verwante begrippen

• Bondage. Het bredere begrip waar floorwork een uitvoering van is, met de andere vormen erbij.
• Asanawa. Het hennep touw waarmee dit werk meestal gedaan wordt.
• Bight. De lus die aan het begin van vrijwel elke binding op de grond staat.
• Double column tie. De binding die twee ledematen aan elkaar legt, en op de vloer het vaakst wordt gebruikt.
• Borstbondage. De bovenlijfbinding die op de grond begint en pas daarna draagkracht moet hebben.
• Futomomo. De beenboei die op de grond de houding vastlegt en bij een partial het tilpunt wordt.
• Partial suspension. De stap erna, waarin een deel van het gewicht toch in het touw komt te hangen.
• Peer rope. De avond waar het meeste floorwork wordt geoefend.
• Frictie. De klem die elk van deze bindingen bij elkaar houdt.
• Groundwork. Hetzelfde touwwerk onder de andere naam, met de leerladder en de reden om op de grond te blijven.
• Gote shibari. De achterhandenbinding waar het meeste touwwerk op de grond op uitkomt.
• Shibari. De Japanse touwtraditie waar floorwork de begane grond van is.
• Rigger. Degene die het touwwerk legt, en waar het woord vandaan komt. Suspension is de tegenhanger van floorwork en heeft een eigen pagina.