Rope bottom

Wat is een rope bottom?

Een rope bottom is degene die in een touwscène wordt vastgebonden. Het woord is Engels en blijft in het Nederlands onvertaald: rope is het touw, bottom de ontvangende rol. Rope bottom zegt wat je doet, niet dat je onderdanig bent. Het is ook een werkwoord, rope bottomen, en dat is precies de reden dat het bestaat.

Wat een rope bottom in een scène doet

Voelen en vertellen. Dat klinkt passief en is het niet: zij is de enige in de kamer met toegang tot de gegevens die ertoe doen.

Zo ziet dat er in de praktijk uit. Ze zit op de grond, haar armen liggen op haar rug, en de eerste wikkeling gaat om haar bovenarmen. Vanaf dat moment loopt er een gesprek dat de hele scène niet stopt: beweegt je duim nog, is dit alleen druk of gaat het tintelen, voelt je rechterhand net als je linker. Zij geeft antwoord, en op dat antwoord wordt de binding aangepast, verplaatst of eraf gehaald.

Dat gesprek is nodig omdat de ander het niet kan zien. Een strakke wikkel ziet er precies hetzelfde uit als een wikkel die op een zenuw ligt.

Waarom rope bottomen een vaardigheid is

Omdat het te leren valt, en omdat er les over bestaat.

Sinds 2014 ligt er een handboek dat uitsluitend voor de gebonden kant is geschreven: The Little Guide to Getting Tied Up: Tips for Rope Bondage Bottoms, van de Amerikaanse touwdocent Evie Vane. De uitgeversbeschrijving zet er zeven vaardigheden in die zij “the 7 Helpful Skills of Rope Bottoming” noemt, waaronder aandacht houden bij wat je voelt, je intuïtie vertrouwen en communiceren. Vane richtte in San Francisco ook Bottoms Up! op, een bijeenkomst speciaal voor rope bottoms.

Onderzoek wijst dezelfde kant op. Zoey Jones sprak voor haar proefschrift aan Carleton University drieëntwintig touwbeoefenaars, en een van hen, Rebecca, noemde het kunnen communiceren als rope bottom een van haar waardevolste vaardigheden. Wie die dag precies kan omschrijven wat haar lichaam nodig heeft en waar het gevoelig ligt, krijgt volgens haar een beter geïnformeerde partner en een betere scène.

Dat is geen kleinigheid. Het betekent dat “ik weet niet, het ging wel” geen antwoord is dat je kunt geven, en dat je vocabulaire nodig hebt: tintelen, doof, koud, zeurend, scherp.

Wat rope bottomen je oplevert

De aantrekkingskracht zit meestal in wat er wegvalt. Zodra het touw eromheen zit is er nog één ding over om over na te denken, en dat is je eigen lichaam. Jones tekende dat bij bijna al haar deelnemers op: het plezier van niet hoeven denken. Bird, een van hen, noemde touw de meest aardende van alle bezigheden. Haar hoofd wordt stil, zei ze, en haar lichaam komt scherper binnen dan anders.

Wat het concreet oplevert, verschilt per persoon:

• Voor jou als rope bottom is de winst dat je een uur lang alleen hoeft te melden hoe het gaat, en verder niets hoeft te regelen.
• Voor degene die bindt levert jouw verslag het enige stuurwiel op dat hij heeft; zonder jouw meldingen bindt hij blind.
• Voor twee mensen samen is het een bezigheid waarin allebei tegelijk iets leren, ieder aan een eigen kant van het touw.

Het lukt de ene avond wel en de andere niet, en zelden als je met een knoop in je maag binnenkomt. En het kost energie. Deelnemers met een chronische aandoening vertelden Jones dat een scène hun op sommige dagen simpelweg te veel is.

Rope bottom, rope bunny of gewoon bottom

“Rope bottom en rope bunny zijn hetzelfde woord.” Ze wijzen naar dezelfde persoon, maar niet met dezelfde toon. Rope bunny is een koosnaam met een geschiedenis; rope bottom is het neutrale woord dat ook op een lesrooster past. Wie het ene woord over zichzelf gebruikt, hoeft het andere niet leuk te vinden.

“Rope bottom betekent onderdanig.” Nee. Jones’ woordenlijst omschrijft een rope bottom kaal als iemand die door een ander met touw wordt vastgebonden. Of daar gehoorzaamheid bij hoort, spreek je apart af; dat is het terrein van onderdanige en D/s.

“Een rope bottom levert zich helemaal over.” In de vorm die je afspreekt wel, daarbuiten niet. Jones beschrijft precies dat verschil: een scène kan met instemming ophanging én klappen bevatten en tegelijk geen seks. Wie dat laatste er dan toch bij doet, pleegt een grensoverschrijding, hoe strak het touw ook zat.

Wat ik er zelf van zie

Ik ben Victor. Ik werk al ruim vijfentwintig jaar met BDSM en ben opgeleid als psychotherapeut. Wie voor het eerst in touw gaat, vraagt me bijna nooit hoe de binding heet. Ze vraagt of ze iets fout kan doen.

Het antwoord dat ik dan geef is: één ding. Niets zeggen. Ik zie vaak dat iemand een tinteling in haar hand een kwartier lang wegslikt omdat ze de sfeer niet wil breken, en dan komt het er pas uit als het al doof is. Terwijl het omgekeerde waar is: het moment waarop jij iets meldt, is het moment waarop ik weet dat het klopt.

Dat vocabulaire komt snel. De meeste vrouwen benoemen na één avond het verschil tussen druk die lekker is en druk die zeurt, en vanaf dat punt wordt touw een heel ander ding voor ze.

Wat je als rope bottom zelf regelt

• Leer waar je nervus radialis loopt. Die zenuw draait volgens StatPearls in een groeve om je opperarmbeen en verzorgt het strekken van pols en vingers plus het gevoel op de rug van je hand en je duimzijde. Dat is de plek waar een borstwikkel op je bovenarm terechtkomt.
• Meld gevoelloosheid op de rug van je hand meteen. Het herkenbaarste teken van uitval is wrist drop: je kunt je pols niet meer strekken. Wachten tot het pijn doet werkt niet, want deze zenuw meldt zich net zo vaak met doofheid als met pijn.
• Spreek een teken af voor als je niet kunt praten. Jones wijst erop dat sommige vormen, een touw in je mond bijvoorbeeld, het intrekken van toestemming lastig maken. Leg dan iets in je hand dat je kunt laten vallen.
• Zeg vooraf wat er níet bij hoort. Vastzitten is geen open uitnodiging voor alles wat verder kan; benoem het onderdeel dat je er niet bij wilt.
• Blijf op de grond zolang je twijfelt. Bij floorwork draagt je eigen lichaam nog gewicht; bij een volledige ophanging hangt alles aan de wikkels.

Meer lezen over rope bottomen

• Shibari zet uiteen waar de praktijk vandaan komt en wat er allemaal onder valt; begin daar als touw nieuw voor je is.
• Nawa yoi beschrijft de roes waarin een rope bottom kan wegzakken, en waarom die roes het melden juist moeilijker maakt.
• Het onderzoek van Zoey Jones staat vrij online; daarin vertellen drieëntwintig beoefenaars zelf hoe zij hun kant van het touw beleven.

Waar dit op deze site past

Wil je een keer in touw zonder dat je zelf iets hoeft te organiseren of te beoordelen, dan is dat een van de dingen die ik doe. Wat er wel en niet gebeurt, spreken we van tevoren door; op de pagina over de BDSM-date lees je hoe dat gesprek eruitziet.

Bronnen

• Pleasure, Community, and Marginalization in Rope Bondage: A qualitative investigation into a BDSM subculture. Zoey Jones, proefschrift Sociologie, Carleton University, Ottawa, 2020. Kwalitatief onderzoek met drieëntwintig diepte-interviews onder touwbeoefenaars in Canada en de Verenigde Staten; volledige tekst gelezen. Hieruit komen: de woordenlijstingang “Rope bottom: A person who is tied by another person with rope. Can also be a verb, e.g. ‘rope bottoming’”; Rebecca, die “one of her most valuable skills was the ability to communicate well as a rope bottom” noemde en beschreef hoe dat tot “a more informed top and a better scene” leidde; Bird, die touw “the most grounding of all the [BDSM] activities” noemt waarbij haar hoofd stil wordt; de vaststelling dat het genot van niet hoeven denken door vrijwel alle deelnemers werd genoemd; het voorbeeld van een scène die met instemming ophanging en klappen omvat maar geen seks, waarbij ongevraagde seksuele handelingen wél een grensoverschrijding zijn; en de voetnoot dat sommige vormen van spel, zoals een touw in de mond, het intrekken van toestemming bemoeilijken.
• Anatomy, Shoulder and Upper Limb, Radial Nerve. Nicholas M. Glover, Asa C. Black & Patrick B. Murphy, StatPearls, NCBI Bookshelf, bijgewerkt 5 november 2023. Medisch naslagwerk. Hieruit komen: het verloop van de nervus radialis door de groeve van het opperarmbeen, de motorische functie voor het strekken van pols en vingers, het sensibele gebied op de rug van de hand en de duimzijde, en de vaststelling dat “wrist drop”, de pols niet meer kunnen strekken, het meest voorkomende beeld is bij uitval van deze zenuw.
• The Little Guide to Getting Tied Up: Tips for Rope Bondage Bottoms. Evie Vane, met illustraties van Yuki Sakurai, 2014 (ISBN 978-1-5007-7168-3). Handboek uit de gemeenschap, geen wetenschappelijke bron; hier gebruikt als bewijs dát er voor deze rol een eigen leerlijn bestaat. Hieruit komen, uit de uitgeversbeschrijving: de aanduiding “the 7 Helpful Skills of Rope Bottoming, including Mindfulness, Trusting Your Instinct, and Communicating”, en de vermelding dat Vane medeoprichter is van Bottoms Up!, een bijeenkomst voor rope bottoms in San Francisco. De boekgegevens zijn getoetst in het register van Open Library.

Verwante begrippen

Een rope bottom is de gebonden helft van een touwscène binnen shibari.

• Rope bunny. Hetzelfde plekje in de scène, maar een woord met een heel andere klank.
• Rope top. De tegenrol: wie de scène stuurt.
• Rigger. De tegenrol als vakwoord, met de nadruk op knopen en belasting.
• Bottom. De bredere rol buiten het touw om, en waarom die niet hetzelfde is als sub.
• Nawa-ato. De afdrukken die na afloop op je huid staan, en wanneer ze geen afdruk meer zijn.
• Suspension. De vorm waarin je hele gewicht hangt, en waarin jouw melding over duizeligheid het enige signaal is.
• Partial suspension. De eerste vorm waarin een deel van je gewicht aan het touw komt te hangen.