Naar hoofdinhoud

Blog

Podcast-interview: Victor over BDSM en het gigolovak

Podcastinterview met bdsm-gigolo Victor

Meesteres Moria interviewt Victor voor BDSM Vrouw Podcast #35 over zijn werk als BDSM gigolo.

Liever luisteren dan lezen? Beluister interview


Introductie

Meesteres Moria: Welkom bij de podcast van BDSM Vrouw. In deze aflevering ga ik in gesprek met Victor. Victor is BDSM gigolo en daar wil ik natuurlijk meer over weten. Victor, wil jij jezelf voorstellen aan de luisteraars?

Victor: Mijn naam is Victor. Ik ben BDSM gigolo. Geboren en getogen in Brabant. Op een gegeven moment dacht ik: hey, ik vind het heel leuk om contact aan te gaan met vrouwen. En ik kreeg van een vriendin te horen: “Het is zo fijn om bij jou thuis te kunnen komen. Er zouden meer vrouwen baat bij hebben.” Ik dacht: nou ja, laten we eens kijken. BDSM gigolo.


Waarom BDSM Gigolo?

Dat hoor je niet zo vaak. Meestal is het pro-dom of gewoon gigolo. Waarom specifiek die benaming?

Ik kwam erop omdat ik BDSM heel erg leuk vind en ik combineer het eigenlijk altijd met seksuele interacties. Ik word heel blij van BDSM én heel erg opgewonden. Dat mengt zich.

Als ik mezelf alleen dom zou noemen, dan denk ik dat daar de scheiding groter in is. Nu komt de combinatie van BDSM en seksuele interacties dichterbij. Vandaar mijn keuze voor die naamgeving.

Hoe lang doe je dit werk al?

Ik ben nu een jaartje bezig. Gewoon om te kijken hoe het loopt, of er animo voor is, wie komt er, wie vindt het leuk.

Is er animo voor?

Ja, er is eigenlijk best veel animo voor. Voor vrouwen die wel gehoord hebben van BDSM of Fifty Shades of Grey hebben gezien en er iets mee willen doen. Maar hoe vind je iemand die betrouwbaar is? Hoe vind je iemand om voorzichtig mee te experimenteren, waarvan je van tevoren weet: die luistert ook naar wat ik wil en naar mijn grenzen.


Wie kan boeken?

Kunnen alleen dames een afspraak maken? Of ben je ook beschikbaar voor mannen of koppels?

Ik ben beschikbaar voor vrouwen en voor koppels. Ik speel niet met mannen.

Dus onderdanige mannen hoeven niet bij je aan te kloppen?

Correct.


De typische klant

Wat voor vrouwen zoeken jou? En heb je eigen voorkeuren hierin?

Het type vrouwen dat mij boekt zijn tot nog toe mensen die interesse hebben in BDSM, maar niet zo goed weten hoe ze het aan moeten pakken. Die daarin ontdekkend zijn.

Soms geven ze aan: “Ik wil een hele harde sessie.” Dan neem ik al mijn tips en tools en tricks mee. En dan blijkt het dat ze nog nooit iets met BDSM gedaan hebben. Dan is het dus heel rustig: kennismaken, opbouwen, sensatiespel, voelen.

Dat zijn de typische vrouwen die een verdieping of verkenning zoeken.

Ik heb daar niet een voorkeur in qua type mens. Het gaat meer naar de energie. Uiterlijk doet me echt helemaal niks, maar een energie vind ik aantrekkelijk.


Zenuwachtige klanten

Die dames komen dan heel zenuwachtig. Hoe stel jij ze op hun gemak?

Ik ben heel gevoelig, dus ik voel heel erg de energie van iemand. Als iemand heel erg zenuwachtig is: een knuffel, of gewoon even op de bank zitten, even kletsen over koetjes en kalfjes, het weer. Zodat de energie kan indalen. Dat ze weer bij zichzelf kunnen komen.

Als mens ben ik heel rustig. En die energie is besmettelijk. Mensen worden ook rustiger in mijn aanwezigheid. Dat heeft een hele tijd geduurd voordat ik dit überhaupt kon zeggen, want voor mij is het heel normaal.

Als we voor de eerste keer ontmoeten: op de bank zitten, even tegen elkaar aan zitten, even een knuffel. Soms is dat zonder iets te zeggen. Gewoon zen zijn. Terugkomen in jezelf.


Het taboe

Toen ik onlangs een writing plaatste op FetLife over BDSM gigolo’s kwam er gelijk een interessante discussie uit. Er zit toch nog een taboe op het inhuren van een gigolo. Kun jij verklaren hoe dit komt?

Ik denk dat het inderdaad breder is: er is een taboe rondom het inschakelen van een gigolo in het algemeen.

Een van de dingen die meespeelt is de man-vrouw verhouding, bijna cultuurgebonden, dat een man makkelijker betaalt voor dat soort diensten dan een vrouw. Dat het ook wat gevaarlijker is voor een vrouw om daar in te zoeken.

En dit zijn gokken, want ik ben geen vrouw. Het zou interessant zijn om luisteraars de gelegenheid te geven: waarom wel, waarom niet?

Het taboe op betalen voor seks heeft ook te maken met de perceptie van: ik kan ook naar de kroeg gaan en iemand oppikken. Met alle risico’s van dien. Of het klikt of niet klikt, of het gevaarlijk is of niet. Ik denk dat daar een verschil in zit met mannen die een escort bezoeken.

Wat is precies jouw meerwaarde ten opzichte van iemand die je uit de kroeg oppikt?

Bij mij weet je heel helder waar je aan toe bent. Grenzen stellen. Je weet: ik hou je grenzen in de gaten, ik hou je wensen in de gaten. Er zijn geen verborgen agenda’s. Het is discreet. Ik sta niet in één keer een week later bij je voor de deur. Je weet niet wat er allemaal kan gebeuren met iemand uit de kroeg.


Nazorg

Tijdens die discussie op FetLife kwamen er bezorgde opmerkingen over nazorg. Een belangrijk onderdeel van BDSM. Hoe ver reiken jouw diensten? Niet een snelle vraag van “was het fijn?”, maar meer de dag erna informeren hoe het echt met iemand gaat.

Ik vond het een hele interessante discussie. Eigenlijk heb ik er nooit bij stilgestaan, omdat dat voor mij heel normaal is.

Zoals ik op FetLife aangaf: als je bij een tandarts bent en je hebt een vulling geplaatst en twee dagen later bel je, dan zegt de tandarts ook niet: “Ja, vette pech, jammer dan.”

Na een fantastische ervaring neem ik in eerste instantie de tijd om te landen, ter plekke. Het is niet dat mijn alarm afgaat van: oh, twee uur, ik moet rennen, ik moet de bus nog halen.

Ook daarna blijf ik in contact met mensen. Ik stuur meestal één dag nadien nog een appje. En twee of drie dagen daarna nog. Om te voelen: hoe gaat het? En als ik merk dat iemand er heel erg last van heeft: nou, laten we dan bellen.

Ik vind die nazorg heel erg belangrijk.

Ja, zeker binnen BDSM is dat heel belangrijk en vaak helaas een ondergeschoven kindje. Zeker in het commerciële circuit.

Nou, ik denk ook in de individuele scene. Niet eens commercieel, maar in de datingwereld met BDSM. Ik heb verhalen gehoord van een man die net na het spel, de vrouw was nog aan het uitdalen, wegrende omdat hij zijn bus moest halen.


Grenzen

Heb je op het gebied van BDSM ook grenzen? Of kan het niet gek genoeg zijn?

Buiten de wettelijke grenzen die een no-go zijn: poep en plas is niet zo mijn ding. Blijvende schade is niet zo mijn ding. Fysiek maar ook emotioneel.

Het aspect van vernedering vind ik heel lastig te duiden voor mezelf. Vernedering in het spel zonder dat het blijvende emotionele of psychische schade is, vind ik helemaal prima. Daar het spel mee uitbreiden kan. Maar zodra ik ook maar enigszins het gevoel heb: oké, dit raakt een trauma aan. Dan blijf ik daar af. Dan ga ik niet met dat soort thematiek spelen.

Heb je wel eens meegemaakt tijdens een spel dat je met vernedering iets aanraakte waar je beter vandaan had kunnen blijven?

Nee. Dat heeft te maken met dat de manier van vernedering die ik doe meer fysiek is. Laten kruipen, dat soort dingen. Niet zozeer in het gezicht spugen of mensen uitmaken voor bepaalde body-typeringen.

Ik heb wel meegemaakt dat iemand tijdens het spel in een trauma terechtkwam door een fysieke handeling. Ik was bezig met breath play, dat vind ik heel erg leuk om te doen, en iemand schoot heel erg in een trauma van dat ze ooit aangevallen was.

Op dat moment is het spel ook gewoon gestopt. We zijn gaan zitten, landen, praten, zodat het weer helemaal kon landen. Daarna was het trauma een heel stuk minder. Bijna opgelost eigenlijk.


Persoonlijke ontwikkeling

Op je website las ik dat persoonlijke ontwikkeling belangrijk voor je is. Je schrijft over zelfontwikkeling, over boeken lezen, altijd op zoek naar manieren om te groeien. Een innerlijke reis noem je het zelfs. Wat heb jij de afgelopen jaren over jezelf geleerd? Wat is het meest belangrijke groeimoment geweest?

Wow! Ik ben al sinds mijn twintigste bezig met persoonlijke ontwikkeling. Ik kan het niet specifiek duiden naar één ervaring.

Maar wat een heel belangrijk groeimoment voor mij de laatste paar jaar is geweest, heeft te maken met out of my comfort zone stappen. Dingen doen die maatschappelijk misschien een beetje bijzonder zijn. Buiten de lijntjes kleuren, zonder dat het illegaal is, zonder dat het mensen schade berokkent, maar die wel een hele hoop vrijheid geven in eigen doen en laten.

Dat geeft mij rust en ook heel veel extra pleziermomenten.

Kun je een voorbeeld noemen?

Ja. Dat kan zoiets simpels zijn als tegen de bakker zeggen: “Ik vond dat brood helemaal niet lekker. Heb je een lekkerder broodje?” Maar wel op een leuke manier. “Wat is je lekkerste brood? Nee, het moet veel lekkerder zijn.” En daar een grappige, bijna theatersport-achtige interventie in de winkel te doen, die voor beide leuk is.

Ben je van de theatersport?

Ik vind theatersport heel erg leuk. Ik heb theatersport gedaan en ik heb clownerie gedaan.

Ik heb heel veel trainingen gegeven. Psychologische mind-body trainingen. De reden dat ik theatersport ben gaan doen is om wat vrijer in mijn lijf te zitten, wat vrijer in mijn reactiepatronen te zitten, en expressiever te kunnen zijn.

Ik kan het zeker mensen aanraden die wat vrijer in het leven willen staan.

Veel creativiteit voor nodig?

Ja, en een hele hoop loslaten van bestaande constructen. “Mag ik dit wel zeggen? Mag ik dit wel doen?” Want meestal als je dat denkt, zit er vertraging in. En als je dan juist wél zegt, dan kunnen er hele leuke dingen ontstaan.


Wat maakt Victor blij?

Waar kan iemand jou echt blij mee maken?

Waar ik echt blij van word is als mensen op een of andere manier terugkoppelen dat ze gegroeid zijn.

Ik kreeg vorige week een opmerking terug van iemand die ik twee, drie jaar geleden gezien heb: “Wat je toen tegen mij zei heeft zoveel invloed op mij gemaakt dat ik daar nog steeds blij mee ben.”

Ja, daar word ik heel erg warm van, van binnen.

Dat is altijd mooi om te horen.


Houdbaarheidsdatum

Is er trouwens een houdbaarheidsdatum aan een gigolo? Is er een maximale leeftijd of is het een never ending story?

Voor mij is de story zolang ik het leuk heb. Als ik er geen lol meer in heb, dan stop ik ermee.

Ik denk wel dat je veel plezier moet kunnen hebben en plezier moet kunnen uitstralen. Als je op een gegeven moment op een leeftijd of mentale state bent dat je er geen lol meer in hebt, of geen lol meer in het leven hebt. Ja, dan moet je het niet doen.

En hoe zit het dan fysiek?

Ja, fysiek moet je ook nog wel kunnen presteren.


Boodschap voor vrouwelijke luisteraars

Heb je nog een laatste boodschap voor de vrouwelijke luisteraars?

Waarom zit dat stigma erop, het vragen naar een mannelijke gigolo? Waarom is een vrouwelijke escort redelijk normaal en een mannelijke gigolo niet?

Dat vind ik wel leuk als daar een discussie over start.

Dus dames, mochten jullie daar iets zinnigs over hebben te zeggen: mail vooral. En als er nieuwsgierige dames zijn, hoe kunnen ze je bereiken?

Ze kunnen mij direct benaderen op mijn website: gigolo-victor.com. Daar staat een rode knop: “Stuur me een knipoog.” Dan kun je me een leuke knipoog sturen en dan hebben we een gesprek.


“Bij mij weet je heel helder waar je aan toe bent. Grenzen stellen. Er zijn geen verborgen agenda’s.”

“Ik vind die nazorg heel erg belangrijk. Het is niet dat mijn alarm afgaat van: oh, twee uur, ik moet rennen.”

“Uiterlijk doet me echt helemaal niks, maar een energie vind ik aantrekkelijk.”

Victor

WhatsApp