Voetaanbidding

Wat is voetaanbidding?

Voetaanbidding (Engels: foot worship) is het kussen, likken, masseren, ruiken of verzorgen van iemands voeten als vorm van onderwerping. De handeling is het punt en niet de voet: wie het doet neemt de laagste plek in de kamer in en richt zijn aandacht op het laagste deel van de ander. Er komt geen seks aan te pas.

Wat voetaanbidding in de praktijk betekent

Twee mensen, één stoel, en een halfuur waarin verder niets gebeurt.

Het gangbare beeld is dit. Zij zit, schoenen uit, en leest door. Hij zit op de vloer, wast haar voeten met een warme doek en werkt daarna teen voor teen: drukken, kneden, af en toe een kus. Na twintig minuten is er niets veranderd aan de kamer en alles aan de verhouding erin.

Dat is meteen het verschil met boot worship, de naaste buur van deze term. Een laars voelt niets, een voet wel. Voetaanbidding werkt daarom in twee richtingen: de een geeft aandacht, de ander krijgt een massage, en allebei merken ze wanneer het van het ene in het andere overgaat. Voor veel vrouwen is dat de reden dat dit de eerste machtsvorm is die ze durven proberen.

Wat de rangorde maakt is de hoogte. Er is geen touw en geen opdracht nodig om duidelijk te maken wie waar zit; de meubels doen dat werk al.

Waar het woord vandaan komt

Van een gebaar dat eeuwenlang bittere ernst was.

Het Etymologisch Woordenboek van het Nederlands laat zien dat aanbidden een letterlijke vertaling is van het Latijnse adorāre, uit ad “aan” en ōrāre “bidden”. Het Middelnederlandse aenbidden betekende in 1380 “zijn gebed richten tot, verzoeken”, en daarnaast bestond het zwakke anebeden al in 1240. Het woord was dus eeuwenlang religieus. Etymonline tekent bij het Engelse adore aan dat het in de late veertiende eeuw “buigen voor” betekende en dat de zwakkere betekenis “erg gek zijn op iets” pas in de jaren 1880 opkwam. Op deze pagina geldt de oude betekenis.

En dan de vondst die het Nederlands zelf oplevert. In het krantenarchief van de Koninklijke Bibliotheek komt voetaanbidding nul keer voor. Voetkus komt er 2.020 keer in voor, en de oudste vindplaats is de Oprechte Haerlemsche courant van 29 maart 1678, met een bericht uit Rome van 5 maart over de audiëntie van prins Radziwiłł bij de paus: die liet hem “nae de Voet-kus” opstaan, “daer d’Ambassadeurs anders gemeenelijck gaen sitten”. De handeling is dus stokoud en het woord ervoor is nieuw: wat de scene uit het Engels overnam, had in het Nederlands al eeuwen een naam, alleen dan als hofprotocol.

Waarom mensen voetaanbidding doen

Om onderwerping die je kunt aanzetten en weer uitzetten.

De aantrekkingskracht zit in de eenvoud van de taak. Er is één ding te doen, het duurt tot het klaar is, en er valt niets te bedenken.

• Voor wie het ondergaat levert het aandacht op zonder tegenprestatie. Je hoeft niet mooi te liggen en niets terug te doen; dat is zeldzamer dan het klinkt.
• Voor wie het doet zit de winst in de duidelijkheid van de rol. De rangorde is zichtbaar in de houding, dus die hoeft niet gespeeld te worden.
• Voor een stel is het een van de weinige vormen die je halverwege kunt stoppen zonder dat er iets mislukt is.

Voetaanbidding maakt geen verlangen dat er niet was. Wie haar eigen voeten lelijk vindt, denkt dit halfuur aan dat idee en niet aan iets anders.

Hoe mensen voetaanbidding doen

Bijna altijd beginnend bij verzorgen, want dat vraagt niets van de ontvanger.

Er zijn drie vormen die je in de praktijk tegenkomt. Verzorging is wassen, insmeren, masseren en soms nagels lakken, en daar begint vrijwel iedereen. Aandacht is kussen, likken en ruiken, en die stap wordt apart afgesproken omdat hij een andere lading heeft. Opdracht is dezelfde handeling binnen een protocol, op een teken en voor een afgesproken tijd, en dat ligt het dichtst bij dienstbaarheid.

De volgorde is bijna overal hetzelfde: schoenen uit, wassen, masseren, en pas daarna de mond. Dat is praktijk en geen etiquette, want de eerste stappen lossen de bezwaren op die de laatste in de weg staan.

Wat voetaanbidding niet is

“Het is hetzelfde als een voetfetisj.” Nee. Een voetfetisj is een gerichte opwinding door voeten; voetaanbidding is een handeling waarin iemand zich onderschikt. Ze komen vaak samen voor, maar je kunt voeten aanbidden zonder ze aantrekkelijk te vinden.

“Voeten zijn vies.” Voeten zijn niet vuiler dan handen, maar ze dragen wel iets wat handen niet dragen. Volgens de klinische omschrijving van tinea pedis in StatPearls heeft ongeveer 10 procent van de bevolking zwemmerseczeem, dat via rechtstreeks contact overgaat. Geen reden om ervan af te zien, wel om te kijken voordat je likt.

“Het is seks.” Meestal niet. Er hoeft niets uit en niemand klaar te komen, en juist dat maakt het een begaanbare eerste stap.

Wat ik er zelf van zie

Ik ben Victor, gigolo, vijfentwintig jaar in BDSM en opgeleid als psychotherapeut. Voetaanbidding wordt het vaakst aangevraagd door vrouwen die zeggen dat ze “eigenlijk niets met BDSM hebben”.

De vragen gaan bijna nooit over mij en bijna altijd over haar eigen voeten. Of ze goed genoeg zijn, of ik het niet vies vind, of ze eerst naar de pedicure moet. Dat is de echte drempel.

Het tweede is het kietelen. Bijna niemand houdt daar rekening mee, en het is de meest voorspelbare reden dat zo’n halfuur in gegiechel eindigt. De oplossing is druk in plaats van strelen: stevig vasthouden en langzaam werken.

En het derde is de tijd. Vijf minuten voelt als een gebaar, twintig minuten is iets anders geworden, en bijna iedereen merkt dat omslagpunt.

Wat je zelf kunt doen

• Spreek af of er gepraat wordt en of jij kijkt of je ogen dichtdoet, want dat verandert de ervaring meer dan welke handeling ook.
• Was de voeten voordat er een mond bij komt, met warm water en zeep, als eerste stap van de handeling zelf.
• Kijk naar de huid tussen de tenen. Schilfers, jeuk of scheurtjes betekenen dat er niet gelikt wordt; masseren kan dan gewoon door. Onbehandelde tinea pedis kan volgens StatPearls uitlopen op cellulitis, pyodermie of botontsteking.
• Los kietelen op met druk, niet met doorzetten. Wie kietelig is blijft dat, tenzij de aanraking zwaar en traag wordt.
• Spreek een tijd af, ruimer dan je zou denken, want kort schiet hier zijn doel voorbij.
• Praat na, want de reactie komt bij onderwerping soms een uur later; zie aftercare.

Meer lezen over voetaanbidding

Op deze site staat de laarsvariant op boot worship, gaat voetfetisj over de opwinding in plaats van over de handeling, en beschrijft de kracht van kruipen wat de houding met mensen doet. Buiten deze site geeft de Etymologiebank de herkomst van het werkwoord, en kun je in het krantenarchief van Delpher zelf zien hoe gewoon de voetkus in Nederlandse kranten was.

Waar dit op deze site past

Voetaanbidding staat niet als losse dienst op mijn lijst, wel als rustige opening van een middag met een duidelijke rolverdeling. Hoe zo’n afspraak wordt opgebouwd, staat op de pagina over de BDSM-date.

Bronnen

• ITALIEN. Roma den 5 Maert. Oprechte Haerlemsche courant, 29 maart 1678, via het krantenarchief van de Koninklijke Bibliotheek (OCR woord voor woord nagelezen). De oudste van 2.020 vindplaatsen van voetkus in dat archief, tegenover nul vindplaatsen van voetaanbidding. Levert de zin waarin de paus prins Radziwiłł “nae de Voet-kus” liet opstaan, “daer d’Ambassadeurs anders gemeenelijck gaen sitten”, en daarmee de vaststelling dat de voetkus in de zeventiende eeuw een gewone stap in een diplomatieke audiëntie was.
• Aanbidden. Philippa, Debrabandere, Quak, Schoonheim & Van der Sijs, Etymologisch Woordenboek van het Nederlands, 2003-2009, via etymologiebank.nl. Levert de vaststelling dat aanbidden waarschijnlijk een letterlijke vertaling is van het Latijnse adorāre, uit ad en ōrāre, de Middelnederlandse vindplaats aenbidden “zijn gebed richten tot, verzoeken” uit 1380, het oudere zwakke werkwoord anebeden uit 1240 dat tot in de zestiende eeuw in gebruik bleef, en de aantekening dat het vroeger een scheidbaar werkwoord was.
• Adore. Douglas Harper, Online Etymology Dictionary. Levert de betekenis van adore in de late veertiende eeuw, “to worship, pay divine honors to, bow down before”, de herkomst via Oudfrans aorer en Latijn adorare “speak to formally, beseech, entreat”, de betekenis “to honor very highly” vanaf de jaren 1590, en de verzwakte betekenis “to be very fond of” pas vanaf de jaren 1880.
• Tinea Pedis. Pramod K. Nigam, Hasnain A. Syed & Dahlia Saleh, StatPearls Publishing, NCBI Bookshelf (NBK470421), bijgewerkt 29 oktober 2023. Levert dat zwemmerseczeem ongeveer 10 procent van de bevolking treft, dat de besmetting ontstaat door rechtstreeks contact met de schimmel, dat Trichophyton rubrum ongeveer 70 procent van de gevallen veroorzaakt, dat het beeld begint met jeukende schilfering en kloofjes tussen de tenen, en dat onbehandelde tinea pedis kan uitlopen op cellulitis, pyodermie en osteomyelitis, in het bijzonder bij mensen met diabetes of een verminderde afweer.

Verwante begrippen

Voetaanbidding hoort bij de aanbiddingsfamilie binnen BDSM, waarvan boot worship de best gedocumenteerde vorm is.

• Voetfetisj. De opwinding zelf, met de cijfers over hoe vaak die voorkomt en waar de klinische grens ligt.
• Boot worship. Dezelfde onderwerping gericht op de laars, waarbij de ontvanger niets voelt.
• Dienstbaarheid. Het bredere begrip waarin een taak de vorm van de overgave is.
• Trampling. Dezelfde voet, maar dan op je lichaam in plaats van in je handen.
• Vernedering. De hoek waar de laagste plek in de kamer thuishoort, inclusief de herkomst van dat woord.
• Aftercare. Wat er na een halfuur onderwerping hoort te gebeuren, ook als er niets pijn deed.
• Worship. Het overkoepelende woord, met de vraag waarom het Engels waarde zegt waar het Nederlands verering zegt.