Boot worship

Wat is boot worship?

Boot worship (Nederlands: laarzenaanbidding, al gebruikt de scene vrijwel altijd de Engelse term) is het likken, kussen, poetsen of aanbidden van iemands laarzen als vorm van onderwerping. Het is een van de weinige machtsvormen waarbij er niets met het lichaam van de ontvanger gebeurt en toch de volledige rangorde zichtbaar wordt.

Hoe boot worship er in de praktijk uitziet

Het beeld dat de meeste mensen bij deze term hebben, is iemand op handen en knieën die een laars likt. Dat komt voor, maar het is het uiterste van een reeks die veel breder is.

Aan de rustige kant zit poetsen. Iemand zit op de grond met een doek en werkt een paar laarzen af terwijl de ander doorleest of doorpraat. Er wordt niets gezegd, er gebeurt niets spannends, en precies dat is de lading: de een is bezig met de spullen van de ander, en de ander merkt het nauwelijks op.

In het midden zit aanraken. De laars vasthouden, er het gezicht tegenaan leggen, de veters strikken. Dat is fysiek en intiem zonder dat er huid aan huid komt, en het is de variant die vaak als eerste wordt geprobeerd.

Aan de intense kant zit likken en kussen, meestal met een opdracht erbij: hoe lang, waar, en of er tussendoor gepraat mag worden. Hier komt de vernedering het duidelijkst naar boven, en hier hoort dus ook het gesprek vooraf.

Waar het vandaan komt

Boot worship is niet nieuw en niet klein. De encyclopedie beschrijft het als een gangbare praktijk binnen de subcultuur van sadomasochisten en verwante fetisjisten in het begin van de twintigste eeuw. Er is oudere documentatie, onder meer in de dagboeken van de negentiende-eeuwse Britse dienstbode Hannah Cullwick en in een roman uit 1868, maar als vaste vorm binnen de scene is het een twintigste-eeuws verschijnsel.

Dat het uitgerekend laarzen zijn, heeft een reden die de encyclopedie kort noemt: binnen deze kringen worden laarzen doorgaans gezien als een uiting van dominantie. Leer, latex en pvc hebben daarbij de voorkeur. Een laars maakt iemand langer en harder. Luider ook, op een stenen vloer. En hij staat op de grond, wat betekent dat je ervoor omlaag moet.

Het is ook geen zeldzame smaak. Scorolli en collega’s brachten in International Journal of Impotence Research 381 online discussiegroepen in kaart, goed voor naar schatting minstens vijfduizend deelnemers. Voorkeuren voor lichaamsdelen waren met 33 procent de grootste categorie, gevolgd door voorwerpen die bij het lichaam horen met 30 procent. Voeten en de voorwerpen die daarbij horen waren daarbinnen het meest voorkomende onderwerp van allemaal.

Waarom mensen boot worship doen

De aantrekkingskracht zit in de duidelijkheid. Er is geen enkele houding waarin de rangorde zo weinig uitleg nodig heeft als die waarin de een staat en de ander bij de grond is.

• Voor wie ontvangt ligt de winst in de eenvoud. Er is één taak, hij is helder, en zolang je ermee bezig bent hoef je verder niets te bedenken. Veel mensen beschrijven dat als rust, niet als spanning.
• Voor wie geeft zit het in de tijd. Je hoeft niets te doen. Je staat er, en de ander doet het werk. Dat is een heel andere ervaring dan actief domineren met slagwerk of touw.
• Voor een stel is het vaak de eerste vorm waarmee een machtsverschil wordt geprobeerd, juist omdat er geen pijn bij komt kijken en niemand zich hoeft uit te kleden.

Precies omdat het zo licht oogt, wordt het gesprek erover vaak overgeslagen. Terwijl vernedering veel persoonlijker landt dan een tik. Wat de een grappig vindt, raakt bij de ander iets waar geen grap in zit.

Misverstanden over boot worship

“Het gaat om de laars.” Zelden. De laars is het aanknopingspunt; het onderwerp is de rangorde. Dezelfde persoon vindt het meestal niets bij een willekeurige laars van een willekeurig iemand.

“Het is een homoding.” De encyclopedie beschrijft inderdaad een prominente groep van voornamelijk homomannen die mannenlaarzen fetisjeren, maar boot worship komt in de hele scene voor, in elke samenstelling.

“Het is onschuldig, want er gebeurt niets fysieks.” Er gebeurt inderdaad weinig met het lichaam. Maar vernedering werkt op iets anders, en daar kun je een avond mee verpesten zonder dat er ook maar één rode plek is.

“Poetsen hoort erbij.” Poetsen is een vak apart. Wie leer verzorgt binnen de leathercultuur heet een bootblack, en dat is dienstbaarheid, niet automatisch spel.

Wat ik er zelf van zie

Boot worship pakt vaker rustig uit dan mensen verwachten. Ze komen binnen met het idee dat dit het meest vernederende is wat ze zich kunnen voorstellen, en na tien minuten ligt er iemand tevreden op de grond die eigenlijk niet meer weg wil.

Het tweede wat me opvalt is de tijdsduur. Dit is een van de weinige dingen die beter worden naarmate ze langer duren. Vijf minuten is een gebaar. Een halfuur is iets anders, en dat verschil is de moeite waard om te weten voordat je begint.

Vooraf vraag ik altijd of er gepraat mag worden, en zo ja, in welke toon. Voor sommige mensen is stilte de kern en breekt elk woord het. Voor anderen is precies dat woord de reden dat ze het doen. Binnen een BDSM-date is dit een van de rustigste manieren om met een machtsverschil te beginnen.

Wat je zelf kunt doen

• Spreek de toon af, niet alleen de handeling. Vernederend commentaar en zwijgend toekijken zijn twee volstrekt verschillende scènes.
• Zorg dat de laars schoon is. Straatvuil is straatvuil, en poetsmiddel is niet bedoeld om in je mond te komen. Even afnemen met water vooraf lost beide op.
• Denk aan de knieën. Lang op een harde vloer knielen is de meest voorspelbare klacht van de volgende dag. Een kussen of kleedje is geen luxe.
• Neem er de tijd voor. Dit werkt op duur, niet op intensiteit.
• Praat na. Bij vernedering komt de reactie vaker een uur later dan tijdens. Zie ook aftercare.

Meer lezen over boot worship

Op deze site gaat het artikel over de kracht van kruipen over de houding waarin dit meestal gebeurt en wat die met mensen doet. De typen vernedering die vrouwen opwindend vinden zet de bredere categorie uiteen, en discipline en standjes gaat over het opdrachtdeel.

Buiten deze site is het onderzoek van Scorolli en collega’s het handigste startpunt als je wilt weten hoe gangbaar dit soort voorkeuren werkelijk is.

Bronnen

• Boot fetishism. Wikipedia. Levert de vaststelling dat boot worship in het begin van de twintigste eeuw een gangbare praktijk was onder sadomasochisten en verwante fetisjisten, de oudere documentatie via Hannah Cullwick en een roman uit 1868, de prominente groep homomannen die mannenlaarzen fetisjeert, en de vaststelling dat laarzen doorgaans als uiting van dominantie worden gezien, met leer, latex en pvc als voorkeursmateriaal.
• Relative prevalence of different fetishes. Scorolli, Ghirlanda, Enquist, Zattoni & Jannini, International Journal of Impotence Research 19(4), 432–437, 2007. 381 discussiegroepen met naar schatting minstens vijfduizend deelnemers; lichaamsdelen 33 procent, aan het lichaam verbonden voorwerpen 30 procent, met voeten en de bijbehorende voorwerpen als meest voorkomende onderwerp.
• Leather subculture. Wikipedia. Levert het onderscheid tussen bootblacking als dienst aan de gemeenschap en de zorg voor de uitrusting, en de rol die daarbinnen aan bootblacks toekomt.

Verwante begrippen

• BDSM. Het bredere kader waarin machtsuitwisseling zonder pijn een volwaardige vorm is.
• Aftercare. Bij vernedering vaak belangrijker dan bij pijn, omdat de reactie later komt.
• Fetisj. Het overkoepelende begrip, en waar de grens met een diagnose ligt.
• Trampling. Wat er gebeurt als diezelfde laars niet wordt aanbeden maar op je gezet.
• Vernedering. Het bredere begrip waar het knielen bij boot worship onder valt, inclusief de herkomst van het woord.
• Voetaanbidding. Dezelfde onderwerping op de blote voet, waarbij de ontvanger wél voelt wat er gebeurt.
• Worship. Het overkoepelende woord voor deze handeling, met de cijfers en de woordherkomst.
• Leer. Het materiaal zelf, en wat het in deze gemeenschap betekent.