Naar hoofdinhoud
Close-up van een opengeslagen boek met een potlood tussen de bladzijden, in zwart-wit

Begrippenlijst

Parafilie

Eén woord uit de spreekkamer dat in de scene zelden valt, en dat toch bepaalt hoe er over kink wordt geschreven.

Wat is een parafilie?

Een parafilie (Engels: paraphilia) is de klinische term voor een intense, aanhoudende seksuele voorkeur voor iets ongebruikelijks: een voorwerp, een handeling of een situatie. Het woord zegt niets over ziekte. Pas wanneer die voorkeur lijden of schade oplevert, spreekt de psychiatrie van een parafiele stoornis. In de scene heet hetzelfde meestal kink of fetisj.

Engelse termparaphilia; het bijvoeglijk naamwoord is paraphilic
Ook bekend alsatypische seksuele interesse; het oudere woord perversie is precies wat deze term moest vervangen
Niet te verwarren metde parafiele stoornis, de diagnose die er alleen bij komt als er lijden of schade is
Waar het woord staatin de DSM-5 en, als stoornis, in de ICD-11 van de Wereldgezondheidsorganisatie
Aantal genoemd in de DSM-5acht
Geldt BDSM als stoornis?nee; de ICD-11 schrapte sadomasochisme, fetisjisme en fetisjistisch transvestitisme als diagnose
In gewoon Nederlandskink of fetisj, afhankelijk van waar de voorkeur zich op richt

Het verschil tussen een parafilie en een parafiele stoornis

Lijden of schade. Dat is het hele verschil, en het staat met zoveel woorden in de klinische naslag.

De StatPearls-omschrijving van parafilie noemt parafilieën aanhoudende, terugkerende seksuele interesses, drangen, fantasieën of gedragingen van opvallende intensiteit, gericht op atypische voorwerpen, handelingen of situaties, en zet erbij dat die op zichzelf niet pathologisch zijn. Een parafiele stoornis ontstaat pas als de voorkeur schade, lijdensdruk of belemmering in het functioneren oplevert, bij de betrokkene of bij een ander. De DSM-5 vraagt daarnaast dat het patroon minstens zes maanden bestaat.

Een voorbeeld dat vaak langskomt. Iemand die al jaren opgewonden raakt van vastgebonden worden, dat doet met een partner die volmondig ja zegt en er verder prima mee leeft, voldoet aan de omschrijving van een parafilie en aan geen enkel criterium voor een stoornis. Bij iemand die er ‘s nachts van wakker ligt of het bij een onwillige ander afdwingt, ligt dat anders. De handeling verandert niet; de gevolgen wel.

De DSM-5 noemt acht parafilieën bij naam: pedofilie, exhibitionisme, voyeurisme, seksueel sadisme, seksueel masochisme, frotteurisme, fetisjisme en transvestisch fetisjisme. Vier ervan zijn per definitie gericht op iemand die niet heeft ingestemd, en daar trekt de nieuwste classificatie haar streep.

Waar het woord parafilie vandaan komt

Uit de volkenkunde, niet uit de psychiatrie. Etymonline dateert het Engelse woord op 1913, ontleend aan het Duitse paraphilie dat al in 1903 opduikt en dat waarschijnlijk is bedacht door de Oostenrijkse etnoloog Friedrich Salomo Krauss (1859-1938), in de betekenis “omgekeerd erotisch instinct”. Het woord bestaat uit het Griekse para, naast, en philos, liefhebbend. Vanaf ongeveer 1918 raakte het in de Engelstalige psychologie bekend door vertalingen van Wilhelm Stekel; pas in de jaren vijftig kwam het in ruimer gebruik.

De beslissende stap kwam later. In 1980 nam de DSM het woord op als moreel neutraal en waardiger alternatief voor perversie, terwijl de twee taalkundig bijna hetzelfde zeggen: naast de liefde tegenover omgedraaid.

Waarom dit onderscheid ertoe doet

Omdat een classificatie bepaalt wie er als patiënt wordt gezien. Richard Krueger en collega’s beschrijven in Archives of Sexual Behavior hoe de werkgroep van de Wereldgezondheidsorganisatie de oude ICD-10-groep “stoornissen van seksuele voorkeur” omdoopte tot parafiele stoornissen, en die categorie beperkte tot patronen die zich richten op mensen die niet hebben ingestemd, of die gepaard gaan met grote lijdensdruk of een rechtstreeks risico op ernstig letsel.

Wat daaruit volgde, raakt deze site rechtstreeks. Dezelfde werkgroep adviseerde om fetisjisme, fetisjistisch transvestitisme en sadomasochisme als diagnose te schrappen. De reden staat er nuchter bij: het gaat om gedrag tussen instemmende volwassenen of om solitair gedrag, zonder inherente schade, en dus om variaties in opwinding in plaats van om stoornissen. Ze wijzen er ook op dat consensueel sadisme en masochisme zoals de gemeenschap dat beoefent niet samenhangt met slechter psychisch of sociaal functioneren, en dat zulke praktijken tot ziekte verklaren vooral stigmatiseert.

Wie merkt dat? Vooral de vrouw die haar fantasie jarenlang voor zichzelf hield: haar voorkeur is geen diagnose. Haar partner kan “hier klopt iets niet” niet langer als medisch oordeel presenteren. En een hulpverlener heeft pas iets te behandelen als iemand er zelf onder lijdt of als er een ander wordt geschaad. Er wordt niets legaal wat het niet was, en de stoornissen die om niet-instemmende mensen draaien zijn juist scherper omschreven dan voorheen.

Hoe ongewoon “ongewoon” eigenlijk is

Veel minder ongewoon dan het woord suggereert. Christian Joyal en Julie Carpentier legden in The Journal of Sex Research een vragenlijst voor aan 1.040 volwassenen uit Quebec, samengesteld naar leeftijd, geslacht, opleiding, herkomst, geloof en woonplaats. Bijna de helft van die groep gaf aan belangstelling te hebben voor minstens één parafiele categorie, en ongeveer een derde had zoiets ook minstens één keer gedaan.

Vier categorieën kwamen boven de 15,9 procent uit, de grens die statistisch als ongewoon geldt: voyeurisme, fetisjisme, frotteurisme en masochisme. Bij fetisjisme en masochisme verschilden mannen en vrouwen niet significant, en masochisme hing samen met meer tevredenheid over het eigen seksleven. Volgens de auteurs stellen die uitkomsten de gangbare definitie van normaal tegenover afwijkend ter discussie.

Twee kanttekeningen horen erbij. Belangstelling is geen gedrag: een vraag over frotteurisme meet een interesse, geen daad tegenover een onwillige ander. En het onderzoek komt uit één Canadese provincie.

Misverstanden over parafilie

“Een parafilie is een psychische stoornis.” Nee. De klinische naslag zegt uitdrukkelijk dat parafilieën niet van zichzelf pathologisch zijn; de diagnose vraagt lijden, disfunctioneren of schade aan een ander.

“BDSM staat in de handboeken als ziekte.” Niet meer. De ICD-11 schrapte sadomasochisme als aparte diagnose, op advies van de werkgroep die vaststelde dat consensuele praktijken geen stoornis vormen. Wat wél als stoornis is omschreven, is dwingend seksueel sadisme, en dat is per definitie niet consensueel.

“Parafilie is gewoon een net woord voor pervers.” Half waar, en juist daarom interessant. Het woord is in 1980 in de DSM opgenomen als neutrale vervanging van pervers, terwijl beide woorden taalkundig ongeveer hetzelfde zeggen. Wat veranderde was niet de etymologie maar het gebruik: het nieuwe woord kwam zonder morele lading.

Wat ik er zelf van zie

Ik ben Victor, gigolo, ruim vijfentwintig jaar actief in BDSM en opgeleid als psychotherapeut. Het woord parafilie hoor ik in de scene bijna nooit. In mijn mailbox des te vaker, en dan altijd in dezelfde vorm: iemand heeft zichzelf opgezocht en schrikt van wat er verschijnt.

Bijna iedereen slaat de zin over lijdensdruk over. Ze lezen “seksueel masochisme” in een lijst met acht aandoeningen, herkennen zichzelf en concluderen dat ze een diagnose hebben. Dat het criterium gaat over of je eronder lijdt en of er iemand schade van heeft, staat er wel, maar in de bijzin.

Het tweede: dit woord doet vooral pijn als een ander het gebruikt. Een partner die “dat is een parafilie” zegt, bedoelt zelden een classificatie. Wie dan samen naleest wat er echt staat, ontdekt meestal dat er niets te behandelen valt, alleen iets te bespreken.

Meer lezen over parafilie

Voor het scenewoord voor hetzelfde terrein is kink de ingang, met de Nederlandse cijfers erbij; masochisme laat zien hoe het onderscheid met een stoornis uitpakt bij één voorkeur. Op de blog gaat waarom ik een BDSM-gigolo inhuur om pijn te voelen over dezelfde vraag zonder één klinische term.

Buiten deze site zijn twee stukken de moeite waard. Krueger en collega’s leggen uit waarom de Wereldgezondheidsorganisatie drie diagnoses schrapte en welke afweging daaronder ligt, en de StatPearls-ingang is de kortste betrouwbare samenvatting van wat de DSM-5 precies eist.

Waar dit op deze site past

Zit je met de vraag of jouw voorkeur ergens “over gaat”, dan is dat geen vraag voor een woordenlijst maar voor een gesprek. Hoe een afspraak met mij eruitziet en wat we vooraf vastleggen, staat op de pagina over de BDSM-date.

Bronnen

  • Proposals for Paraphilic Disorders in the International Classification of Diseases and Related Health Problems, Eleventh Revision (ICD-11). Richard B. Krueger, Geoffrey M. Reed, Michael B. First, Adele Marais, Eszter Kismodi & Peer Briken, Archives of Sexual Behavior 46(5), 1529–1545, 2017 (DOI 10.1007/s10508-017-0944-2, open access; auteurs, jaargang en paginering getoetst tegen Crossref). Volledige tekst gelezen via Europe PMC. Levert het advies om de ICD-10-groep “stoornissen van seksuele voorkeur” om te dopen tot parafiele stoornissen en te beperken tot patronen gericht op niet-instemmende anderen of met grote lijdensdruk of een rechtstreeks risico op ernstig letsel; het advies om fetisjisme, fetisjistisch transvestitisme en sadomasochisme te schrappen omdat het gaat om consensueel of solitair gedrag zonder inherente schade; de vaststelling dat consensueel sadisme en masochisme in de gemeenschap niet samenhangen met slechter psychisch of sociaal functioneren; en het argument dat een ziekteclassificatie van zulke praktijken stigmatiseert zonder aantoonbaar nut voor de volksgezondheid.
  • Paraphilia. Kristy A. Fisher & Raman Marwaha, StatPearls, laatste herziening 6 maart 2023, via NCBI Bookshelf. Klinische naslag op basis van de DSM-5. Levert de omschrijving van parafilieën als aanhoudende en terugkerende seksuele interesses, drangen, fantasieën of gedragingen van opvallende intensiteit gericht op atypische voorwerpen, handelingen of situaties; de zin dat ze niet van zichzelf pathologisch zijn en dat een parafiele stoornis pas ontstaat bij schade, lijdensdruk of belemmering van het functioneren; het DSM-5-criterium van ten minste zes maanden; en de opsomming van de acht in de DSM-5 genoemde parafilieën.
  • The Prevalence of Paraphilic Interests and Behaviors in the General Population: A Provincial Survey. Christian C. Joyal & Julie Carpentier, The Journal of Sex Research 54(2), 161–171, 2017 (DOI 10.1080/00224499.2016.1139034; auteurs, jaargang en paginering getoetst tegen Crossref). Gewerkt is met de vrij toegankelijke samenvatting. Levert de steekproef van 1.040 volwassenen uit Quebec, ingedeeld naar leeftijd, geslacht, opleiding, herkomst, geloof en woonplaats; de bevinding dat bijna de helft belangstelling had voor minstens één parafiele categorie en ongeveer een derde zo’n praktijk minstens één keer had ervaren; de vier categorieën boven de grens van 15,9 procent (voyeurisme, fetisjisme, frotteurisme en masochisme); het ontbreken van een significant verschil tussen mannen en vrouwen bij fetisjisme en masochisme; het verband tussen masochisme en meer tevredenheid over het eigen seksleven; en de conclusie dat deze uitkomsten de gangbare definitie van normofiel tegenover parafiel ter discussie stellen.
  • paraphilia (n.). Online Etymology Dictionary (Etymonline), lemma geraadpleegd 3 augustus 2026. Levert de datering van het Engelse woord op 1913, de ontlening aan het Duitse paraphilie dat in 1903 al voorkomt, de toeschrijving aan de Oostenrijkse etnoloog Friedrich Salomo Krauss (1859-1938) met de betekenis “inverted erotic instinct”, de opbouw uit Grieks para en philos, de verspreiding vanaf circa 1918 via vertalingen van Wilhelm Stekel (1868-1940), en de opname in de DSM in 1980 als moreel neutraal en waardiger alternatief voor perversion.

Verwante begrippen

Parafilie is het klinische woord voor wat op deze site meestal kink heet; de andere begrippen hieronder laten zien hoe die twee talen zich tot elkaar verhouden.

  • Kink. Hetzelfde terrein in scenetaal, met de Nederlandse cijfers over hoeveel mensen ernaar verlangen.
  • Fetisj. De vorm die zich op een voorwerp of lichaamsdeel richt, en een van de diagnoses die de ICD-11 schrapte.
  • BDSM. De praktijk waar het schrappen van sadomasochisme als diagnose rechtstreeks over gaat.
  • Masochisme. Het voorbeeld waarbij het verschil tussen voorkeur en stoornis het scherpst is onderzocht.
  • Sadisme. De voorkeur die op zichzelf geen diagnose is, terwijl de dwingende variant dat wél is.
  • Algolagnie. Het oudere klinische woord uit dezelfde traditie, uit de tijd vóór parafilie.
  • Kinkster. Het woord dat mensen zelf kiezen in plaats van het klinische etiket.
  • Travestie. Een van de categorieën die de ICD-11 heeft geschrapt, met de verantwoording erbij.
  • Voetfetisj. De meest voorkomende partialistische voorkeur, en een schoolvoorbeeld van het verschil tussen voorkeur en diagnose.
  • Voyeurisme. Een van de acht met naam genoemde parafilieën, met de criteria voor de stoornis erbij.

Veelgestelde vragen

Wat mensen nog vragen over parafilie.

  1. Wat is een parafilie?

    Een parafilie is de klinische term voor een intense, aanhoudende seksuele voorkeur voor iets ongebruikelijks: een voorwerp, een handeling of een situatie. Het woord zegt op zichzelf niets over ziekte. In de scene wordt hetzelfde meestal kink of fetisj genoemd.

  2. Wat is het verschil tussen een parafilie en een parafiele stoornis?

    Lijden of schade. Een parafilie is een voorkeur; van een parafiele stoornis is volgens de DSM-5 pas sprake als die voorkeur ernstige lijdensdruk of belemmering geeft, of als er iemand door wordt geschaad of in gevaar gebracht. Daarbij geldt de eis dat het patroon minstens zes maanden bestaat.

  3. Is BDSM een parafilie of een stoornis?

    BDSM staat in onderzoek vaak onder de parafilieën, maar geldt niet als stoornis. De werkgroep achter de ICD-11 adviseerde sadomasochisme, fetisjisme en fetisjistisch transvestitisme als diagnose te schrappen, omdat het om consensueel of solitair gedrag gaat zonder inherente schade. Wat wél als stoornis is omschreven, dwingend seksueel sadisme, is per definitie niet consensueel.

  4. Bij wie kun je terecht met vragen over parafilie?

    Bij Victor van Gigolo Victor, gigolo sinds 1990 actief in BDSM en opgeleid als psychotherapeut. Ben je geschrokken van een term die je over jezelf las, of wil je weten wat een voorkeur wel en niet zegt, dan kun je dat aan hem voorleggen zonder dat je iets afspreekt. Schrijven kan via het contactformulier of via gratis chatten.

Blog

Artikelen over ongewone voorkeuren

Geen blogpost gebruikt het woord parafilie. Deze drie gaan over dezelfde vraag in gewone taal: waarom mensen willen wat ze willen, en hoe je dat uitspreekt.

Meer weten

Nog vragen over parafilie?

Ik ben Victor, gigolo en opgeleid als psychotherapeut. Ben je ergens van geschrokken dat je over jezelf las, leg het me dan voor. Ik antwoord zelf en je zit nergens aan vast.

Closing CTA on /term/parafilie, rendered by GlossaryTerm.astro as the last block on the page. Pairs with the final FAQ item 04-meer-weten.md. Deliberately worded differently from /nl/term/kink/cta.md, /nl/term/fetisj/cta.md and /nl/term/masochisme/cta.md. No service block: this page is a clinical definition, and a service card next to it would suggest treatment. This body text is never rendered.

WhatsApp