Karada

Wat is een karada?

Karada (Japans 体, “lichaam”) is de westerse naam voor een touwharnas dat als een web om de romp wordt gelegd, uit ongeveer tien tot vijftien meter touw. Een karada bindt niets vast: hij verdeelt druk over de romp en levert bevestigingspunten voor ander touwwerk. Het patroon dat erin zit heet hishi of kikkou.

Hoe een karada wordt gelegd

Diezelfde bron trekt de vergelijking met het leren harnas en concludeert dat het effect hetzelfde is. Binden doet zo’n web niet. Wat het wel doet is druk uitsmeren en ankerpunten opleveren voor verder touwwerk, tot en met een ophanging. Moeten de armen mee, dan gaan de banen eroverheen in plaats van eronderdoor.

Waarom de naam misleidt

Karada betekent in het Japans niets anders dan “lichaam”. Het is een woord dat in het Westen aan deze binding is blijven plakken; de encyclopedie over Japanse bondage noemt het letterlijk een Japans woord dat in het Westen voor het lichaamsharnas wordt gebruikt. In Japan gaat het over het patroon: de Japanse ingang over kikkou shibari reserveert kikkou strikt voor zeshoeken en hishinawa shibari voor ruiten, en merkt op dat de twee door de schildpadaanblik vaak op één hoop worden gegooid. Wie een karada bestelt bij een Japanse touwleraar, kan dus zomaar een blik terugkrijgen.

Waar je op let

• Behandel een karada als kleding, niet als boei. Wie er echt niet meer uit moet kunnen, heeft er polsen of enkels bij nodig die apart worden vastgezet.
• Kijk opnieuw naar de oksels als iemand gaat zitten, staan of hangen. Daar ligt het kwetsbaarste weefsel van de hele binding, en een houdingswissel verplaatst de druk erheen.
• Controleer of er onder elke baan twee vingers passen, ook bij een harnas dat alleen maar mooi hoeft te zijn.
• Bespreek het touw tussen de benen voordat je het legt, niet als het er al ligt.

Waar dit op deze site past

Een karada is een van de rustigste manieren om te merken wat touw met je doet: je kunt er gewoon in rondlopen, en je zit nergens aan vast. Op de pagina over de BDSM-date staat hoe we vooraf bespreken hoever het touw gaat.

Bronnen

• Japanese bondage. Wikipedia. Levert dat karada een Japans woord voor “lichaam” is dat in het Westen voor het lichaamsharnas wordt gebruikt, en de omschrijvingen van kikkou als binding die uitkomt op een schildpadmotief en van hishi als binding met ruitvormen.
• 亀甲縛り (kikkou shibari). Japanstalige Wikipedia. Hier alleen gebruikt voor de naamgeving in Japan zelf: dat de aanduiding kikkou shibari strikt genomen aan zeshoekige bindingen toebehoort, dat ruitvormige bindingen daar hishinawa shibari heten, en dat beide namen in de praktijk door elkaar lopen omdat het geheel op een schildpadschild lijkt. Dit artikel steunt op twee boektitels en verder op niets.

Verwante begrippen

• Hishi. Het ruitpatroon dat in een karada zit; de karada is het harnas, hishi is de tekening erin.
• Harnas. De leren tegenhanger, met hetzelfde werkingsprincipe en een ander drukprofiel.
• Shibari. Het Japanse touwwerk waar deze binding uit voortkomt, met de geschiedenis en de risicocijfers.
• Borstbondage. Het touwwerk direct erboven, dat wél om de borst sluit.
• Jute en henneptouw. De twee materialen waarin een karada meestal wordt gelegd.
• Bondage. Het bredere kader, met de vuistregels die overal gelden.
• Shinju. Het borstdeel dat vaak met een karada wordt gecombineerd, en de herkomst van dat woord.