Foodplay

Wat is foodplay?

Foodplay (Engels: identiek, ook sitophilia) is eten inzetten als speelmateriaal tijdens seks: uitsmeren, voeren, van het lichaam eten, morsen. Het draait om smaak, temperatuur en textuur op de huid, niet om voeding. Foodplay kent geen vaste rolverdeling en past net zo goed in een gewone avond als in een BDSM-scène.

Hoe foodplay er in de praktijk uitziet

Meestal klein en huiselijk: een blinddoek om, iets zoets op de tong, raden wat het is. Het bekendste voorbeeld gaat een stuk verder. Nyotaimori is de Japanse praktijk waarbij sushi van een naakt lichaam wordt gegeten; de naam betekent letterlijk “eten geserveerd op het vrouwelijk lichaam”. Volgens de encyclopedische beschrijving ligt het eten daarbij op gesteriliseerde bladeren, precies om contact tussen huid en vis te voorkomen, blijft het model stilliggen en praat het niet met de gasten. China verbood nyotaimori in 2005, met de volksgezondheid en de zeden als reden.

Dat verbod is leerzamer dan het klinkt: in een restaurant zit er een barrière tussen huid en voedsel, en tóch trok een toezichthouder een grens. Wie thuis een spuitbus slagroom pakt, werkt zonder die barrière.

De huiselijke variant is kleiner. Een oud laken, vier dingen op een bord (honing, aardbeien, ijsklontjes, iets pittigs), en iemand die niet weet wat er komt.

Waar de aantrekkingskracht vandaan komt

Van de zintuigen en van het taboe tegelijk. Eten raakt smaak, geur, temperatuur en tastzin in één beweging. Precies de kanalen die bij seks toch al openstaan. Daar bovenop komt een aangeleerde regel die iedereen kent: met eten speel je niet. Die regel breken geeft een kleine overtreding zonder dat er iets pijn hoeft te doen.

De encyclopedie plaatst foodplay als vorm van seksueel fetisjisme, met overlap naar wet-and-messyspel, feederisme en nyotaimori, en scheidt het scherp van vorarefilie: bij foodplay is het eten het object, bij vore het opgegeten worden. Het woord sploshing voor de natte, kleverige variant komt van het Britse tijdschrift Splosh!.

Wat foodplay oplevert, en voor wie

Vooral een lage drempel. Foodplay vraagt geen touw en geen gereedschap, en een rol hoeft er ook niet bij. Dat maakt het een van de weinige speelvormen waarmee mensen die verder niets met kink hebben tóch iets nieuws proberen.

• Voor wie het ondergaat is het effect meestal ontspanning in plaats van spanning. Er valt niets te presteren; je ligt en je wacht af wat er op je huid landt.
• Voor wie het doet zit de winst in het tempo. Foodplay dwingt traagheid af, want gemorst eten laat zich niet haasten.
• Voor een stel is de lach het punt. Foodplay gaat vrijwel altijd mis, en dat samen opvangen doet meer voor een avond dan een perfect uitgevoerde scène.

Foodplay haalt geen spanning weg. Wie het inzet omdat het gesprek al maanden vastzit, houdt daarna een plakkerig laken én hetzelfde gesprek over. En voor een deel van de mensen is de rommel geen genot maar ergernis; dat is smaak, geen preutsheid.

Hoe mensen het doen

In vier vormen, zelden allemaal tegelijk. Van het lichaam eten is de meest gefotografeerde vorm en in de praktijk de rustigste. Voeren, meestal geblinddoekt, maakt er een raadspel van. Uitsmeren en morsen is het terrein van sploshing en vraagt om vooraf nadenken over waar je ligt. Temperatuurspel met ijs of iets warms leunt tegen temperatuurspel met kaarsvet aan, met dit verschil: eten kun je zonder gereedschap opwarmen, en dus ook te ver opwarmen.

Wat de zorgvuldige versie van de slordige scheidt is niet de hoeveelheid maar de voorbereiding: allergieën besproken, een afgebakend oppervlak, en vooraf bedacht wat er niet in de buurt van een lichaamsopening komt.

Wat foodplay niet is

“Foodplay is BDSM.” Nee. Er zit geen machtsuitwisseling in ingebakken. Voeren kan als dienstbaarheid worden ingekleurd, maar dat is een keuze en geen eigenschap van de praktijk.

“Eetbaar betekent veilig.” Eetbaar zegt iets over je maag, niet over je vagina. Candida albicans veroorzaakt volgens Miao en collega’s in mBio 85 tot 95 procent van alle vulvovaginale schimmelinfecties, en dezelfde studie beschrijft hoe die gist het suikeraanbod op het vaginale slijmvlies benut om te overleven. Suiker naar binnen brengen is dus geen neutrale handeling.

“Slagroom is een prima glijmiddel.” Ook niet. Zuivel, olie en suiker zijn geen glijmiddel en horen niet inwendig. Thuisarts.nl, de publiekssite van onder meer het Nederlands Huisartsen Genootschap, houdt het bij één regel: was je vagina alleen met water. Dat is de ondergrens waar foodplay ver vandaan moet blijven.

“Sploshing en foodplay zijn hetzelfde.” Sploshing is ruimer: daar horen ook modder en slijm bij, en stoffen die je helemaal niet eet.

Wat ik er zelf van zie

Ik ben Victor, gigolo, ruim vijfentwintig jaar thuis in BDSM en opgeleid als psychotherapeut. Foodplay is het onderwerp waarvan vrouwen mij vertellen dat het “niet echt kinky” is, alsof dat een excuus nodig heeft. Dat is precies waarom het werkt: niemand schrikt ervan.

In de praktijk loopt het bijna altijd op de nasleep mis. De scène duurt twintig minuten, het opruimen een uur, en niemand houdt daar rekening mee. Wie vooraf bedenkt waar hij ligt en wat er daarna gebeurt houdt het luchtig; wie dat niet doet eindigt geïrriteerd en geeft de speelvorm de schuld.

Wat je zelf kunt doen

• Vraag naar allergieën voordat je iets uitpakt, en reken erop dat ze uren blijven hangen. McKibbin en collega’s beschreven in Allergy, Asthma & Clinical Immunology een ernstige pinda-anafylaxie die uitsluitend via orale seks werd overgedragen, en noteren dat het pinda-eiwit Ara h 1 bij tot tien procent van de mensen uren na inname nog in het speeksel zit. Tanden poetsen lost dat niet op.
• Houd eten buiten de vagina en de anus. Suiker voedt gist, en een stukje voedsel dat blijft zitten is een vreemd voorwerp op een plek die zichzelf niet leegmaakt.
• Test elke warme substantie eerst op de binnenkant van je eigen pols. Chocoladesaus en honing houden hitte veel langer vast dan je verwacht.
• Leg af wat je niet wilt schoonmaken. Een oud laken, een badkamervloer of een douche vooraf bepaalt of het spel leuk blijft.
• Spreek af wanneer het klaar is en wie opruimt. Anders wordt de schoonmaak onderdeel van de scène zonder dat iemand dat koos.

Meer weten over foodplay

Op deze site staat het bredere zintuiglijke spel in de rubriek sensueel, waar traagheid en aanraking de rode draad zijn, en legt fetisj uit wanneer een voorkeur een naam krijgt en wanneer een diagnose.

Buiten deze site is Thuisarts.nl over vaginale schimmelinfecties de kortste betrouwbare uitleg over wat het slijmvlies wel en niet verdraagt, en geeft het artikel van McKibbin en collega’s de reden waarom een allergievraag hier geen overdreven voorzichtigheid is.

Waar dit op deze site past

Foodplay staat niet met die naam op mijn lijst met mogelijkheden, en ik doe geen beloftes over dingen die daar niet staan. Wat er wél staat is dat alles bespreekbaar is en niets moet. Wil je weten of zoiets binnen een avond past, dan lees je op de pagina over intiem samenzijn hoe zo’n avond is opgebouwd.

Bronnen

• Glycogen Metabolism in Candida albicans Impacts Fitness and Virulence during Vulvovaginal and Invasive Candidiasis. Miao, Regan, Cai, Palmer, Williams, Kruppa & Peters, mBio 14(2), 2023 (DOI 10.1128/mbio.00046-23). Levert dat 85 tot 95 procent van de vulvovaginale candidiasis door Candida albicans wordt veroorzaakt, en dat het vaginale slijmvlies een suikerrijke omgeving is waarin vrij glycogeen de glucosespiegel ongeveer tienvoudig kan overtreffen, de reden dat suiker daar geen neutrale stof is.
• Fatal anaphylaxis due to peanut exposure from oral intercourse. McKibbin, Siu, Roberts, Shkrum & Jeimy, Allergy, Asthma and Clinical Immunology 17, artikel 110, 2021 (DOI 10.1186/s13223-021-00611-9). Levert de vaststelling dat een pinda-allergie via speeksel bij orale seks een ernstige reactie kan uitlokken, dat het pinda-eiwit Ara h 1 bij tot tien procent van de mensen uren na inname in het speeksel aantoonbaar blijft, en het advies dat wie intiem wordt zijn allergieën ter sprake brengt.
• Ik heb een vaginale schimmelinfectie. Thuisarts.nl, uitgave van het Nederlands Huisartsen Genootschap met de Federatie Medisch Specialisten en de Patiëntenfederatie Nederland. Levert de klachten (jeuk, wit slijm, pijn bij plassen en vrijen) en het hygiëneadvies “was je vagina alleen met water”.
• Food play. Wikipedia. Levert de definitie van foodplay als vorm van seksueel fetisjisme waarbij opwinding voortkomt uit erotische situaties met eten, de naam sitophilia, de overlap met wet-and-messyfetisjisme, feederisme en nyotaimori, en het onderscheid met vorarefilie. Het artikel draagt zelf de melding dat het meer bronnen nodig heeft; het is hier alleen gebruikt voor de terminologie, niet voor een feitelijke of medische claim.
• Nyotaimori. Wikipedia. Levert de betekenis “eten geserveerd op het vrouwelijk lichaam”, het gebruik van gesteriliseerde bladeren om contact tussen huid en vis te voorkomen, het stilliggen en zwijgen van het model, en het Chinese verbod uit 2005 op grond van volksgezondheid en zeden.
• Wet and messy fetishism. Wikipedia. Levert dat sploshing de bredere categorie is waarin ook modder en water passen, dat de stoffen eetbaar of niet-eetbaar kunnen zijn, dat lichaamsvocht er juist buiten valt, en dat het woord van het Britse tijdschrift Splosh! komt.

Verwante begrippen

• Fetisj. De categorie waar foodplay onder valt zodra het eten zelf de lading draagt.
• Eetcontrole. De andere term over eten, maar dan over wie bepaalt wat er gegeten wordt.
• Blinddoek. Het voorwerp dat foodplay van een maaltijd in een raadspel verandert.
• Bijten. De mond ingezet zonder eten ertussen.
• Figging. De andere praktijk waarbij iets uit de keuken op de huid belandt, met een heel ander effect.
• Gemberspel. Dezelfde keukenkast, maar dan om een chemische prikkel op te wekken.