Drop

Wat is drop?

Drop (Engels: identiek) is de terugslag die na een intense scène of na een heel weekend kink kan komen: leegte, somberheid, prikkelbaarheid of uitputting. Het woord beschrijft de weg van hoog naar laag. Drop treft zowel wie ontving als wie de leiding had, en komt soms binnen een uur, vaker pas twee dagen later.

Hoe drop eruitziet in de praktijk

Drop begint bijna altijd met iets goeds. Dat is het verwarrende eraan.

Sprott en Randall openen hun artikel in Journal of Positive Sexuality met twee gevallen die zij zelf omschrijven als samengesteld uit meerdere cliënten, dus niet als echte personen. Het tweede hoort op deze pagina thuis. Samuel gaat naar zijn eerste hele weekend op een kinkevenement, volgt workshops, ontmoet mensen en voelt zich voor het eerst ergens bij horen. Een paar dagen later, terug in zijn gewone werk en huis, kan hij zich moeilijk concentreren, is hij uitgeput en heeft hij nergens zin in.

Dat is event drop, en er komt geen scène aan te pas. Sprott en Randall schrijven dat een groot evenement meestal een piekervaring van de gemeenschap oplevert, die niet per se erotisch is. Wat wegvalt is de plek waar je een deel van jezelf hardop mocht hebben.

Hoe drop werkt: twee dingen onder één woord

Onder het woord drop zitten twee verschijnselen, en die worden zelden uit elkaar gehaald.

De eerste is de dip meteen na afloop. Die past bij de uitputtingsfase van een acute stressreactie: het lichaam kan niet lang op scherp blijven staan. Sagarin en collega’s maten dat in Archives of Sexual Behavior bij 58 BDSM’ers via speeksel. Cortisol steeg bij wie vastgebonden was, prikkels kreeg en opdrachten opvolgde. Bij wie de prikkels, de opdrachten en de structuur gaf, steeg het niet.

De tweede komt dagen later, en daar loopt de gangbare uitleg stuk. Sprott en Randall stellen vast dat de beschreven hormoonveranderingen zich in minuten afspelen en niet in dagen. Zij stellen daarom iets anders voor: de late vorm is eerder rouw dan chemie, en wat je kwijt bent is de piekervaring zelf.

Eerlijk over de kennis: dezelfde auteurs schrijven erbij dat geen enkel onderzoek de fysiologische uitleg van de directe vorm ooit heeft getoetst.

Wat heb je eraan om drop te herkennen?

Het woord kennen scheelt paniek. Wie niet weet dat drop bestaat, zoekt de oorzaak in zichzelf of in de ander, en dat is de verkeerde plek.

• Kreeg jij de ontvangende rol, dan heb je een verklaring die niet begint bij “ik ben blijkbaar toch niet zo stabiel”. Die kant staat uitgewerkt bij subdrop.
• Had jij de leiding, dan valt weg dat de twijfel achteraf een oordeel over de scène zou zijn. Bij domdrop staat waarom dat anders verloopt.
• Deed je het samen, dan kun je de dip inplannen in plaats van hem achteraf uitleggen.

Sprott en Randall zeggen het zelf het scherpst: drop kan een gezond proces zijn en hoeft geen teken te zijn van pathologie of van een stoornis.

Een woord verandert daar niets aan. Blijft de dip weken hangen, keert hij elke keer terug, of komen er slapeloosheid en schaamte bij, dan is het geen drop meer maar iets waar iemand met verstand van zaken naar mag kijken.

Hoe mensen met drop omgaan

De meest gebruikte route is ook de simpelste: aftercare op de avond zelf, en daarna een bericht.

Wat mensen verder doen verschilt sterk. Sommigen spreken de nazorg vooraf af, inclusief wie er belt als het later alsnog tegenvalt. Anderen plannen de dag erna leeg. Op grotere evenementen speelt het omgekeerde: de terugval hangt daar niet aan één scène, dus niemand voelt zich er verantwoordelijk voor en gaat iedereen maandagochtend weer werken.

Misverstanden over drop

“Drop betekent dat de scène fout was.” Nee. Sprott en Randall koppelen de late vorm juist aan piekervaringen die goed waren.

“Drop is endorfine die wegzakt.” Dat verhaal staat overal en houdt voor de late vorm geen stand, omdat die hormoonschommelingen zich in minuten afspelen en niet in dagen. Wat er wél gemeten is, staat bij endorfine.

“Drop overkomt alleen subs.” De encyclopedie over aftercare stelt dat de behoefte aan nazorg sterk persoonlijk is en losstaat van de rol als dominant of onderdanig.

“Drop hoort bij BDSM.” Ook daarbuiten bestaat het. Schweitzer, O’Brien en Burri vonden in Sexual Medicine dat 46 procent van hun deelneemsters ooit somberheid, tranen of onrust na de seks had gehad. Sprott en Randall wijzen daarnaast op de post-show blues in het theater en op wat sporters postolympische depressie noemen.

Wat ik er zelf van zie

Ik ben Victor, gigolo, vijfentwintig jaar in BDSM en opgeleid als psychotherapeut. Drop is het onderwerp waar ik de meeste berichten over krijg, en bijna nooit op de avond zelf.

Het tijdstip is het vreemdste. Woensdag. Niet zondag. Iemand gaat zaterdagnacht tevreden naar huis, functioneert twee dagen prima, en dan komt midden in een gewone werkweek een appje met de vraag of dit normaal is.

Het tweede: mensen schamen zich er meer voor dan voor de sessie zelf. Over wat we deden praten ze zonder blikken of blozen. Over huilen bij de afwas niet. Daarom hoort de nazorg voor mij bij een bdsm-date, en niet pas als het misgaat.

Wat je zelf kunt doen

• Spreek vooraf af wie er contact opneemt als de dip later alsnog komt, in beide richtingen.
• Zet een herinnering op twee dagen na de afspraak. Precies dan ben je het zelf vergeten.
• Plan de dag na een evenement leeg, niet de dag na de laatste scène; event drop hangt aan het naar huis gaan.
• Lees drop als informatie, niet als een oordeel. Hij zegt dat er iets van betekenis is gebeurd.
• Zoek iemand die het snapt als de dip langer dan een week duurt of steeds terugkomt. Dat mag ook iemand buiten de scene zijn.

Meer lezen over drop

Op deze site staat de ontvangende kant uitgewerkt bij subdrop, de kant van degene die de leiding had bij domdrop, en de zorg eromheen bij aftercare.

Buiten deze site haalt het artikel van Sprott en Randall als enige de vier vormen uit elkaar. Vrij te lezen, en geschreven voor therapeuten die hier weinig van weten.

Bronnen

• Black and Blues: Sub Drop, Top Drop, Event Drop and Scene Drop. Richard A. Sprott & Anna Randall, Journal of Positive Sexuality 2, november 2016. Levert de verzamelterm x-drop voor de vier vormen, het onderscheid tussen de directe en de late variant, de vaststelling dat de fysiologische uitleg nooit is getoetst, de samengestelde voorbeelden van event drop, en de vergelijking met het theater en met postolympische depressie.
• Hormonal changes and couple bonding in consensual sadomasochistic activity. Sagarin, Cutler, Cutler, Lawler-Sagarin & Matuszewich, Archives of Sexual Behavior 38, 186–200, 2009. 58 deelnemers; cortisol steeg wel bij wie vastgebonden was en opdrachten opvolgde, niet bij wie de opdrachten en de structuur gaf.
• Postcoital Dysphoria: Prevalence and Psychological Correlates. Schweitzer, O’Brien & Burri, Sexual Medicine 3(4), 235–243, 2015. Onderzoek onder vrouwelijke studenten (230 geworven, 195 in de eindanalyse): 46 procent meldde ooit somberheid, tranen, angst of onrust na geslachtsgemeenschap.
• Aftercare (BDSM). Wikipedia. Levert dat de behoefte aan nazorg sterk persoonlijk is en losstaat van de rol als dominant of onderdanig.

Verwante begrippen

• Subdrop. De vorm die de ontvangende kant treft, met het onderzoek naar wat de nazorg eromheen ook voor de gever doet.
• Domdrop. Dezelfde terugslag bij degene die de leiding had.
• Aftercare. De nazorg waar drop het argument voor is.
• Endorfine. De stof die in elke uitleg over drop langskomt, met wat ervan is gemeten.
• Domspace. De piek waar de drop van de gevende kant op volgt.
• Frenzy. De roes vooraf, die bij dezelfde persoon vaak met drop afwisselt.
• Onderdanige. De rol waarbij drop het vaakst wordt gemeld, en waarom die pas dagen later kan komen.
• Topdrop. Dezelfde kant, benoemd naar de handeling in plaats van naar de zeggenschap. Scene drop en event drop blijven in de A–Z-lijst, en adrenaline heeft een eigen pagina.