Blog
DDlg straf en beloning: wat werkt en wat niet
DDlg straf en beloning: wat werkt, wat niet en waar de grens ligt
Een DDlg straf is een consequentie die jij en je daddy dom vooraf samen hebben afgesproken, voor het moment dat je een regel uit jullie dynamiek breekt. Het is spel tussen twee volwassenen, geen dwang. Jij hebt er ja tegen gezegd, je kunt dat ja intrekken en je safeword stopt alles meteen. In de praktijk werkt beloning bijna altijd beter dan straf.
Hoort straf bij DDlg?
Straf hoort bij DDlg zolang jullie hem samen hebben bedacht, en anders niet. Ik hoor je denken: “Maar is het dan nog wel spannend?” Ja. Genoeg vrouwen in de little-rol krijgen nooit één consequentie en gaan er toch helemaal in op. Anderen zoeken juist dat randje: weten dat er iets volgt als ze over een afspraak heen stappen. Wat een straf in BDSM in het algemeen is, staat in mijn begrippenlijst.
Wat het verschil maakt, is het gesprek ervoor. In een DDlg relatie draait alles om zorg en structuur, en een consequentie is daar een onderdeel van, nooit het fundament. Eerst komen de afspraken zelf. Hoe je die maakt, lees je in mijn stuk over DDlg regels. Pas als de regels kloppen, heeft het zin om te praten over wat er gebeurt als je er eentje breekt.
Onderzoekers zien dat ook zo. Dunkley en Brotto van de University of British Columbia beschrijven in hun overzicht dat wederzijdse, geïnformeerde toestemming door veel auteurs gezien wordt als hét kenmerk dat BDSM onderscheidt van misbruik. Een straf zonder die toestemming is dus geen DDlg straf meer. Dan is het gewoon iets wat iemand je aandoet.
Bij mij geldt de oude regel: alles kan besproken worden, niets moet !! Concreet betekent dat:
- Een straf wordt vooraf afgesproken, nooit ter plekke verzonnen.
- Hij gaat over regels binnen het spel, nooit over je werk, je geld, je vrienden of je eten.
- Je mag hem weigeren. Weigeren is zelf geen nieuwe overtreding.
- Je safeword stopt alles, altijd, zonder uitleg.
Waarom beloning beter werkt dan straf
Beloning werkt beter dan straf, omdat je erdoor naar hem toe beweegt in plaats van bij hem weg. Een DDlg beloning zegt: dit wil ik vaker van je zien. Een straf zegt: dit niet. Het eerste bouwt iets op, het tweede corrigeert hooguit.
De psychologie heeft daar een nuchter woord voor: positieve bekrachtiging. Athabasca University legt het uit als een gevolg dat afhangt van een gedrag, waardoor dat gedrag vaker voorkomt, en wel precies dankzij dat gevolg. In gewone taal: als het fijn is om je aan een afspraak te houden, hou je je er vaker aan. Ook zonder dreiging.
Ik zie het steeds weer, al jaren. Een vrouw die de little-rol kiest, wil vooral gezien worden. Eén zachte “dat heb je goed gedaan” raakt haar dieper dan een tik ooit doet (en ik zeg dat als iemand die best van tikken houdt). Dat heeft ook een naam, praise kink, en het verklaart waarom twee woorden van hem zo hard binnenkomen. Daar schreef ik apart over in good girl kink.
| Afgesproken straf | Beloning | |
|---|---|---|
| Wat het doet | Markeert een grens die jullie samen trokken | Bevestigt wat goed ging |
| Hoe het voelt | Spannend, soms beladen | Warm, trots, dichtbij |
| Risico | Kan echt verdriet raken als het slecht valt | Klein, behalve als het ritueel wordt zonder aandacht |
| Hoe vaak | Zelden, en alleen als jullie het allebei willen | Vaak, en het liefst onverwacht |
| Wat erna komt | Altijd aftercare | Gewoon blijven genieten |
Onderzoek van Sagarin en collega’s laat iets zien wat hier goed bij past. Bij koppels van wie de scène goed ging, daalde het stresshormoon cortisol na afloop en voelden ze zich dichter bij elkaar. Waar de scène slecht viel, nam die nabijheid bij sommigen juist af. Een beloning die klopt, is de snelste weg naar dat eerste.
Voorbeelden van afgesproken consequenties
Goede voorbeelden van afgesproken consequenties zijn klein en duidelijk, en ze passen bij jullie allebei. Ze maken de rolverdeling voelbaar. Lijden hoort er niet bij. Een paar die ik vaak hoor:
- Een moment van stilte. Een paar minuten rustig naast hem knielen en ademen, voordat het spel verdergaat.
- Een uitgestelde beloning. Vanavond niet de massage waar je naar uitkeek, morgen wel.
- Een afgesproken aantal tikken. Alleen als jullie spanking al eerder samen deden en je het fijn vindt.
- Een privilege even inleveren. Vanavond kiest hij het restaurant. En de muziek in de auto, ook als dat jazz wordt.
- Een brief. Een paar zinnen aan hem over waarom die regel voor jou belangrijk is.
- Hardop sorry zeggen. Rustig, in je eigen woorden, terwijl hij je aankijkt.
Veel van die straffen zijn eigenlijk funishment: een straf die vooral leuk is voor jullie allebei. De Pincus Center, een praktijk voor seksuologie, schrijft dat straf in kink vaak funishment heet, omdat het meestal alleen gebeurt als beide mensen ervan genieten. Speel je de brat die expres een regel breekt om die tikken te krijgen, dan weten jullie dat allebei. Dat is geen ongehoorzaamheid. Dat is een uitnodiging.
Daar staan beloningen tegenover die minstens zo concreet zijn. Een langzame kus. Een avond waarop jij alles mag kiezen. Zijn volle aandacht zonder telefoon. Een compliment dat precies zegt wat je goed deed, in plaats van een vaag “lief van je”.
Waar ligt de grens bij een DDlg straf?
De grens ligt daar waar een straf je echt pijn doet in plaats van je spannend, of waar hij buiten jullie spel terechtkomt. Een paar dingen horen er voor mij nooit bij, hoe goed de afspraak ook klinkt.
- Straf in boosheid. Een daddy dom die geïrriteerd is, wacht tot hij rustig is. Anders straft hij zijn eigen humeur af, niet jouw regel.
- Straf voor je safeword. Wie stopt, doet het goed. Altijd.
- Zwijgen als straf. Je negeren voelt voor de meeste vrouwen niet als spel maar als afwijzing, en dat blijft hangen.
- Straf op het echte leven. Je slaap, je eten, je geld, je contact met anderen. Daar blijft het spel vanaf.
- Iets wat je eerder hebt afgewezen. Een harde grens wordt geen consequentie omdat je een fout maakte.
Wismeijer en Van Assen vergeleken in Tilburg ruim negenhonderd BDSM-beoefenaars met een controlegroep. Ze vonden geen teken van een probleem, eerder het omgekeerde: minder neurotisch, meer welbevinden. Hun conclusie is dat BDSM gezien kan worden als vrijetijdsbesteding. Dat geldt alleen zolang het spel blijft. Zodra een straf bedoeld is om je klein te houden in je echte leven, is het geen BDSM meer.
Dit zeg ik altijd vooraf, aan tafel, nog voor er iets gebeurt: de little-rol is iets wat jij als volwassen vrouw kiest, op een moment dat jij kiest. Je stapt erin en je stapt er weer uit. Een consequentie mag nooit zo zwaar zijn dat je dat niet meer durft.
Hoe voelt een straf die klopt?
Een straf die klopt, voelt na afloop als opluchting en nabijheid, niet als schaamte die blijft hangen. Je wist dat het kon komen en je snapt waarom. Daarna voel je je meer van hem dan ervoor, gek genoeg.
Dat gevoel ontstaat niet tijdens de straf maar erna. Hij houdt je vast, zegt dat het klaar is en dat je goed bent. Die aftercare hoort bij elke consequentie, ook bij een kleine. Soms komt het verdriet pas later, een dag erna, als een soort subdrop. Dan is een berichtje of een gesprek net zo belangrijk als de knuffel op de avond zelf. Hoe die zorg er precies uitziet, lees je in DDlg aftercare.
Een straf die niet klopt, herken je ook. Je voelt je klein op een manier die niet prettig is, je wilt je verstoppen of je durft hem niet aan te kijken. Zeg dat dan. Een goede daddy dom wil het weten, past de afspraak aan of schrapt hem helemaal. Bij mij wint het gesprek altijd van de regel.
Merk je dat beloning je meer brengt dan straf? Laat de straf dan gewoon weg. Consequenties maken DDlg niet echt. Wat voor jullie tweeën klopt, dat maakt het echt.
Wil je ervaren hoe een afgesproken consequentie voelt bij iemand die het gesprek vooraf serieus neemt? Lees wat een bdsm-date bij mij inhoudt, of stuur me een bericht via WhatsApp. Dan bespreken we eerst rustig wat jij wilt en wat niet.
Bronnen
Dunkley & Brotto (2020), The Role of Consent in the Context of BDSM, Sexual Abuse