Breast bondage

Wat is breast bondage?

Breast bondage is de Engelse term voor borstbondage: touwwerk boven, onder en om de borsten, aangelegd in een zichtbaar patroon. Het is het woord dat je in workshops, op fora en in de Japanse traditie tegenkomt, en het dekt zowel twee simpele banen als een uitgewerkt harnas met een halter over de schouders.

Waar de term en de patronen vandaan komen

Het Engelse woord is beschrijvend, maar de vormen die eronder vallen zijn dat niet. De bekendste komen uit Japan.

Kinbaku (緊縛, ‘strak binden’) en shibari (縛り, ‘binden’) zijn volgens de encyclopedie-ingang daarover de Japanse termen voor touwbondage: een stijl waarbij iemand wordt vastgebonden in eenvoudige maar visueel ingewikkelde patronen, meestal met meerdere stukken dun touw. De techniek stamt af van hojojutsu, de kunst van het binden van een krijgsgevangene, met een uitdrukkelijke kanttekening: die oude bindingen waren bewust bedoeld om schade toe te brengen en zijn daarom níet geschikt voor erotische bondage.

De erotische lijn is jonger dan mensen denken. Seiu Ito geldt als de vader van kinbaku, geïnspireerd door onder meer kabuki-theater en ukiyo-e-prenten, en het woord kinbaku zelf werd pas in augustus 1952 gemunt in het tijdschrift Kitan Club, om erotisch binden te onderscheiden van gewoon vastbinden.

Ook het materiaal komt daarvandaan. De traditie gebruikt touw van natuurlijke plantenvezel (hennep, jute of linnen), meestal 6 millimeter dik en 7 tot 8 meter lang. Die vezels haken in elkaar, waardoor een binding bijeen wordt gehouden door de wrijving van slagen en wendingen of door heel eenvoudige knopen. Dat verklaart waarom er in een borstharnas zo weinig echte knopen zitten.

De technieken die onder de term vallen

De encyclopedie over breast bondage onderscheidt een aantal vormen die je in vrijwel elke handleiding terugziet.

Circling is de basis: touw rond de basis van de borsten, waardoor die naar buiten bollen.

De baan boven en onder werkt anders. Je legt een touw om de romp net boven de borsten en een tweede net eronder, en duwt die twee daarna naar elkaar toe om de borsten samen te drukken. Het is de vorm die het meest wordt gebruikt omdat er niets rond de borst zelf hoeft.

Shinju is de Japanse uitwerking daarvan: touw boven, onder én tussen de borsten, dat bovendien een halter vormt over de schouders en om de nek.

Karada is geen borstbinding maar een harnas van ruitvormige webben over het hele lichaam, dat in de praktijk vaak met een borstbinding wordt gecombineerd.

Waarom het meestal niet om vastzetten gaat

Dit is het verschil met de rest van bondage. Bij een boxtie of een hogtie is het doel dat iemand niet weg kan. Bij breast bondage is dat vrijwel nooit het doel: de nadruk ligt op de esthetische en erotische kant, en de armen zijn er vaak gewoon nog. Wie wél onbeweeglijkheid wil, combineert het met andere bindingen, en dan verschuift het naar een uitdrukking van machtsverhouding.

De encyclopedie over bondage omschrijft de aantrekkingskracht voor wie gebonden wordt als een vorm van vrijheid tijdens lichamelijke passiviteit, en voor wie bindt als visueel genot bij het zien van de ander in touw. Bij een borstharnas is dat tweede letterlijk het punt.

Wat er mis kan gaan

Een patroon dat mooi is, is niet automatisch een patroon dat veilig is. Dezelfde bron waarschuwt dat langdurige bindingen zenuwschade en doorbloedingsproblemen kunnen geven en dat er dus toezicht bij hoort.

De casuïstiek komt uit dezelfde hoek als de patronen. Khodulev en collega’s onderzochten in Cureus letsels die specifiek bij Japanse touwbondage waren ontstaan: een verkennende studie onder tien mensen met zestien letsels, met een kleine steekproef en niet-aselecte werving, zoals de auteurs zelf benadrukken. Wat er wel uit blijkt, is hoe hardnekkig zoiets kan zijn: bij hun uitgewerkte casus trad na het eerste herstel opnieuw beknelling op, zeventien maanden later en nog eens drie jaar daarna.

Voeg daarbij de regels die de encyclopedie voor alle bondage geeft, en je hebt de praktische ondergrens: laat iemand die vastzit nooit alleen, houd een schaar binnen bereik, en verander minstens elk uur van houding.

Misverstanden over breast bondage

“Shibari en breast bondage zijn hetzelfde.” Shibari is de bredere Japanse stijl. Breast bondage is een gebied op het lichaam, dat je in elke stijl kunt uitvoeren.

“Hoe meer knopen, hoe steviger.” In de Japanse traditie houdt de wrijving van het touw de binding bijeen; knopen zijn er weinig en eenvoudig.

“Een oud Japans patroon is bewezen veilig.” De voorloper van kinbaku was juist bedoeld om een gevangene schade toe te brengen. Wat oud is, is niet daarom zorgvuldig.

Wat ik er zelf van zie

De Engelse term hoor ik vaker dan de Nederlandse, en dat zegt iets over waar mensen hun beelden vandaan halen: van foto’s.

Mensen komen binnen met een patroon in hun hoofd. Ze willen die ene vorm die ze ergens hebben gezien, en zijn verbaasd dat het bij een BDSM-date begint met twee banen en verder niets. Een foto laat zien hoe iets eruitziet en zegt niets over hoe lang het erin zat.

Het mooiste aan de Japanse manier van werken vind ik de traagheid. Touw dat door je handen loopt, één slag per keer, is een tempo dat je niet kunt versnellen zonder dat het meteen te zien is. Dat tempo doet meer dan het patroon.

En wat ik altijd zeg als iemand een uitgewerkt harnas wil: dat kan, maar dan in twee keer.

Wat je zelf kunt doen

• Begin bij de eenvoudigste vorm, één baan boven en één onder, en oefen die tot hij vanzelf goed ligt.
• Leer één patroon goed in plaats van vijf half. Shinju is daarvoor de logische eerste.
• Gebruik touw van natuurlijke vezel in de gangbare maat, zo’n 6 millimeter, zodat de binding op wrijving houdt.
• Spreek een tijd af en houd hem aan, ook als het patroon nog niet af is.
• Laat iemand die vastzit nooit alleen en houd een schaar binnen bereik.
• Kijk naar de handen, niet alleen naar de borst. Daar merk je het eerst als er in de oksel druk staat.

Meer lezen over breast bondage

Op deze site gaat shibari en connective kink verder in op de Japanse traditie waar deze patronen uit komen, en tepelplezier over het gebied dat er direct naast ligt.

Bronnen

• Breast bondage. Wikipedia. Levert de definitie als touwwerk in een visueel ingewikkeld, decoratief patroon, de techniek met een baan boven en onder de borsten die naar elkaar toe wordt geduwd, de omschrijving van shinju met halter over schouders en nek, de karada als harnas van ruitvormige webben, de nadruk op esthetiek boven onbeweeglijkheid, en de waarschuwing dat langdurige bindingen zenuwschade en doorbloedingsproblemen kunnen geven.
• Kinbaku. Wikipedia. Levert de betekenis van kinbaku en shibari, de afstamming van hojojutsu met de kanttekening dat die bindingen bedoeld waren om schade toe te brengen, de rol van Seiu Ito, het ontstaan van het woord kinbaku in augustus 1952 in Kitan Club, en de eigenschappen van touw van natuurlijke vezel van 6 millimeter en 7 tot 8 meter dat op wrijving houdt.
• Bondage (BDSM). Wikipedia. Levert de omschrijving van de aantrekkingskracht als vrijheid tijdens lichamelijke passiviteit en als visueel genot voor wie bindt, en de regels over iemand nooit alleen laten, een schaar binnen bereik houden en minstens elk uur van houding veranderen.
• Acute Radial Compressive Neuropathy: The Most Common Injury Induced by Japanese Rope Bondage. Khodulev, Klimko, Charnenka e.a., Cureus 15(5), e39588, 2023. Levert de opzet als verkennende studie onder tien mensen met zestien letsels bij Japanse touwbondage, de eigen kanttekening over de kleine, niet-aselecte steekproef, en de hernieuwde beknelling na zeventien maanden en na drie jaar.

Verwante begrippen

• Borstbondage. Dezelfde praktijk onder de Nederlandse naam, met de anatomie en de risico’s.
• Asanawa. Het hennep touw van de Japanse traditie.
• Bakushi en aomukezuri. De andere Japanse termen die je in dezelfde handleidingen tegenkomt.
• Karada. Het touwharnas over de romp, direct onder het gebied van breast bondage.
• Shinju. Het Japanse woord voor dit harnas, met de reden waarom touwmensen liever munenawa zeggen.