Gigolo voor vrouwen 50 plus: nog altijd welkom en gewild

Ja, een gigolo voor vrouwen 50 plus bestaat, en je bent even welkom als wie dan ook. Op je 50e, 60e of ouder word je niet uit beleefdheid ontvangen maar omdat je gewild bent. Verlangen verdwijnt niet met de jaren. Het wordt vaak rustiger en zekerder, en voor veel vrouwen groeit het plezier met de leeftijd mee.

Door Victor, gigolo in Amsterdam.

Ben ik op mijn 50e of ouder nog welkom bij een gigolo?

Je bent welkom, en niet bij wijze van uitzondering. De vrouwen die bij mij komen zijn vaker boven de vijftig dan eronder, en dat is geen toeval. Rond deze leeftijd verandert er van alles. Kinderen de deur uit, een relatie die eindigde of jaren geleden al stil werd, of gewoon de ruimte om eindelijk aan jezelf te denken.

Wat ik keer op keer merk: de zorg zit vooraf, nooit tijdens. Vrouwen bellen met een excuus klaar. Of ik het niet raar vind, of ze niet te oud zijn, of ze er nog wel mogen zijn. En dan blijkt de leeftijd het minst interessante aan de avond te zijn.

Je hoeft jezelf niet te verkopen en je hoeft je niet jonger voor te doen. Ik ben er voor de vrouw die je nu bent. Meer over hoe dat eruitziet, staat bij gezelschap voor oudere vrouwen.

Verdwijnt je verlangen als je ouder wordt?

Nee, verlangen verdwijnt niet met de leeftijd, en voor veel vrouwen wordt het er juist beter op. Dat is niet mijn optimisme, dat zie je terug in het onderzoek naar seksualiteit bij oudere vrouwen. Leeftijd alleen voorspelt niet hoe tevreden je bent. Wat telt is de context: rust, veiligheid, iemand die de tijd neemt.

Veel vrouwen voelen zich op hun vijftigste of zestigste vrijer dan op hun dertigste. Minder schaamte. Je weet beter wat je wilt, en vooral wat je niet meer wilt. Je kent je lijf. Doen alsof hoeft niet meer.

De tevredenheid die vrouwen later noemen, gaat zelden over records. Ze gaat over hoe op je gemak je bent in je eigen vel. En dat is iets wat met de jaren kan groeien, niet verdwijnen.

Waarom komt de zin op deze leeftijd vaak pas onderweg?

Op deze leeftijd komt zin bij de meeste vrouwen niet vooraf maar onderweg. Dat heet responsief verlangen, en het is geen afwijking maar hoe het bij heel veel vrouwen werkt. Je hebt niet eerst zin en dan contact. Eerst gebeurt er iets prettigs, en dan komt de zin.

Dat is belangrijk, want het haalt de druk weg. Wachten tot je spontaan zin hebt voordat je iets doet, is wachten op iets wat pas na de eerste stap komt. Wie zich daarover zorgen maakt, denkt dat er iets stuk is. Er is niets stuk. Je knop staat alleen anders afgesteld dan in de reclame.

Het werk van Emily Nagoski gaat precies hierover: verlangen reageert op de situatie, niet op een schema. Zet de omgeving goed, geef het tijd, en het komt vanzelf op gang. Zekerder, vaak, dan toen je jong was.

Gaat het om seks, of om gezelschap en intimiteit?

Vaak om allebei, en zeker zo vaak vooral om gezelschap en nabijheid. Aangeraakt worden. Iemand die naast je zit en naar je verhaal vraagt. De warmte van een lichaam dat niets van je terugvraagt. Dat weegt op deze leeftijd minstens zo zwaar als seks, en bij veel vrouwen zwaarder.

Je hoeft dus niet te kiezen tussen een gesprek en een bed. Soms is een avond praten, eten en vastgehouden worden precies genoeg. Soms groeit het onderweg naar meer. Hoe dat er rustig uitziet, lees je bij intiem samenzijn.

Stel je voor: een lange avond met goed eten, een wandeling langs het water en daarna samen op de bank, zonder dat de klok meekijkt. Voor de een eindigt zo’n avond in bed. Voor de ander bij een arm om je heen en een gesprek dat eindelijk de diepte in mag. Allebei is genoeg.

Er is geen juiste verhouding tussen die twee. Jij bepaalt waar het zwaartepunt ligt, en dat mag per keer verschillen.

De overgang, en het lichaam waar je nu in zit

De overgang is geen eindpunt, het is een nieuwe fase waarin je verlangen en je lichaam opnieuw hun vorm vinden. Je lijf verandert, je stemming schommelt, en soms voelt het alsof je jezelf even kwijt bent. Dat is geen reden om intimiteit op te geven. Het is een reden om er vriendelijker mee om te gaan.

Veel vrouwen kijken in deze jaren anders naar hun lichaam dan vroeger. Rimpels, een zachtere buik, borsten die niet meer zijn wat ze waren. Ik zie dat niet als een gebrek, en in de praktijk komt het de hele avond niet ter sprake. Niet omdat ik beleefd ben, maar omdat ik daar werkelijk niet naar kijk zoals jij vreest.

Wat ik wel zie, is een vrouw die weet wat ze lekker vindt en geen tijd meer verspilt aan zich schamen. Dat is aantrekkelijker dan welk strak lijf ook.

Het lichaam waar je nu in zit, is het lichaam dat aan de beurt is. Niet het lichaam van tien jaar terug. Zit je hier vooral mee, dan herken je jezelf misschien ook in weer zin in seks na scheiding, waar ik schrijf over hoe verlangen terugkomt als er weer ruimte voor is.

Hoe werkt een eerste, rustige afspraak op deze leeftijd?

Een eerste afspraak begint klein, meestal met een koffiedate, zodat je niets vastlegt voordat je mij hebt ontmoet. Je zit tegenover een mens, je voelt of het klikt, en je kijkt of het prettig is. Verder hoeft er niets.

Zo loopt het meestal:

We appen of bellen kort, zodat je een stem en een gezicht bij de naam hebt.
We spreken af op een rustige plek voor een koffie of een wandeling. Een uur, zonder verwachting.
Je voelt of je op je gemak bent. Is dat niet zo, dan blijft het bij die koffie en is dat helemaal goed.
Klikt het wel, dan bepaal jij of en wanneer er een vervolg komt, en hoever dat gaat.

Die volgorde is er niet voor niets. Hij geeft je alle ruimte om terug te kunnen. Hoe zo’n eerste keer werkt, staat uitgebreider bij de koffiedate. En ben je bang dat je te lang geleden of nog nooit zo dichtbij iemand bent geweest, lees dan nog maagd op latere leeftijd. Je bent daarin lang niet alleen.

Wat als ik het eng vind of twijfel?

Twijfel hoort erbij, en bijna niemand komt zonder zenuwen. Nieuwsgierig met een knoop in je maag is een prima startpunt. Weerzin is een reden om te wachten. Dat onderscheid is bruikbaarder dan de vraag of je er klaar voor bent, want die zin betekent in de praktijk meestal uitstel.

Je hoeft je bij niemand te verantwoorden. Niet bij je kinderen, en niet bij vriendinnen die het te snel vinden. De ex in je hoofd mag ook zwijgen. Dat oordeel gaat bijna altijd meer over hun eigen ongemak dan over jou.

En het legt niets vast. Er komt geen relatie uit voort, er wordt achteraf niets van je verwacht, en als blijkt dat het niets voor je is, dan is dat de uitkomst en verder niets.

Is er een leeftijd waarop dit stopt?

Nee, er bestaat geen leeftijd waarop je deze deur dicht moet doen. Of je nu net vijftig bent of ruim daarboven, de enige vraag die telt is of jij vindt dat het moment er is. Wil je het rustig proberen, begin dan met een koffiedate of laat kort van je horen via boeken. Eén gesprek vertelt je meer dan nog een avond piekeren in je eentje.