Weer zin in seks na scheiding: zo vind je je verlangen terug

Twee dingen komen even vaak voor na een scheiding, en ze lijken elkaars tegenpool.

De ene vrouw merkt dat er niets meer is. Geen zin, geen aandrang, en dat voelt alsof er iets kapot is. De andere merkt precies het omgekeerde: er is opeens veel meer dan er in jaren was, en dat voelt gênant, of ongepast, of alsof het niet bij rouw hoort.

Allebei is normaal, en allebei zegt iets over dezelfde onderliggende beweging.

Waarom verlangen wegzakt

Verlangen verdwijnt zelden vanzelf. Het zakt weg als er jarenlang niets tegenover staat.

In een relatie waarin het langzaam stil werd, is dat wat er is gebeurd: je bent gestopt met iets te verwachten, omdat verwachten teleurstelling oplevert. Dat is geen bewuste beslissing maar een verstandige aanpassing. Je lichaam heeft opgehouden met vragen om iets dat toch niet kwam.

Het gevolg is dat de knop niet stuk is maar uitgeschakeld. En dat is een belangrijk verschil, want een uitgeschakelde knop gaat weer aan zodra de situatie verandert.

Waarom het bij anderen juist explodeert

Bij vrouwen die de andere kant op gaan, gebeurt datzelfde alleen sneller. De situatie is weg, de aanpassing is niet meer nodig, en wat er onder lag komt in één keer boven.

Dat overvalt mensen omdat het niet past bij het beeld van rouw dat iedereen heeft. Je hoort verdrietig te zijn, niet geil. En omdat je dat aan niemand kunt vertellen, ga je je er ook nog voor schamen.

Het is geen terugslag en geen fase die je moet uitzitten. Het is een teken dat er ruimte is gekomen.

Wat het niet is

Het is geen kwestie van willen. Verlangen laat zich niet oproepen door te besluiten dat het er moet zijn, en hoe meer je erop let, hoe minder het komt. Dat geldt voor iedereen.

Het is ook geen probleem dat je alleen moet oplossen door een nieuwe relatie te zoeken. Dat is de standaardroute en voor veel vrouwen de meest uitputtende. Swipen. Teleurstellende eerste dates. En het gevoel dat je jezelf aan het aanprijzen bent op een moment dat je daar het minst zin in hebt.

Wat wel werkt

Aanraking vóór seks. Dat klinkt als een omweg en het is de kortste route. Verlangen komt bij de meeste vrouwen niet vooraf maar onderweg: eerst gebeurt er iets, dan komt de zin. Wachten tot je zin hebt voordat je iets doet, is dus wachten op iets wat pas na de eerste stap komt.

Tijd, en meer dan je denkt. Twee uur is bij dit soort dingen krap. Het eerste uur gaat op aan tot rust komen, en dat is geen verlies maar de aanloop.

Geen doel. Niets hoeft, ook een orgasme niet. Zodra dat wél moet, gaat het over presteren, en presteren is een van de betrouwbaarste manieren om verlangen weg te jagen.

Iets doen waar je een beetje zenuwachtig van wordt. Niet uit stoerheid; omdat spanning en verlangen bij elkaar in de buurt zitten. Iets dat meteen veilig aanvoelt, zet weinig in beweging.

Wat een afspraak hierin kan betekenen

In de praktijk komen vrouwen zelden seks halen. Ze komen kijken of het er nog is.

Dat kan hier omdat er geen tweede persoon is die ook iets wil. Je hoeft niemand tevreden te stellen, je hoeft niet af te wisselen, en er is geen ochtend erna waarin iets betekenis krijgt. De hele avond gaat één kant op.

En het legt niets vast. Er komt geen relatie uit voort, er wordt niets van je verwacht na afloop, en als het niets blijkt te zijn, dan is dat de uitkomst en verder niets.

Over het tempo

Er bestaat geen wachttijd. Niet zes maanden, en niet “tot je eroverheen bent”. Of het nu weken of jaren na je scheiding is: het enige dat telt is of jij vindt dat het moment er is.

En het gaat niet in een rechte lijn. Er zijn weken waarin er van alles is en weken waarin er niets is, en dat is geen terugval maar hoe het loopt. Wie daar een schema van maakt, maakt er een prestatie van.

Waar te beginnen

Klein. Een gesprek, een koffiedate, of gewoon een vraag stellen zonder iets vast te leggen. Dat kost niets en verplicht je tot niets, en na één telefoongesprek weet je meer over of dit iets voor je is dan na nog een avond nadenken.

Hoe ik hiermee werk staat bij Seks na scheiding. Ben je je partner verloren in plaats van kwijtgeraakt, dan vind je daar een apart deel over verlies. Dat is een ander verhaal, en op die pagina krijgt het zijn eigen ruimte.

Nog iets wat weinig gezegd wordt: verlangen dat terugkomt, komt zelden terug in de vorm die je kende. Vaak is het anders dan het in je huwelijk was: trager, of juist directer, of gericht op iets waar je vroeger niet aan dacht. Dat is geen teken dat er iets mis is. Je bent tien of twintig jaar verder, en dat geldt hier net zo goed als voor de rest van je leven.