BDSM voor beginners: zo probeer je het veilig uit als vrouw

BDSM voor het eerst uitproberen betekent niet dat je door pijn heen moet, of ergens tegen moet kunnen. Voor de meeste vrouwen die er nieuwsgierig naar zijn draait het om iets veel zachters. Even de controle loslaten. Je overgeven. Merken hoe rustgevend dat is zodra je weet dat je veilig bent. Je hoeft geen ervaring te hebben en zeker geen eigen spullen. Je hoeft alleen te durven zeggen dat je benieuwd bent.

Wat BDSM voor beginners wel en niet is

Er hangt een beeld omheen dat afschrikt: zwepen, blauwe plekken, pijn om de pijn. Vergeet dat beeld. BDSM is een paraplu, en de lichte kant ervan is waar je begint. BDSM is een verzamelnaam voor een hele reeks dingen, en precies de lichte kant daarvan is waar je als beginner begint. Denk aan:

• Bondage, in de zachte vorm. Je polsen los vastgebonden, en voelen hoe bevrijdend het is om even helemaal niets te hoeven.
• Een blinddoek. Je andere zintuigen worden wakker en elke aanraking komt harder aan.
• Lichte spanking, meer plagerig dan straffend. Een spel van spanning en verwachting, niks meer.
• Sensory play. Een veertje, warm gevolgd door koud, de manier waarop je huid ineens overal lijkt te voelen.
• Overgave en rollenspel. Iemand anders even laten bepalen, zonder dat het iets betekent voor de rest van je leven.

Onderdanig willen zijn is trouwens doodnormaal. Heel veel vrouwen die de hele dag de baas zijn over van alles, verlangen er stiekem naar om het één keer helemaal uit handen te geven. Daar is niets geks aan. En al helemaal niets zwaks.

BDSM eerste keer als vrouw: hoe veilig uitproberen echt werkt

Het geheim zit niet in het loslaten zelf, maar in het kader eromheen. Juist omdat je precies weet dat één woord alles stopzet, durf je je over te geven. Dat regelen we vooraf, en het is minder ingewikkeld dan het klinkt.

We praten eerst. Waar ben je nieuwsgierig naar? Waar wil je absoluut vanaf blijven? Zo komen we bij je harde grenzen, de dingen die niet gebeuren, punt. En bij je zachte grenzen: dingen die je niet wilt, tenzij er één voorwaarde bij komt die jij zelf noemt. Daarna spreken we een safeword af, of we werken met het stoplichtsysteem: groen is meer, oranje is intens maar oké, rood is stoppen. Zodra jij rood zegt, stopt alles. Zonder uitleg. Zonder gedoe.

En dan is er de nazorg, in de scene aftercare genoemd. Na afloop kom je niet in je eentje weer overeind. Een deken, water, samen napraten, landen. Dat hoort er net zo goed bij als de rest, misschien wel meer.

Ik doe dit al ruim vijfentwintig jaar, en daarnaast werk ik als psychotherapeut. Die combinatie maakt dat ik veilig uitproberen niet als bijzaak zie. De afspraken vooraf en de nazorg achteraf neem ik net zo serieus als het spel zelf. Werken binnen jouw grenzen, met een safeword als vanzelfsprekend uitgangspunt, is voor mij geen extraatje. Het is waar alles op rust.

Je hoeft niets te bewijzen

De grootste drempel zit meestal niet in de handelingen, maar in je hoofd. Wil je eerst gewoon eens mensen ontmoeten zonder dat er iets gebeurt, dan bestaat daar een vorm voor: een munch, een bijeenkomst in een café waar in gewone kleding wordt gepraat en niet gespeeld. Mag ik dit wel willen? Wat als ik het gek vind, of juist veel spannender dan ik had verwacht? Je mag op elk moment op de rem trappen en je gaat altijd op jouw tempo. Een eerste keer BDSM uitproberen is er vooral om te voelen wat jou aanzet, lieverd, niet om ergens te komen.

Wil je rustig verkennen hoe zo’n eerste keer eruitziet, met iemand die zowel de fysieke als de mentale kant serieus neemt? Kijk dan eens bij BDSM date. Geen verwachtingen, gewoon even kijken wat bij je past. Of stuur me gewoon een appje: stuur me een appje, geen druk, geen verplichtingen, ik app je rustig terug. Je kunt me ook direct als gigolo boeken zodra je weet wat je wilt proberen.

Wat een eerste keer meestal níet is

Het beeld dat de meeste vrouwen meebrengen komt uit films en uit één bepaald boek, en dat beeld klopt zelden. Een eerste sessie is zachter, trager en veel minder spectaculair dan verwacht: een blinddoek, wat licht touw, iets met temperatuur. Vaak gebeurt het meest interessante niet doordat er iets heftigs gebeurt, maar doordat je niets kunt zien en niet weet wat er komt.

Dat is ook waarom opwarmen zoveel doet. Wie meteen hard begint voelt vooral pijn; wie opbouwt voelt iets heel anders. Denk aan een bad. Stap je in één keer in het hete water, dan trekt alles in je samen en wil je er meteen uit. Laat je de kraan rustig lopen terwijl je er al in ligt, dan zit je even later op veertig graden zonder dat je hebt gemerkt dat het opliep, en het voelt heerlijk. Zelfde water. Alleen het tempo verschilde. Zo gaat het hier ook: het spectaculaire gebeurt in jou, niet op je huid. Dat verschil is geen techniek maar tijd, en het is de reden dat een eerste BDSM-date in de praktijk langer duurt dan twee uur.

De drie dingen die het veilig maken

Een gesprek vooraf waarin je zegt wat je zeker niet wilt. Een stopwoord of stoplichtsysteem dat werkt zonder dat je hoeft uit te leggen waarom. En nazorg achteraf, inclusief het weten dat er een dag of twee later alsnog een dip kan komen.

Ontbreekt een van die drie, dan doet iemand iets anders dan BDSM, hoe het ook heet. Meer over hoe ik dit aanpak staat bij BDSM date.