Verkrachtingsfantasie

Wat is een verkrachtingsfantasie?

Verkrachtingsfantasie (Engels: rape fantasy) is een seksuele fantasie waarin iemand tegen haar wil tot seks wordt gedwongen. Een verkrachtingsfantasie is een gebeurtenis in het hoofd en geen wens. Het onderzoek onderscheidt een erotische en een afkerige soort. Wie hem naspeelt, spreekt alles vooraf af en houdt een teken achter de hand dat de scène meteen stopt.

Hoe vaak een verkrachtingsfantasie voorkomt

Bij bijna twee op de drie vrouwen, en meestal een paar keer per jaar.

Jenny Bivona en Joseph Critelli gaven 355 studentes een fantasielijst die de juridische omschrijving van verkrachting volgde, plus een dagboek waarin zij hun eigen fantasieën beoordeelden. In The Journal of Sex Research kwamen zij uit op 62 procent, hoger dan eerdere schattingen, met 14 procent die zo’n fantasie minstens wekelijks had.

De tweede uitkomst is belangrijker dan dat percentage. Waar eerder onderzoek aannam dat zo’n fantasie óf erotisch óf naar was, vonden zij een schaal ertussen: bij 46 procent zaten opwinding en afkeer in hetzelfde beeld, tegen 45 procent volledig erotisch en 9 procent volledig afkerig. Bij bijna de helft is er dus geen antwoord op de vraag of je het leuk vindt, en dat is precies waarom vrouwen er zo moeilijk over praten.

Waarom dezelfde fantasie erotisch of juist beangstigend is

Omdat de twee soorten waarschijnlijk uit verschillende systemen komen.

Voor de afkerige kant is er sinds kort een verklaring die het omgekeerde beweert van wat mensen vrezen. Danielle Roberto, Michael Morris en Melissa McDonald stelden in Archives of Sexual Behavior voor dat een afkerige verkrachtingsfantasie geen verlangen is maar een oefening: het hoofd speelt een aanval door om er beter op voorbereid te zijn. Hun onderzoek liet zien dat de angst om verkracht te worden samenhing met de afkerigheid van die fantasieën en niet met andere vormen van angst. Vrouwen die eerder seksueel geweld meemaakten hadden afkeriger fantasieën, en dat verband liep via die angst.

Wat dat praktisch betekent: is jouw fantasie vooral naar, dan wijst dat op angst en niet op verlangen. Twee vrouwen kunnen dezelfde scène in hun hoofd hebben en er iets volstrekt anders mee doen.

Waarom vrouwen deze fantasie hebben

Omdat er in de fantasie niets te beslissen valt, en omdat het gewild worden er absoluut is.

Patricia Hawley en William Hensley legden bijna 900 studenten, mannen en vrouwen, vragenlijsten voor over fantasieën waarin iemand met kracht wordt onderworpen. Zij vonden in The Journal of Sex Research dat juist de meest zelfstandige, dominante vrouwen die fantasieën vaker hadden, en dat de twee groepen er iets anders in zagen: een strijder tegenover een redder. Hun conclusie is dat het eerder over macht van de fantaseerder gaat dan over machteloosheid.

• Voor jou valt de vraag “wil ik dit” weg zonder dat je iets afstaat, want er is niemand die iets van je overneemt.
• Voor een partner is de fantasie het eerlijkste bericht dat hij kan krijgen, zolang hij begrijpt dat het om een beeld gaat en niet om een opdracht.
• Voor jullie samen ligt de winst in het gesprek. Wat eronder zit blijkt vaak geen dwang maar het ontbreken van een keuze, en daar bestaan veel mildere vormen van.

Een fantasie hoeft nergens naartoe. Er zit geen opdracht in, en voor veel vrouwen werkt hij het best zolang hij in haar hoofd blijft.

Wat mensen met de fantasie doen

In de meeste gevallen niets, en dat is een uitkomst en geen tekortkoming.

1. Hem houden waar hij is. Verreweg het gangbaarst. De fantasie doet zijn werk tijdens masturbatie of gewone seks en komt er verder niet uit.
2. Hem vertellen. De stap die vrouwen het spannendst vinden, en die vaker over schaamte gaat dan over het scenario.
3. Hem naspelen. Dan verandert het onderwerp. Een nagespeelde scène heet rape play, valt onder CNC, ligt tot in detail vooraf vast en is op elk moment te stoppen met een teken dat geen woord is, omdat “nee” daar bij de rol hoort. Zonder die twee dingen is het geen spel.

Misverstanden over verkrachtingsfantasieën

“Zo’n fantasie komt van iets wat je is overkomen.” Als algemene regel klopt dat niet. Donald Strassberg en Lisa Lockerd vonden onder 137 studentes dat meer dan de helft ooit een dwangfantasie had gehad, en dat een voorgeschiedenis van seksuele dwang geen verband hield met zulke fantasieën. Wat wél verband hield was een opener omgang met seksualiteit in het algemeen.

“Dan wil ze het diep vanbinnen toch.” Nee. Het onderzoek van Roberto en collega’s wijst voor de nare variant de andere kant op: hoe banger een vrouw is om het echt mee te maken, hoe naarder haar fantasie erover is.

“Alleen vrouwen hebben dit.” Hawley en Hensley namen mannen mee, en de oudste Nederlandse krantenvindplaats gaat helemaal niet over vrouwen. In NRC Handelsblad van 17 mei 1979 bespreekt Joke Huisman een boek waarin Franse mannen naar hun fantasieën wordt gevraagd; zij zeggen er “allemaal” verkrachtingsfantasieën op na te houden, met een 26-jarige architect die hoopt dat het ooit echt gebeurt. Dat is hetzelfde woord voor iets anders: een fantasie over iemand dwingen.

Wat ik er zelf van zie

Ik ben Victor, gigolo, ruim vijfentwintig jaar in BDSM en opgeleid als psychotherapeut. Dit onderwerp komt bij mij vrijwel nooit binnen als vraag om een scène. Het komt binnen als bekentenis.

De volgorde zegt het meeste. Vrouwen leggen eerst uit waar het volgens hen vandaan komt, en pas daarna vertellen ze wat de fantasie inhoudt. Zonder die zelfbedachte verklaring blijkt het beeld vaak veel gewoner dan zij dacht.

Het tweede: bij de meesten gaat het niet over dwang maar over niet hoeven beslissen en over onweerstaanbaar zijn. Dat is bijna altijd het punt waarop een gesprek opluchting wordt.

Wat je zelf kunt doen

• Schrijf apart op wat er in de fantasie gebeurt en wat je erbij voelt. Bij bijna de helft van de vrouwen zitten opwinding en afkeer in hetzelfde beeld, en dat verwart zolang het één ding lijkt.
• Kijk of de nare variant overweegt. Zo ja, dan gaat het eerder over angst dan over verlangen, en hoort dit gesprek bij een behandelaar en niet in een slaapkamer.
• Vertel eerst de betekenis en pas daarna het beeld. “Ik wil niet hoeven kiezen” komt anders binnen dan het scenario.
• Spreek af dat een fantasie vertellen geen aanvraag is. Zonder die afspraak zegt bijna niemand iets, en met die afspraak vertellen mensen alles.
• Speel niets na zonder alles vooraf vast te leggen en zonder teken dat het stopt, en niet bij een eerste afspraak.

Meer weten over verkrachtingsfantasieën

Op deze site beschrijft rape play de nagespeelde scène met de wetgeving erbij, geeft CNC het kader eromheen, en gaat consensual non-consent bij het boeken van een gigolo over het gesprek dat eraan voorafgaat.

Daarbuiten is het artikel van Bivona en Critelli het beste vertrekpunt voor de cijfers, en zet Roberto, Morris en McDonald de nare variant in een kader waar zelden over wordt geschreven.

Waar dit op deze site past

De meeste mensen die hier komen willen niets boeken; ze willen weten of ze normaal zijn. Dat gesprek voer ik vaker dan de scène. Wil je later toch weten hoe zoiets wordt voorbereid, dan staat dat bij de verkrachtingsfantasie als dienst.

Bronnen

• The nature of women’s rape fantasies. An analysis of prevalence, frequency, and contents. Jenny M. Bivona & Joseph W. Critelli, The Journal of Sex Research 46(1), 33-45, 2009 (DOI 10.1080/00224490802624406, PMID 19085605). Samenvatting gelezen; de volledige tekst zit achter een betaalmuur. Levert de opzet met 355 studentes, een fantasielijst die de juridische omschrijving van verkrachting volgde en een fantasiedagboek met eigen beoordelingen, de prevalentie van 62 procent, de mediane frequentie van ongeveer vier keer per jaar met 14 procent minstens wekelijks, en de verdeling over de erotisch-afkerige schaal: 9 procent volledig afkerig, 45 procent volledig erotisch en 46 procent allebei.
• A Threat Management Approach to Explaining Women’s Aversive Rape Fantasies. Danielle P. Roberto, Michael Morris & Melissa M. McDonald, Archives of Sexual Behavior 55, 195-209, 2026 (DOI 10.1007/s10508-025-03344-7, PMID 41495360). Samenvatting gelezen; de volledige tekst is niet vrij toegankelijk. Levert de hypothese dat een afkerige verkrachtingsfantasie hoort bij een systeem voor het inschatten van dreiging en dient als goedkope mentale oefening voor een mogelijke aanval, de bevinding dat de angst van vrouwen om verkracht te worden samenhing met de afkerigheid van hun verkrachtingsfantasieën en niet met andere vormen van angst, en de bevinding dat een voorgeschiedenis van seksueel geweld samenhing met die afkerigheid via die angst.
• Social dominance and forceful submission fantasies. Feminine pathology or power?. Patricia H. Hawley & William A. Hensley, The Journal of Sex Research 46(6), 568-585, 2009 (DOI 10.1080/00224490902878985, PMID 19353371). Samenvatting gelezen. Levert twee studies onder bijna 900 studenten, mannen en vrouwen, de uitkomst dat sterk zelfstandige en dominante vrouwen fantasieën over krachtige onderwerping vaker verkozen dan minder dominante vrouwen, het verschil in betekenis dat beide groepen eraan gaven (een strijder tegenover een redder), en de conclusie dat zulke fantasieën eerder wijzen op een verlangen naar seksuele macht van de fantaseerder dan op pathologie.
• Force in women’s sexual fantasies. Donald S. Strassberg & Lisa K. Lockerd, Archives of Sexual Behavior 27(4), 403-414, 1998 (DOI 10.1023/a:1018740210472, PMID 9681121). Samenvatting gelezen. Levert de steekproef van 137 studentes, de uitkomst dat meer dan de helft ooit een dwangfantasie had gehad, en de kernbevinding voor deze pagina: een voorgeschiedenis van seksuele dwang of geweld hield géén verband met het melden van dwangfantasieën, terwijl die fantasieën wel samengingen met een opener en gevarieerder omgang met seksualiteit.
• Verkrachting: eindelijk een serieuze zaak. Joke Huisman, NRC Handelsblad, 17 mei 1979, via het krantenarchief van de Koninklijke Bibliotheek; de OCR is woord voor woord nagelezen. De oudste vindplaats van het woord in dat archief. Levert de bespreking van De vrouw en haar verkrachter van Marie-Odile Fargier, waarin ondervraagde Franse mannen zeggen er “allemaal” verkrachtingsfantasieën op na te houden, met de uitgeschreven fantasie van een 26-jarige getrouwde architect die hoopt dat het ooit echt gebeurt. Gebruikt als datering en als gebruiksvoorbeeld van het Nederlandse woord, niet als bewijs over hoe vaak iets voorkomt.

Verwante begrippen

• Rape play. Dezelfde fantasie, maar dan nagespeeld, met de Nederlandse wetgeving erbij.
• CNC. Het toestemmingskader waaronder een nagespeelde versie valt.
• Stopgebaar. Het teken dat een woord vervangt zodra “nee” bij de rol hoort.
• Harde grens. De lijst die af moet zijn voordat een fantasie een scène wordt.
• Fear play. De praktijk waar de afkerige variant van deze fantasie het dichtst bij ligt.
• Primal play. De vorm waarin verzet niet is gescript maar ontstaat.
• Ontvoeringsscène. Het scenario dat het vaakst naast deze fantasie wordt genoemd.
• Consent. Wat er precies wordt gegeven zodra een fantasie de kamer in komt.