
Wat er op een speelfeest gebeurt, wie de DM is, hoe de huisregels werken en waarom kijken de normaalste bezigheid van de avond is.

Begrippenlijst
De oude, streng geregelde leathertraditie waar je je leer moest verdienen, en het beeld dat later flink is opgepoetst.
Old guard (Engels, identiek; Nederlands soms oude garde) is de naam voor de oudere, sterk gestructureerde leathertraditie met vaste protocollen, rangen en rituelen. In het gangbare beeld verdiende je je plek binnen een gesloten mannengemeenschap met high protocol naar militair model. Tegenover old guard staat new guard, die losser met de regels omgaat.
| Engelse term | identiek; Nederlands soms oude garde, al gebruikt de scene meestal het Engels |
| Categorie | een traditie binnen de leathercultuur |
| Tegenover | new guard, de vrijere, opener stroming |
| Kenmerken in het beeld | high protocol, rangen, initiatie, je leer verdienen |
| Ontstaan | Verenigde Staten, na 1945, deels bij teruggekeerde militairen |
| Belangrijkste caveat | het beeld is sterk geromantiseerd; historici noemen het deels een ontstaansmythe |
Old guard staat voor leer met regels: wie erbij wilde horen, leerde de omgangsvormen van iemand die er al langer in zat.
De encyclopedische ingang over de leathercultuur vat het klassieke beeld samen: old guard wordt meestal voorgesteld als een gesloten, hechte gemeenschap van gelijkgestemde mannen, bijvoorbeeld in de vorm van motorclubs, die een uniforme hiërarchische set BDSM-praktijken ontwikkelden naar militair model. Denk aan een vaste rangorde, aan protocollen die op een afgesproken moment aan en uit gaan, en aan het idee dat je je leer verdient in plaats van het koopt. Iemand die in de jaren zeventig een leerbar binnenkwam als groentje kreeg niet meteen alles te horen; je las de sfeer af en volgde wie er stond.
Old guard wortelt in de jaren na de Tweede Wereldoorlog. Volgens de encyclopedische ingang bestond een flink deel van de vroege leergemeenschap uit teruggekeerde queer militairen die zich in 1945 en 1946 in grote Amerikaanse steden verzamelden. Uit die kringen, en uit de naoorlogse motorclubcultuur, komt het militaire model waar het protocol op leunt.
De term zelf is grotendeels achteraf ontstaan. Antropoloog Gayle Rubin, die de leerscene van San Francisco vanaf 1978 van binnenuit bestudeerde en er in 1994 op promoveerde, schreef in “Old Guard, New Guard” dat “the shorthand terms can exagerrate and oversimplify our past and our present.” Volgens haar zijn de meeste verschillen “more a matter of degree than absolute distinctions”, en behandelen veel mensen tegenwoordig zowat alles van vóór de jaren tachtig als “old guard”, terwijl de scene toen al meerdere omwentelingen achter de rug had.
De aantrekkingskracht van old guard zit in duidelijkheid en gewicht. Vaste protocollen halen de onzekerheid uit een ontmoeting: iedereen weet wat er van hem verwacht wordt, en juist die begrenzing geeft rust en lading.
Wat het oplevert verschilt per persoon. Voor wie graag dient geeft een rangorde een heldere plek en het gevoel iets te verdienen in plaats van cadeau te krijgen. Voor wie leidt geeft protocol een kader waarin niets aan het toeval wordt overgelaten. En voor een stel of een groep schept een gedeeld ritueel een band en een geschiedenis die losse afspraken niet geven.
Wat old guard niet oplevert is een keurmerk. Strenger is niet serieuzer en niet veiliger; het is een smaak en een stijl. Wie protocol verwart met kwaliteit, kijkt naar de vorm en niet naar de band eronder.
“Old guard is een precieze, gedocumenteerde traditie.” Nee, en dat is juist het punt. De encyclopedische ingang noemt de begintijd zo sterk geromantiseerd dat sommigen hem de ontstaansmythe van de leerscene noemen. Rubin laat zien dat er in de jaren vijftig al meerdere stijlen naast elkaar bestonden, van formeel-militair tot ruige bikers.
“Old guard en new guard zijn twee scherp gescheiden kampen.” Ze worden vaak als tegenpolen neergezet, streng tegenover casual, maar in de praktijk lopen ze in elkaar over. Het verschil is er een van gradatie, niet van soort.
“Old guard is hetzelfde als high protocol.” High protocol is een omgangsvorm die je vandaag op elke avond kunt afspreken. Old guard verwijst naar een historische traditie en een gemeenschap. Je kunt high protocol doen zonder iets met old guard te maken te hebben.
Ik ben Victor, gigolo, vijfentwintig jaar actief in BDSM en opgeleid als psychotherapeut. Old guard hoor ik vooral als een verlangen naar duidelijkheid, niet naar geschiedenis. Vrouwen die ernaar vragen willen zelden een motorclub uit 1965; ze willen weten dat er regels zijn en dat iemand die vasthoudt.
Wat me opvalt is hoe vaak het woord als gezag wordt gebruikt: “zo hoort het, dat is old guard.” Dan vraag ik door, want een traditie is geen bewijs. De protocollen die werken, werken omdat jullie ze samen kiezen, niet omdat iemand in de jaren zeventig het zo deed.
Op deze site staan de twee standen van het protocol bij high protocol en low protocol. Wat protocol precies regelt lees je bij protocol.
Buiten deze site geeft de encyclopedische ingang over de leathercultuur het klassieke beeld met bronnen, en nuanceert het essay “Old Guard, New Guard” van Gayle Rubin dat beeld vanuit haar jaren onderzoek in de scene.
Trekt het je aan dat er duidelijke regels zijn en dat iemand die vasthoudt, dan hoef je daar geen hele traditie voor over te nemen. Op de pagina over de BDSM-date staat hoe we vooraf afspreken hoeveel structuur je wilt, van los tot streng, en hoe dat tijdens de avond werkt.
Veelgestelde vragen
Old guard is de oudere, sterk gestructureerde leathertraditie met vaste protocollen, rangen en rituelen. In het gangbare beeld verdiende je binnen een gesloten mannengemeenschap je plek en je leer, met high protocol naar militair model. Tegenover old guard staat new guard, die losser met de regels omgaat.
Allebei een beetje. Er bestond een naoorlogse leergemeenschap met protocol en hiërarchie, maar het beeld is later sterk geromantiseerd. Antropoloog Gayle Rubin, die de scene jaren onderzocht, noemt de tegenstelling old guard tegenover new guard overdreven: de verschillen zijn meer een kwestie van gradatie dan van soort.
Nee. High protocol is een omgangsvorm die je vandaag op elke avond kunt afspreken. Old guard verwijst naar een historische traditie en een gemeenschap. Je kunt high protocol doen zonder iets met old guard te maken te hebben, en dat gebeurt ook het vaakst.
Bij Victor, gigolo met vijfentwintig jaar ervaring in BDSM en een achtergrond als psychotherapeut. Vaak zit onder de vraag naar old guard een verlangen naar duidelijke regels, en daar praat hij graag over. Vrijblijvend een bericht sturen kan via het contactformulier of eerst gratis chatten.
Blog
Old guard draait om protocol en het aflezen van hoe het hoort. Dit artikel gaat over precies dat: een avond binnenlopen waar de regels al vastliggen.

Wat er op een speelfeest gebeurt, wie de DM is, hoe de huisregels werken en waarom kijken de normaalste bezigheid van de avond is.
Meer weten
Ik ben Victor. Trekt het je aan dat er duidelijke regels zijn en dat iemand die vasthoudt? Daar hoef je geen hele traditie voor over te nemen. Stuur me een bericht, geen verplichting, ik app je op je gemak terug.
Ben je een vrouw of koppel? Fijn dat je er bent, ik spreek je graag.