Animal play

Wat is animal play?

Animal play (Nederlands: dierenrollenspel) is rollenspel waarin ten minste één deelnemer de rol van een dier aanneemt. De bekendste vormen zijn puppy play, kitten play en ponyplay. Animal play kan seksueel zijn maar hoeft dat niet te zijn, en het staat los van seksueel contact met echte dieren.

Hoe animal play er in de praktijk uitziet

Animal play draait om gedrag, niet om vermomming. Iemand neemt de houding, de bewegingen en de manier van reageren van een dier aan, en de ander behandelt hem of haar daarnaar.

Bij puppy play, de meest onderzochte vorm, betekent dat kruipen, apporteren, aan de riem lopen en beloond worden. Wignall en McCormack beschreven in Archives of Sexual Behavior na diepte-interviews met dertig homoseksuele en biseksuele mannen dat pup play in de kern bestaat uit het nabootsen van hondengedrag en het aannemen van de rol van een hond.

Gear hoort er voor de meeste mensen bij. In een latere gemeenschapsenquête onder 733 deelnemers vonden Wignall en collega’s dat de meerderheid gear bezat en droeg tijdens het spel, en dat deelnemers eigen pupnamen gebruikten en zich met hondenrassen identificeerden.

Waar de vormen uit elkaar lopen

De verschillende dieren geven verschillende dynamieken, en dat is de reden dat de scene ze uit elkaar houdt.

Puppy play draait op speelsheid, gehoorzaamheid en beloning. Kitten play draait juist op eigenzinnigheid: een kat komt als hij wil. Ponyplay staat daar weer los van en lijkt meer op sport of op show, met tuig, hoge knieheffing en soms een kar. De encyclopedie noemt daarnaast HuCow, waarin de rol van melkkoe wordt aangenomen.

Wat ze delen is dat de menselijke taal wegvalt. Wie een dier speelt praat niet, en dat verandert de manier waarop er wordt afgesproken en gestopt.

Waarom mensen aan animal play doen

De aantrekkingskracht zit in het wegvallen van de menselijke rol. Geen woorden, geen sociale verwachtingen, geen beslissingen: alleen reageren op wat er gebeurt.

Wignall en McCormack noemen dat een headspace en beschrijven pup play behalve als seksuele bezigheid ook als een vorm van ontspanning. In hun interviews gebruikte de meerderheid van de deelnemers pup play voor seksuele bevrediging, maar het ontspannende deel kwam er zelfstandig naast te staan.

• Voor wie het dier speelt is de winst dat er niets van je verwacht wordt wat een volwassene moet kunnen: geen gesprek en geen prestatie. Antwoorden hoeft ook niet.
• Voor wie de mens blijft ligt de winst in de zorgende en sturende rol, met een tegenspeler die eerlijk reageert omdat hij niet kan praten.
• Voor een groep is de opbrengst gemeenschap; de pup-scene is sterk sociaal, met eigen namen, rassen en bijeenkomsten.

In de enquête onder 733 deelnemers meldden de meesten dat pup play hun geestelijke gezondheid verbeterde, maar de onderzoekers vonden ook dat een psychische diagnose samenhing met een socialere spelstijl. Dat is een verband, geen genezing, en het maakt animal play geen behandeling.

Misverstanden over animal play

“Dit gaat over dieren.” Nee. Wignall en McCormack zochten daar expliciet naar en schrijven dat zij geen enkele aanwijzing vonden voor het duiden van pup play als een vorm van zoöfilie. De encyclopedie zegt hetzelfde: voor de meeste deelnemers heeft het er niets mee te maken.

“Het is altijd seksueel.” Ook niet. Beide bestaan naast elkaar, en het ontspannende, niet-seksuele deel is bij een veel deel van de deelnemers de hoofdzaak.

“Petplay en animal play zijn hetzelfde.” Bijna, maar niet helemaal. Animal play is de paraplu; petplay is de deelverzameling waarin het dier gehouden wordt. Ponyplay valt daar bijvoorbeeld buiten, want een pony wordt afgericht en niet als lieveling gehouden.

Wat ik er zelf van zie

Rollenspel doe ik graag, en animal play is daar een vorm van waar ik weinig vragen over krijg maar wel de meeste verbazing bij zie.

Het begint bijna nooit bij het dier. Het begint bij de wens om even niet te hoeven praten. Mensen die de hele dag door verantwoordelijk zijn voor het gesprek, willen een uur waarin dat wegvalt, en een rol zonder taal is daar een directe route naartoe.

Het woord schrikt trouwens harder af dan de handeling. Iemand die “petplay” hoort denkt aan een pak; wat er meestal gebeurt is dat iemand op de grond zit en met zijn hoofd tegen een been leunt.

Wil je zo’n rol een keer met me verkennen, dan kan dat binnen een bdsm-date.

Wat je zelf kunt doen

• Spreek af hoe je stopt zonder woorden. Wie een dier speelt praat niet, dus een gebaar of een geluid moet vooraf vastliggen.
• Kies eerst het dier, dan de rest. Hond, kat en pony geven heel verschillende dynamieken; begin bij de dynamiek die je aanspreekt.
• Begin zonder gear. Houding en gedrag doen het werk; een masker of staart is een toevoeging, geen voorwaarde.
• Let op knieën, polsen en nek. Lang op handen en knieën zitten is fysiek zwaarder dan mensen inschatten.

Meer lezen over animal play

Op deze site gaat het artikel over het delen van fantasieën over hoe je hier bij een partner over begint.

Buiten deze site is het onderzoek van Wignall en McCormack het eerste empirische werk over pup play en nog steeds het beste startpunt.

Bronnen

• An Exploratory Study of a New Kink Activity: “Pup Play”. Liam Wignall & Mark McCormack, Archives of Sexual Behavior 46(3), 801–811, 2017. Diepte-interviews met dertig homoseksuele en biseksuele mannen; levert de omschrijving van pup play als nabootsen van hondengedrag, het begrip headspace, en de vaststelling dat er geen aanwijzing is voor een duiding als zoöfilie.
• Findings From a Community Survey of Individuals Who Engage in Pup Play. Wignall, McCormack, Cook & Jaspal, Archives of Sexual Behavior, 2022. Enquête onder 733 deelnemers; levert het gebruik van gear, pupnamen en rassen, en de bevinding dat de meesten meldden dat pup play hun geestelijke gezondheid verbeterde.
• Animal roleplay. Wikipedia. De definitie als rollenspel waarin ten minste één deelnemer een niet-menselijk dier speelt, het overzicht van de vormen inclusief HuCow, en de vaststelling dat het voor de meeste deelnemers niets met bestialiteit te maken heeft.

Verwante begrippen

• Ageplay. Hetzelfde principe met leeftijd in plaats van soort: een rol die verantwoordelijkheid wegneemt.
• Owner. De eigenaarsrol die bij petplay hoort en anders dan een handler ook buiten het spel doorloopt.
• Handler. De rol van degene die mens blijft terwijl de ander het dier speelt.
• Kitten play. De deelvorm waarin de kat wordt gespeeld, en waarin niet-luisteren juist bij de rol hoort.
• Petplay. De tak waarin het dier gehouden wordt, met de houder als vaste tegenrol.
• Primal play. De vorm waar animal play het vaakst mee wordt verward, terwijl daar juist géén rol wordt aangenomen.
• Puppy play. De best onderzochte deelvorm, met de cijfers over gear, rollen en gemeenschap.
• Rollenspel. De paraplu boven het dierenspel, met de andere scenario’s ernaast.
• Ponyplay. De derde tak, waarin het dier wordt afgericht en beoordeeld in plaats van gehouden.