Waarom vrouwen een gigolo inhuren: Victor in gesprek

Dit interview verscheen eerder op SheSpot.

Waarom vrouwen een gigolo inhuren? Meestal zoeken ze intimiteit, meer nog dan seks. Onverdeelde aandacht, luisteren zonder oordeel, zonder schaamte gezien worden. Vaak zijn het juist sterke, zelfstandige vrouwen die bewust voor hun eigen welzijn kiezen, net zoals je een coach of masseur boekt. Ik vertel je hoe dat gaat, van het eerste appje tot de nazorg.

“Vrouwelijke verlangen zijn geen taboe, maar een bron van kracht”.

Wat gebeurt er als vrouwen hun verlangen niet langer wegstoppen, maar er bewust voor kiezen? Voor SHESPOT spraken we met professionele gigolo Victor (pseudoniem), een professionele gigolo met een achtergrond als psychotherapeut. Over luisteren zonder oordeel, seksuele autonomie en waarom intimiteit veel meer is dan seks.

Wie is Victor?

Kun je ons meenemen in wie je bent, los van je werk?

Een gewone, rustige man. Getrouwd, drie bonuskinderen, wonend in de buurt van Amsterdam. Brabander in hart en nieren. Begin vijftig. Ik ben een stabiele, rustige man met een psychologiepraktijk. Ik heb meerdere boeken geschreven over psychotherapie en trainingen gegeven over de hele wereld, van Australië tot Amerika, over het mind-body-effect en hoe je dat kunt beïnvloeden. Ik ben een gevoelsmens: ik voel energie en sfeer goed aan en combineer dat met een hoog IQ en EQ. Ik heb geleerd te luisteren naar vrouwen naar wat ze zeggen en naar wat ze bedoelen. Dat klinkt misschien vaag, maar het komt erop neer dat ik goed observeer en doorvraag.

Hoe en wanneer ben je dit werk gaan doen, en wat trok je er aanvankelijk in aan?

Als tiener en jongvolwassene was ik een heel verlegen jongen. Ik durfde meisjes niet aan te spreken en liep laat in mijn seksuele ontwikkeling. Vrienden hadden al relaties en ik begreep dat toen niet. Flirten, hoe dat werkte, snapte ik niet. Tot mijn 21e was ik maagd. Die verlegenheid heeft plaatsgemaakt voor zelfverzekerdheid: niet vanuit ego, maar vanuit een kern van voelen en weten, en door jarenlange feedback van vrouwen. Daardoor weet ik ook heel goed hoe het is om onzeker te zijn en hoe fijn het kan zijn als iemand je veilig helpt ontdekken.

Op een gegeven moment ontmoette ik mijn toenmalige vrouw in de BDSM-wereld. We klikten. Het leven liep anders: zij werd ernstig ziek. Als mantelzorger heb ik anderhalf jaar voor haar gezorgd, daarna is ze overleden. Daar heb ik lang mee geworsteld: maanden van verdoving, ik kon niet werken en had geen inkomen. Mijn werk nu is geen vlucht uit dat verdriet, maar een transformatie ervan. Elke vrouw die ik help, is ook een bevestiging voor mezelf: wacht niet op “later”. Het leven is te kort; ik wil geen spijt hebben van dingen die ik niet heb gedaan.

Na die periode ben ik veel gaan daten. Hoe beter ik het begreep, hoe leuker het werd. Mijn rustige, stabiele zelf kwam terug. Ik ging weer leven en het licht terugzien. Ik merkte dat ik iets had geleerd: ik kon vrouwen beter lezen en aanvoelen wat ze nodig hadden, soms nog vóórdat ze dat zelf helder hadden.

Vrouwen zeiden vaak: “Het is zo rustig bij jou. Ik voel me gezien en gehoord. De verbinding is bijzonder, en de seks is goed.” Tijdens een van mijn dates ontmoette ik mijn huidige vrouw. Zij zei hetzelfde: “De meeste mannen luisteren niet echt; jij wel. En je neemt de tijd.” Ze zei: “Daar zouden meer vrouwen van kunnen profiteren.” Toen was het zaadje geplant.

Ik houd van spanning en nieuwe dingen ontdekken, dus ik dacht: ik probeer het als gigolo. Ik solliciteerde bij een bureau, met foto’s, maar werd afgewezen omdat ik geen ‘afgetrainde mooiboy’ ben. Toen ben ik voor mezelf begonnen. Mijn vrouw steunt me volledig: ze weet van elke date waar ik ben en vindt het interessant om te horen hoe het was. Wat me aantrekt is dat ik vrouwen een fijne tijd kan geven soms diep en helend, soms gewoon licht en leuk. Het leven is te kort om dingen uit te stellen die je wilt ervaren.

Ken je ook andere mannelijke gigolo’s?

Ja, ik ken er een paar, maar niet heel intensief. Iedereen heeft zijn eigen stijl en specialisme. De mijne is diepe verbinding opbouwen en werken met energie. Daarbij heb ik 25 jaar ervaring in de BDSM-wereld als een vrouw daarmee rustig (of juist steviger) wil experimenteren. Maar dat hoeft absoluut niet: veel vrouwen willen “vanilla”, en dat is minstens zo leuk.

Wat is de grootste misvatting over mannelijke gigolo’s?

De grootste misvatting is dat het alleen om seks draait. In de praktijk gaat het veel vaker om intimiteit. Seks kan daar onderdeel van zijn, maar hoeft niet. Veel vrouwen komen omdat ze iets krijgen wat ze elders missen: volledige, onverdeelde aandacht, diep luisteren en echt gezien worden. Een tweede misvatting is dat het vooral “wanhopige” vrouwen zijn. Het omgekeerde klopt vaker: juist sterke, zelfstandige, succesvolle en intelligente vrouwen schakelen me bewust in. Als keuze voor hun welzijn en plezier. Net zoals je investeert in een kapper, therapeut, masseur of coach. Niet omdat ze “geen mannen kunnen krijgen”, maar omdat ze niet krijgen wat ze nodig hebben, of omdat het praktischer en efficiënter is dan eindeloos daten.

Er zijn ook misvattingen bij vrouwen:

Dat het alleen is voor “zielige” vrouwen: niet waar.

“Hij doet het met iedereen”: ook niet. Ik wil eerst contact en kijken of er een klik is. Dat kan snel gaan (dagen appen) of langzaam (weken). Jij bepaalt het tempo.

Dat alle gigolo’s afgetrainde, inhoudsloze jongens met een sixpack zijn: er zijn verschillende typen. Bij mij draait het juist om verbinding en aandacht.

Waarom vrouwen een gigolo inhuren

Wie zijn de vrouwen die een gigolo inhuren en wat zoeken zij bij jou?

Veel vrouwen missen intimiteit: in hun relatie of omdat ze single zijn. En die intimiteit gaat verder dan seks. Soms is het knuffelen met kleding aan, of een intiem gesprek over wensen en dromen. Als die basis er is, komt seks soms vanzelf in beeld. De groep is breed: van hoogopgeleid tot “gewone huisvrouw”; van zakelijk zeer succesvol tot laag inkomen; van heel verzorgd tot heel doorsnee. Sommige vrouwen sparen maanden voor een date; anderen kunnen me een weekend boeken.

De redenen verschillen ook:

Voor sommige vrouwen is daten simpelweg inefficiënt: veel tijd, veel teleurstellingen, en weinig echte intimiteit.

Soms is er liefde in een relatie, maar is de seks verdwenen. In enkele gevallen is de partner op de hoogte en supportive; vaak niet. Dat is hun keuze; ik ben geen relatietherapeut en oordeel niet. Ik zie wel dat veel vrouwen al lang ongelukkig zijn en al lang geen intimiteit hebben ervaren.

Vrouwen na een scheiding die opnieuw willen kiezen voor zichzelf.

Vrouwen die specifieke ervaringen zoeken, bijvoorbeeld een veilige verkenning van BDSM of power exchange.

Wat ze vrijwel allemaal zoeken: iemand die hen begrijpt, vrouwelijke seksualiteit waardeert, en bij wie ze zonder schaamte hun verlangens kunnen uiten.

In hoeverre draait jouw werk om seks, en in hoeverre om intimiteit en emotionele verbinding?

Voor mij is het ongeveer 30% fysiek en 70% emotioneel. Soms is een date zelfs alleen knuffelen, luisteren en aandacht en dat is precies wat iemand nodig heeft. Als er seks is, gaat het om veel meer dan “de daad”: begeerd worden, als vrouw gezien worden, verlangens serieus genomen worden en met aandacht aangeraakt worden. Veel vrouwen vertellen dat ze dat in hun relaties missen, omdat er te weinig tijd of afstemming is.

En soms is het ook gewoon luchtig: plezier, spanning, erotiek. Niet elke date hoeft diep of “therapeutisch” te zijn. Soms wil iemand vooral genieten zonder groot verhaal. Dat mag ook.

Welke rol spelen luisteren, aandacht en aanwezigheid in jouw werk?

Dat is de basis. Zonder aandacht ontstaat geen verbinding, en zonder verbinding vind ik het zelf ook minder betekenisvol. Ik noem het daarom ook “dates”: woorden als “sessies” of “boekingen” doen geen recht aan de interactie. In mijn werk als psychotherapeut heb ik geleerd te luisteren om te begrijpen, niet om te reageren. En ik ben volledig aanwezig: geen telefoon, geen haast, geen afleiding.

Wat hoor je vrouwen vaak zeggen dat ze in andere relaties of situaties missen?

Veel vrouwen missen dat er echt naar hen geluisterd wordt, en dat er aandacht is voor hun beleving. Ze zeggen vaak: “Ik voelde me eindelijk gezien.” Daarnaast missen ze begeerd worden, ruimte om wensen uit te spreken zonder oordeel, en een veilige plek om fantasieën te delen zonder angst voor afwijzing. Sommige vrouwen missen ook een vorm van leiding of dominantie (in brede zin) die hun partner niet heeft of niet wil, soms met medeweten van de partner.

Taboe, schaamte en verlangen

Waarom denk je dat vrouwelijke verlangens nog steeds zo beladen zijn?

Ik denk dat het cultureel is. Eeuwenlang hebben vrouwen geleerd hun seksualiteit te beheersen, of te verbergen. Ook nu nog reageren mensen (en zeker mannen) soms sterk als een vrouw openlijk haar sensualiteit laat zien. Daarnaast is er nog steeds een dubbele standaard: veel seksuele ervaringen maakt een man “stoer”, maar een vrouw wordt sneller veroordeeld. Seksspeeltjes zijn pas relatief recent genormaliseerd; betaalde intimiteit is nog steeds extra taboe. In dating zie je ook vaak dat mannen initiatief nemen en vrouwen selecteren uit wat er “aangeboden” wordt waardoor vrouwen minder gewend raken om actief te kiezen.

Merk je dat vrouwen zich schamen of zich verontschuldigen wanneer ze contact opnemen?

Bijna altijd. Het eerste bericht is vaak spannend. Veel vrouwen schrijven dingen als: “Ik weet niet of dit normaal is,” of: “Ik heb dit bericht al tien keer geschreven en weggegooid.” Die schaamte zit vaak vóórdat ze sturen: in hun hoofd. Als ze eenmaal merken dat ik rustig en normaal reageer, zakt dat snel. Veel vrouwen lezen eerst reviews op mijn website; dat helpt hen om een beeld te vormen van mijn energie en aanpak. In het gesprek verschuift “sorry” vaak naar “dank je wel”. Ik zeg dan ook geregeld: je hoeft je niet te verontschuldigen voor je gevoelens of verlangens. Ze mogen er zijn.

Vind je dat vrouwen hierin geëmancipeerd zijn?

Niet volledig. Mannen schakelen sneller hulp in voor behoeften; vrouwen vinden het vaak “raar” om open te zijn over hun verlangens. Ik ontmoet ook hoogopgeleide, krachtige vrouwen die zakelijk moeiteloos onderhandelen, maar het spannend vinden om in bed concreet te benoemen wat ze willen. Het goede nieuws: veel vrouwen leren dit wel, stap voor stap.

Wat zou je willen zeggen tegen vrouwen die dit verlangen, maar denken: dit hoort niet of ik durf niet?

Je verlangens zijn niet gek of verkeerd; ze zijn menselijk. De vraag is vaak: wat is het ergste dat kan gebeuren als je het wél verkent en wat is het ergste dat kan gebeuren als je het nooit verkent? Mensen hebben vaker spijt van wat ze niet gedaan hebben. “Het hoort niet” is interessant: wie heeft dat bepaald, en waarom? Als twee volwassenen iets willen, het veilig is en niemand schade toebrengt, waarom zou het dan niet mogen? Ik was vroeger zo onzeker dat ik geen meisjes durfde aan te spreken; dat heeft me levensvreugde gekost. Het leven werd veel rijker toen ik dat losliet. Die ruimte gun ik vrouwen ook.

Hoe verloopt een date?

Kun je beschrijven hoe een ontmoeting met jou doorgaans verloopt, van het eerste contact tot het afscheid? En hoe lang duurt een gemiddelde date?

Het begint meestal via mijn website met een bericht of appje. Dat is vaak al een grote stap. Daarna volgt afstemming: wat wil iemand ervaren, wat zijn grenzen, wensen, zorgen en tempo. We appen om te voelen of er een klik is. Als die er niet is, spreken we niet af, zonder druk. Dan stemmen we datum, locatie en prijs af. De prijs is vooraf duidelijk, zodat er geen verrassingen zijn.

Tijdens de date is de eerste stap landen: iets drinken, praten, spanning laten zakken. Er is geen haast of verplichting. Daarna bouwen we rustig fysiek contact op, stap voor stap, met continue check-ins. Na afloop nemen we ook tijd om te landen: knuffelen, nagenieten, geen “wekker en weg”. Bij langere dates kan dat dezelfde avond zijn, of pas de volgende ochtend na samen slapen. Gemiddeld duurt een date 4 à 5 uur. Korter (bijv. 2 uur) kan, maar veel vrouwen merken dat meer tijd meer rust en verbinding geeft. Voor stellen is 2 uur vaker voldoende, afhankelijk van de wensen.

Nazorg hoort erbij: ik check in de dagen erna hoe iemand zich voelt en of ze prettig landt in het dagelijks leven.

In hoeverre verschilt zo’n date van wat mensen zich er vaak bij voorstellen?

Veel mensen denken aan snelle, transactionele seks. In mijn werk draait het juist om verbinding, aandacht en energie en dat maakt eventuele seks intenser. Omdat ik psychotherapeut ben, krijgt het gesprek soms vanzelf diepgang. Ik wil vrouwen empoweren via communicatie en afstemming. Ook de seksuele dynamiek is anders: het gaat niet om prestatie of “moeten”, maar om plezier, nieuwsgierigheid en veiligheid. Er kan gelachen worden, en er kan emotie zijn. Alles mag, niets moet.

Welke afspraken maak je vooraf om verwachtingen helder te krijgen?

Ik vraag waarom iemand contact opneemt en wat ze wil ervaren. We bespreken grenzen en consent (wat wel/niet oké is). Ik ben helder over veilige seks: penetratie altijd met condoom; daar is geen discussie over. Bij BDSM-wensen werken we met extra afstemming (wensen, grenzen, stop-signalen). Daarnaast stemmen we praktische zaken af: locatie, datum, tijd en prijs vooraf akkoord.

Hoe belangrijk is duidelijkheid in die eerste fase?

Heel belangrijk. Duidelijkheid en verwachtingen geven veiligheid; zonder veiligheid is overgave lastig. Ik heb zelfs eens een date gehad waarin we, als grap, een soort “projectplan” maakten met verwachtingen. Dat bleek juist enorm veilig en verhelderend. Veel vrouwen hebben nooit geleerd om helder “ja” of “nee” te zeggen. Dat oefenen, soms al tijdens het appen, geeft vaak persoonlijke groei.

Locatie & setting

Waar spreken jullie meestal af?

In een hotel of bij de vrouw thuis, soms op een andere afgesproken locatie. Een hotel wordt door de vrouw geboekt; dat geeft haar ook extra regie. Soms spreken we af in het openbaar (bijv. wandelen, museum, restaurant) als onderdeel van de date.

Wie bepaalt de locatie en hoeveel inspraak heeft de vrouw daarin?

De vrouw bepaalt dit volledig. Hotel, thuis, of iets anders. Zij kiest. Ik spreek nooit bij mij thuis af.

Waarom is de setting zo belangrijk voor ontspanning en vertrouwen?

Omdat setting controle geeft. Als zij de omgeving kiest, voelt dat veiliger en voorspelbaarder. Veiligheid is de basis van ontspanning.

Merk je verschil in hoe vrouwen zich gedragen afhankelijk van de omgeving?

Thuis kunnen associaties meespelen (dagelijks leven, verleden, gezin). Dat kan remmen of juist veilig voelen. In een hotel voelen vrouwen zich vaak losser: neutraal terrein, minder “rollen”, makkelijker schakelen naar een andere energie.

Anonimiteit & discretie

Blijven jullie beiden anoniem?

In principe wel. Ik hoef haar identiteit niet te weten en zij de mijne niet per se. Sommige vrouwen delen meer; dat mag, maar hoeft niet. Ik ben wel open over mijn thuissituatie en achtergrond, omdat ik eerlijk wil zijn in wie ik ben.

Waarom is anonimiteit voor veel vrouwen belangrijk?

Anonimiteit geeft regie: zij bepaalt wat ze wel en niet deelt. Het beschermt tegen roddels of zorgen over herkenning. Voor vrouwen is het stigma vaak groter dan voor mannen. Ik werk bovendien ook met cliënten die bekend zijn; daarom staat mijn foto niet publiek op mijn website.

Hoe waarborg je discretie vóór, tijdens en na een afspraak?

Discretie is de basis. Ik deel nooit details. Ik ben niet opvallend in kleding of gedrag. We maken geen foto’s; als zij foto’s wil, dan met haar toestel. Als ik iemand toevallig tegenkom, laat ik haar de lead nemen: groeten of niet.

Geeft anonimiteit vrouwen volgens jou juist meer vrijheid?

Ja. Het geeft ruimte om verlangens te uiten zonder rollen, verwachtingen of “maskers”. Dat kan bevrijdend werken.

Veiligheid & vertrouwen

Veiligheid is voor vrouwen essentieel: hoe zorg jij ervoor dat een vrouw zich veilig voelt?

We doen alleen wat zij wil. Zij heeft controle, ook als ze ervoor kiest die tijdelijk aan mij te geven. Fysiek: veilige seks, regelmatige tests, condoombeleid, stop is altijd stop. Direct, zonder discussie. Emotioneel: geen oordeel, ruimte om alles te benoemen. Nazorg: rustig landen na afloop en check-ins in de dagen erna.

Welke concrete stappen onderneem je om vertrouwen op te bouwen vóór een ontmoeting?

Tijd nemen. Niet pushen. Vragen beantwoorden. Direct contact met mij, niet via een bureau. Reviews helpen vrouwen om een beeld te vormen, maar het belangrijkste is hoe ik reageer in het gesprek. Ik luister ook naar intuïtie: als iets niet goed voelt, bespreken we dat, en soms is live afspreken gewoon nog niet het juiste moment.

Hoe ga je om met twijfels, zenuwen of last-minute veranderingen?

Twijfels en zenuwen zijn normaal. Ik benoem dat ook: vrijwel iedereen is zenuwachtig bij een eerste date. Last-minute wijzigingen kunnen gebeuren; ik reageer daar rustig op. Geen schuld, geen druk. Soms is “nu” niet het juiste moment en dat is oké. Ook tijdens een date kan iemand stoppen; dat is heilig.

Hoe bewaak je grenzen. Die van haar én die van jezelf?

Haar grenzen bewaak ik actief via afstemming, formulieren en check-ins. Soms draai ik de dynamiek om en neem ik alleen initiatief op wat zij expliciet heeft aangegeven. Zodat zij niet “nee” hoeft te zeggen, maar vooral “ja” kan kiezen. Mijn grenzen zijn helder (bijv. geen seks zonder condoom). En ik spreek alleen af als er een echte klik is.

Consent, macht en regie

Wat betekent consent voor jou in de praktijk?

Consent is continu afstemmen: aanraken, zoenen, tempo. Alles. “Nee” is volledig oké. Ik let ook op het verschil tussen “enthousiast ja” en “oké dan maar”. Voor mij telt vooral enthousiaste consent. Consent kan altijd worden ingetrokken; wat gisteren oké was, hoeft dat vandaag niet te zijn.

Er wordt vaak gesproken over macht bij seks. Hoe zie jij dat binnen jouw werk?

Dit is complex. In “vanilla” seks zijn machtspatronen vaak impliciet; in BDSM worden ze explicieter gemaakt. Voor mij is er altijd gelijkwaardigheid: twee volwassenen kiezen rollen die ze prettig vinden. In BDSM kan het lijken alsof de dominante “macht” heeft, maar de realiteit is dat de onderdanige via grenzen, stop en wensen de kaders bepaalt. Haar grenzen zijn wet. Een echte dominante creëert veiligheid en stabiliteit; geen dwang, geen boosheid.

Kun je uitleggen waarom het boeken van een gigolo voor sommige vrouwen juist een vorm van regie en autonomie is?

Zij kiest de voorwaarden: wie, waar, wanneer, hoe. Geen verborgen agenda’s, geen onderhandeling over iemands ego, geen sociale druk. Veel vrouwen ervaren het als helend: “Eindelijk kies ik voor mezelf.” Ook praktisch: als ze wil dat ik ga, kan dat zonder schuld of gedoe. En ze hoeft niet te “zorgen” dat de ander geniet. Het draait om haar.

Wanneer merk je dat een vrouw echt de controle neemt over haar eigen wensen?

Wanneer excuses verdwijnen en ze explicieter durft te benoemen wat ze wil. Vaak gebeurt dat al tijdens het appen, soms via beelden/voorbeelden die haar helpen haar verlangen te herkennen. De taal wordt directer, minder “verpakt”. Dat is vaak een teken van vrijheid.

Uiterlijk & aantrekkingskracht

Weten vrouwen vooraf hoe jij eruitziet?

Ja. Vroeg in het contact vraag ik of ze foto’s wil of het liever mysterieus houdt. De meeste vrouwen willen een paar foto’s en dat snap ik. Ik heb bewust geen foto op mijn website, vanwege discretie.

Hoe belangrijk is uiterlijk voor vrouwelijke cliënten, in jouw ervaring?

Voor veel vrouwen weegt verbinding, uitstraling en intellectueel/emotioneel contact zwaarder dan een “perfect” lichaam. Verzorging en aantrekkingskracht zijn wel belangrijk, maar niet als enige criterium. Vrouwen die puur voor uiterlijk gaan, kiezen vaak iemand anders en dat is prima.

Waarom is het voor vrouwen belangrijk om vooraf precies te weten wie ze ontmoeten?

Onzekerheid kan onveilig voelen. Vrouwen worden ook vaak gewaarschuwd voor vreemde mannen; vragen stellen helpt om een reëel beeld te krijgen. Reviews van andere vrouwen dragen daar ook aan bij.

Wat betekent aantrekkingskracht voor jou en gaat dat verder dan uiterlijk alleen?

Ik val vooral op uitstraling: energie, aanwezigheid, echtheid, speelsheid, communicatie. Een foto gaat voor mij niet om “knap”, maar om uitstraling. Als ik geen aantrekkingskracht voel, spreek ik niet af. Ik wil niets faken; je krijgt mij echt.

Kwetsbaarheid & onzekerheid

Welke vragen, onzekerheden of angsten hoor je het vaakst bij vrouwen?

Vragen zoals: “Vind je me aantrekkelijk?”, “Ben ik te oud/te dik/te saai?”, “Zijn mijn verlangens normaal?”, “Wat als ik niet kan ontspannen?”, “Is het slecht dat ik hiervoor betaal?” Ik probeer dan te normaliseren: bijna iedereen heeft onzekerheden, ook mensen die er van buiten heel zelfverzekerd uitzien. Ik ontmoet vrouwen van alle leeftijden en achtergronden; er is niets “raars” aan verlangen.

Hoe ga je om met kwetsbaarheid?

Ik vind het waardevol als iemand het deelt. Kwetsbaarheid tonen vraagt moed. Ik creëer een veilige ruimte: geen oordeel, aanwezig blijven, de emotie laten bestaan. Tranen zijn niet zwak; ze laten zien dat iets je raakt. Soms laat ik ook mijn eigen menselijkheid zien als iets me raakt.

Wat leert jouw werk je over vrouwelijke verlangens die zelden hardop worden uitgesproken?

Dat veel vrouwen fantasieën hebben die ze nooit durven uitspreken. Ook niet naar een partner. En dat er vaak onvervulde verlangens zijn, soms na teleurstellende of nare ervaringen, waardoor vrouwen denken: “Goede seks is niet voor mij weggelegd/beschikbaar/mogelijk.” Veel vrouwen ontdekken dat, als er aandacht en afstemming is, hun lichaam anders reageert dan ze dachten. Ik zie ook vaak een verlangen naar het loslaten van controle, zeker bij vrouwen die in het dagelijks leven veel verantwoordelijkheid dragen. En een groot verlangen naar niet-gehaaste sensualiteit: aanraking, strelen, vasthouden, nabijheid.

Feminisme & empowerment

Zie jij jouw werk als feministisch of juist niet?

Ja, in de zin van gelijkwaardig: niet “hetzelfde”, maar evenveel waard. Rollen kunnen verschillen, maar waarde niet. Feminisme betekent voor mij ook: vrouwen die regie hebben over hun lichaam en leven, zonder mannelijke goedkeuring. Als een vrouw investeert in haar seksuele welzijn op haar voorwaarden, zie ik dat als autonomie.

Wanneer ervaar jij dat een vrouw sterker of zelfverzekerder weggaat dan ze binnenkwam?

Vaak merk ik het pas later, in de follow-up. Vrouwen zeggen dan bijvoorbeeld: “Ik wist niet dat het zo fijn kon zijn.” Ik hoor ook terug dat ze rustiger zijn, duidelijker grenzen stellen, minder “op scherp” staan. Soms merken ze dat ook hun omgeving anders reageert. Dat vind ik bijzonder om te horen.

Wat betekent seksuele autonomie volgens jou?

Dat je zelf bepaalt met wie, hoe, waar en wanneer je intimiteit en seksualiteit beleeft. Zonder jezelf te hoeven verantwoorden. Je mag ja zeggen zonder shaming. Je mag nee zeggen zonder discussie. En je mag kiezen voor wat bij jou past, van knuffelen tot erotiek, van gesprek tot experiment, als het veilig en consensueel is.

Hoe kan openheid over dit soort services bijdragen aan empowerment van vrouwen?

Door normalisering. Openheid geeft vrouwen taal, toestemming en voorbeelden. Zoals therapie ooit taboe was en nu vaak staat voor zelfontwikkeling. Als vrouwen zonder schaamte kunnen zeggen: “Ik heb een gigolo geboekt,” en de omgeving reageert steunend, maakt dat het pad makkelijker voor anderen. Elke vrouw die haar verhaal deelt, verlaagt de drempel.

Maatschappelijk beeld

Wat gaat er mis in hoe sekswerk en gigolo’s vaak worden neergezet in de media?

Het wordt vaak óf sensationeel óf problematisch geframed: alsof het altijd uitbuiting is. Terwijl er ook mensen zijn die dit werk vrijwillig en professioneel doen. Daarnaast is adverteren lastig en zit er veel stigma op. Terwijl de realiteit vaak genuanceerder is dan het publieke beeld.

Wat mis je in het publieke gesprek over vrouwelijke verlangens?

Dat ze er mogen zijn, en dat vrouwen actief mogen zoeken naar vervulling. Ook via betaalde, consensuele opties als partner/dating niet brengt wat ze nodig hebben. Ook: dat fantasieën kunnen afwijken van iemands “dagrol”, zonder dat dat iets zegt over iemands waarde of karakter.

Persoonlijke reflectie

Heb je momenten gehad waarop je twijfelde aan dit werk moreel, emotioneel of persoonlijk?

Ja, die momenten heb ik zeker gehad, vooral in het begin. Niet zozeer moreel in de zin van “mag dit?”, maar eerder: kan ik dit dragen? Kan ik de verantwoordelijkheid aan die komt kijken bij zo’n kwetsbaar en intiem contact echt aan?

Ik heb daar bewust veel zelfreflectie op toegepast, ook vanuit mijn achtergrond als psychotherapeut. De conclusie was steeds: zolang het vrijwillig is, transparant, met duidelijke grenzen, consent en nazorg, voelt het voor mij integer.

Emotioneel heb ik ook moeten leren mijn energie goed te bewaken. Niet elke ontmoeting is licht of eenvoudig. Soms raakt een verhaal me, of resoneert het met mijn eigen verleden. Juist dan helpt het dat ik mezelf goed ken, mijn grenzen bewaak en voldoende ruimte neem om te ontladen en te herstellen.

Twijfel zie ik niet als iets negatiefs, maar als een vorm van gewetensvol werken. Het dwingt me scherp te blijven, eerlijk naar mezelf te kijken en dit werk alleen te doen zolang het voor mij én voor de vrouwen die ik ontmoet goed voelt.

Wat heeft dit werk jou geleerd over jezelf?

Dat mijn verleden en achtergrond mijn kracht zijn. En, eerlijk, dat ik meer waarde toevoeg dan ik vroeger dacht. Ik realiseer me ook dat ik weinig ego heb en een rustig, stabiel persoon ben. Alles wat ik nu kan, heb ik geleerd. Ik weet hoe het is om verlegen te zijn en hoe het is om daar doorheen te groeien. Ik heb geleerd niet te wachten tot later, maar te genieten in het nu. Ongeacht wat anderen ervan vinden.

Heeft het je kijk op relaties, intimiteit of liefde veranderd?

Ja. Ik dacht vroeger dat intimiteit alleen binnen een relatie “echt” kon zijn. Nu zie ik dat intimiteit vele vormen heeft. Het kan levenslang zijn, maar ook in een avond diep en echt voelen. Mijn eigen relatie is sterker geworden; ik ben getrouwd met een vrouw met wie ik heel goed op één lijn zit. Het heeft me ook bewuster gemaakt van hoe vaak afstemming, aandacht en emotionele beschikbaarheid ontbreken in relaties.

Hoe zorg je voor je eigen mentale en emotionele balans?

Door grenzen te stellen: liever weinig, kwalitatieve dates. Ik kies bewust. Daarnaast laad ik op door schrijven (boeken), stilte, meditatie, tijd met mijn vrouw, en ook door hobby’s zoals motorrijden.

Afsluiter

Wat hoop je dat vrouwelijke lezers meenemen uit dit interview?

Dat je verlangens normaal zijn en het waard zijn om te verkennen. Je bent niet “te oud”, “te veel”, “te kinky”, “niet goed genoeg”. Je bent een vrouw met behoeften die er mogen zijn. Je keuzes vragen geen goedkeuring. Als iets in je leven of relatie structureel ontbreekt, mag je zoeken naar oplossingen. Kiezen voor je genot kan een vorm van zelfzorg zijn. Een gigolo boeken is geen zwakte, maar een bewuste keuze.

Welke boodschap verdient meer ruimte in gesprekken over seks, vrijheid en keuze?

Vrouwelijke seksualiteit is geen probleem dat “opgelost” moet worden; het is een kracht om te omarmen. En: professionele sekswerkers/gigolo’s kunnen voor sommige vrouwen een betekenisvolle, veilige route zijn naar herverbinding, zelfkennis en plezier. Naast of in plaats van reguliere oplossingen.

Als een van onze lezeressen nieuwsgierig is geworden: waar kan ze jou vinden?

Op mijn website: https://gigolo-victor.com. Daar staat meer over mijn achtergrond en werkwijze. Je kunt me een bericht sturen; ook als je alleen vragen hebt of gewoon nieuwsgierig bent. Ik werk aan een boek, Verborgen Verlangens, over de transformatieve ervaringen van vrouwen die kiezen voor zichzelf.

Gaat het altijd goed? Of heb je ook weleens dates die tegenvallen?

Over het algemeen gaat het soepel. Ik heb één keer een date gehad waarbij de klik bij binnenkomst niet bleek te kloppen; zij kreeg haar geld terug. Dat is zeldzaam, omdat ik vooraf veel afstem. Soms is iemand zó zenuwachtig dat ontspannen moeilijk is; dan focussen we daarop. Niets hoeft. Als iets niet werkt, praten we. Zonder schaamte of schuld. Als ik geen klik voel, zeg ik dat eerlijk en vriendelijk. Het gaat niet om uiterlijk, maar om energie en match. Als iemand dat wil, kijk ik soms mee of ik iemand ken die beter past.

Voelt de intimiteit anders omdat de vrouw ervoor betaalt?

Dat is een logische vraag. Sommige mensen denken: “Dan is het niet echt.” Maar mijn ervaring is dat het juist authentiek is. Omdat ik dit werk doe omdat ik het leuk vind, en omdat ik alleen afspreek als er een klik is. Als ik iemand niet leuk vind, spreek ik niet af. Ook niet voor een hoger tarief. Het geldmoment (de envelop) kan even wat onhandig voelen; daarna is het transactionele deel voorbij en voelt het als een gewone date. Bij reguliere dates zitten vaak verborgen verwachtingen (wie betaalt, wat “moet” er gebeuren). Bij mij zijn de afspraken helder: zij betaalt voor mijn tijd en aandacht, en zij bepaalt wat er binnen die tijd gebeurt. Dat kan juist rust en echte intimiteit geven. Ik merk ook dat betalen voor sommige vrouwen paradoxaal genoeg autonomie versterkt: ze hoeven minder te “zorgen” voor de ander en geven zichzelf meer toestemming om te ontvangen.