Een avond voor jezelf: waarom dat geen egoïsme is

Er is een categorie vrouwen die alles voor iedereen regelt en voor wie het idee van één avond die alleen om haar draait bijna fysiek ongemakkelijk is. Niet omdat ze het niet wil. Omdat het voelt als iets afpakken van iemand anders.

Als je dat herkent, gaat dit stuk over jou.

Waar dat ongemak vandaan komt

Zorgen voor anderen is voor veel vrouwen geen taak maar een identiteit geworden. Je bent degene die het overzicht houdt, die eraan denkt, die het regelt. Dat levert waardering op en het levert iets belangrijkers op: een plek. Je weet waar je staat.

Het probleem is dat zo’n plek geen ruimte laat voor iets dat niets oplevert voor een ander. Een avond die alleen om jou draait past nergens in dat systeem, en dus voelt hij verkeerd. Niet omdat hij verkeerd ís, maar omdat er geen categorie voor bestaat.

Dat wordt versterkt doordat niemand het van je vraagt. Er is geen partner die zegt dat je te weinig aan jezelf denkt, geen kind dat vindt dat je vaker weg moet. Zorg wordt zelden opgemerkt zolang hij er is.

Het verschil met verwennen

Dit is niet hetzelfde als een dagje sauna of een nieuwe jas, en dat verschil is de kern.

Verwennen is iets toevoegen aan een leven dat al vol zit. Het kost tijd, het is prettig, en het verandert niets aan de rol die je speelt. Je bent er nog steeds degene die het regelt, alleen met een massage tussendoor.

Waar het hier over gaat is iets anders: een paar uur waarin je niet degene bent die iets moet. Geen vragen beantwoorden, geen rekening houden met, geen aandacht verdelen. Dat is geen luxe maar een rolwissel, en die is voor veel vrouwen zeldzamer dan een vakantie.

Waarom aandacht die één kant op gaat zo ongewoon is

In elke relatie is aandacht wederkerig. Hij vertelt ook over zijn dag, hij wil ook iets, er ligt ook een verwachting. Dat is niet verkeerd; dat is wat een relatie is.

Maar het betekent dat er nooit een avond is die maar één kant op gaat. Zelfs een verjaardag heeft gasten. Zelfs een cadeau vraagt een reactie.

Wat vrouwen die hier komen het vaakst noemen, is niet de intimiteit. Het is dat ze een paar uur niets hoefden. Niet aardig, niet geïnteresseerd. En dat ze niet meer wisten wanneer dat voor het laatst zo was.

De rekensom die niet klopt

Het argument tegen zo’n avond is meestal een rekensom: die tijd en dat geld kan ik beter aan iets anders besteden.

Die som klopt zelden. Wie chronisch alles voor anderen doet, wordt daar op termijn slechter in: korter lontje, meer op de automatische piloot. Er is niets nobels aan doorgaan tot je leeg bent, en de mensen om je heen merken het eerder dan jij.

Dat is geen pleidooi om te boeken. Het is een correctie op het idee dat aan jezelf denken ten koste gaat van anderen. In de praktijk gaat het precies andersom.

Wat zo’n avond kan zijn

Niet per se seks. Dat is misschien het belangrijkste van dit hele stuk.

Voor sommige vrouwen is het een diner met een gesprek dat nergens over hoeft te gaan. Voor anderen een avond op de bank met iemand die luistert zonder oplossing aan te dragen. Voor weer anderen aanraking zonder dat er iets van verwacht wordt: vastgehouden worden, meer niet.

Er zijn hele avonden geweest waarin er niets anders gebeurde dan praten, en die waren niet minder waard. Je betaalt voor tijd en aandacht; waar die heen gaat bepaal je zelf, ook als dat halverwege verandert.

De schaamte die erbij hoort

Bijna iedereen die dit doet, worstelt eerst met de gedachte dat het zielig is. Betalen voor aandacht. Dat zou toch vanzelf moeten komen?

Dat idee komt uit een oud denkbeeld: dat aandacht alleen echt is als ze gratis is, en dat je haar dus verdiend moet hebben. Wie ervoor betaalt, heeft het blijkbaar niet gekregen.

Dat klopt niet. Je betaalt op tien andere plekken in je leven voor tijd en aandacht zonder dat iemand er iets van vindt: bij een kapper, bij een coach. Dat dit over nabijheid gaat, maakt het beladen, niet zielig.

Waar te beginnen

Klein. Een gesprek, een koffiedate, of alleen een vraag stellen zonder iets vast te leggen. Dat kost niets en verplicht je tot niets.

Wat er verder mogelijk is staat bij Intiem samenzijn, inclusief de optie waarin er verder niets gebeurt dan praten. En zit je vooral met de vraag of dit iets voor iemand als jou is: die vraag stelt vrijwel iedereen, en het antwoord is tot nu toe altijd ja geweest.