Vragen voor koppels

Er kan meer dan de meeste stellen denken, en een trio is lang niet altijd waar het op uitdraait. Vaak begint het kleiner: iemand erbij die alleen kijkt, of juist een avond waarin zij de aandacht krijgt en hij ernaast zit.

Andere richtingen: samen naar een parenclub met begeleiding, zodat je er niet als tweetal binnenkomt en meteen bekeken wordt. Een tantrasessie samen. Een scenario dat jullie vooraf bedenken en dat ik uitvoer. Of een overnachting waarin niets hoeft en er alleen tijd is.

Wat werkt hangt niet af van hoe gewaagd het is maar van of jullie er allebei een beetje zenuwachtig van worden. Dat is de enige maatstaf die ik ken.

Een avond of nacht met een gigolo erbij, cadeau aan jullie samen. Voor een jubileum, een verjaardag, of gewoon omdat een rotjaar iets goed te maken heeft. Origineler dan een dinerbon wordt het niet snel.

Je kunt het ook als tegoedbon regelen zonder al een datum te prikken, zodat degene die het krijgt zelf het moment kiest. Dat werkt beter dan een verrassing met een vastgelegde avond, want dit is geen cadeau waar je iemand mee wilt overvallen.

Eén voorwaarde: allebei willen. Een cadeau dat eigenlijk een wens van één van jullie is, wordt op de avond zelf zichtbaar. Bespreek het dus vooraf, ook als dat de verrassing kost.

Ja, en het gebeurt vaker dan je denkt. Ik werk zowel met vrouwen alleen als met stellen, en er is geen koppeltoeslag: samen boeken kost hetzelfde als alleen.

Het verloopt rustig. Vooraf bespreken we jullie wensen en grenzen, allebei apart benoemd, want die lopen zelden precies gelijk. Tijdens de avond bepalen jullie het tempo; ik stuur bij en let erop of iedereen er nog echt bij is.

De avond begint bijna altijd met gewoon zitten en praten, ook als jullie iets duidelijks voor ogen hebben. Dat halfuur haalt er meer spanning uit dan welke afspraak op papier dan ook. Dat is geen tijdverlies; dat is de aanloop.

Ja. Je partner kan erbij zijn en meekijken zonder zelf mee te doen, of juist wél meedoen. Dat bepalen jullie samen, vooraf.

Sommige stellen boeken een gigolo voor haar terwijl hij toekijkt. Andere doen samen mee. Er is ook een tussenvorm waarin hij begint met kijken en later aanschuift, en dat mag onderweg veranderen zolang jullie het allebei zeggen.

Vooraf wil ik weten wat de bedoeling is, niet omdat het vastligt maar omdat toekijken zonder afspraak vaak ongemakkelijker uitpakt dan verwacht. Wie op de bank zit zonder rol, gaat nadenken. Wie een afgesproken rol heeft, ook als die “alleen kijken” is, doet dat niet.

Dat vuur komt zelden terug van harder je best doen. Het komt terug zodra er iets gebeurt wat jullie niet zagen aankomen, en dat is precies wat er in een lange relatie bijna nooit meer gebeurt.

Dat is geen verwijt. Jullie hebben samen een leven gebouwd waarin weinig onverwachts zit, en dat was ook de bedoeling. Alleen leeft begeerte van het tegenovergestelde: van niet weten wat er komt.

Wat helpt is dus niet nog een gesprek en niet nog een weekend weg naar dezelfde soort plek. Wat helpt is één situatie waarin jullie elkaar weer als iemand apart zien, in plaats van als degene die naast je zit. Wat dat concreet is, verschilt per stel.

Ja, en jullie zijn daar bepaald niet de enigen in. Alleen: nog een weekendje Ardennen breekt geen sleur. Daarvoor moet er iets gebeuren dat echt buiten jullie patroon valt, en dat voelt per definitie een beetje eng.

De test die ik gebruik is simpel. Als jullie er vooraf over moeten práten, zit je goed. Als het meteen een leuk idee lijkt waar niemand zenuwachtig van wordt, is het waarschijnlijk gewoon een avondje uit.

Dat gesprek vooraf is trouwens vaak al de helft van het effect. Veel stellen zeggen achteraf dat ze in de aanloop opener met elkaar praatten dan ze in maanden hadden gedaan.

Aantrekking komt terug op het moment dat je je partner weer als iemand apart ziet. Niet als de persoon die de vaatwasser uitruimt.

Dat lukt in een huis vol boodschappenlijstjes, agenda’s en afspraken over wie de kinderen ophaalt bijna nooit vanzelf. Niet omdat er iets mis is, maar omdat je elkaar de hele dag in dezelfde rol ziet en die rol nu eenmaal niet erotisch is.

Wat werkt is een situatie waarin die rollen even niet gelden, en het liefst een die niet in jullie eigen huis plaatsvindt. Praten alleen komt hier meestal niet doorheen: het gaat niet over begrip, want dat is er wel. Het gaat over iets nieuws zien.

Door er weer een moment voor te maken dat helemaal losstaat van thuis. Zolang seks moet concurreren met kinderen, wasmanden en een hoofd dat nooit uit gaat, verliest het altijd. Dat zegt niets over jullie relatie.

Het lastige is dat de standaardoplossing, “plan het in”, voor veel stellen juist niet werkt, omdat een afspraak in de agenda net zo goed op een taak lijkt. Wat wél werkt is weg zijn: een hotel, een avond, een nacht waarin niemand jullie nodig heeft.

En houd rekening met de aanloop. De eerste twee uur gaan bij bijna elk stel op aan tot rust komen. Reken daar tijd voor, anders zit je te wachten tot er iets gebeurt.

Nee, het is niet gek, en goed aangepakt schaadt het je relatie niet. Vaak versterkt het die juist, en dat komt zelden door de avond zelf: het komt door wat jullie er vooraf over moeten zeggen.

Veel stellen praten in de aanloop opener dan ze in maanden deden. Over wat ze missen, wat ze willen, waar ze bang voor zijn. Dat gesprek was er zonder aanleiding nooit gekomen.

Waar het misgaat is als één van beiden meegaat om de ander een plezier te doen. Dat merk ik meestal binnen tien minuten, en dan benoem ik het gewoon, ook als dat betekent dat de avond niet doorgaat. Vooraf afspraken maken houdt jaloezie klein en vertrouwen groot.

Begin bij wat je wilt voelen, niet bij wat je wilt doen. Zeg je meteen dat je een gigolo wilt boeken, dan hoort je partner vooral dat jij iets mist en dat hij tekortschiet. Dan gaat het gesprek daarover, en niet meer over jou.

Zeg je dat je je weer eens begeerd wilt voelen en dat je nieuwsgierig bent, dan komt er een gesprek op gang in plaats van een verdediging. De concrete invulling kan altijd later.

Kies ook je moment. Niet vlak na seks, niet vlak voor het slapen, en niet als er iets anders speelt. Een wandeling werkt beter dan een gesprek aan tafel, want naast elkaar lopen praat makkelijker dan tegenover elkaar zitten.

Deels wel, en precies daarom vallen we niet meteen met de deur in huis. Voordat er iets in de agenda staat schrijven we heen en weer, en veel stellen willen eerst bellen of een keer koffie drinken met z’n drieën.

Daar voel je meestal genoeg. Niet of het gaat vonken, maar wel of het ontspannen is, en dat tweede is belangrijker: chemie die er niet is kun je overleven, ongemak niet.

En valt het op de avond zelf tegen, dan stoppen we. Dat is geen ramp en het hoeft ook geen ingewikkeld gesprek te worden. Doorzetten omdat het nu eenmaal geboekt is levert nooit iets op waar iemand blij van wordt.

Door het samen uit te spreken vóór de afspraak, en apart van elkaar. In het kennismakingsgesprek benoemen jullie allebei wat wel mag, wat niet, en waar de grens ligt. Ook als die voor ieder van jullie anders is, want dat is eerder regel dan uitzondering.

Ik vat het daarna samen, zodat er geen misverstand overblijft en niemand zich op de avond zelf iets anders herinnert. Het toestemmingsformulier vult ieder van jullie zelf in.

Wat vaak vergeten wordt: spreek ook af hoe je stopt. Eén woord waarvan jullie allebei weten dat alles er onmiddellijk mee ophoudt, zonder uitleg en zonder dat er iets van gezegd wordt.

Nee. Vreemdgaan is per definitie iets wat je achter de rug van je partner om doet. Gebeurt het mét zijn of haar medeweten en toestemming, dan is het dat niet, hoe ongemakkelijk het woord ook blijft klinken.

Weet en wil je partner het, dan is een gigolo boeken een gezamenlijke keuze. Dat is een ander soort beslissing dan bedrog, en in de praktijk vraagt het ook meer van jullie: bedrog vraagt alleen geheimhouding, dit vraagt een gesprek.

Waar het wél scheef gaat is bij half weten. “Hij weet dat ik iets doe maar niet wat” is geen toestemming. Dan is het uitstel van hetzelfde gesprek.

Die angst snap ik goed, en in de praktijk pakt het bijna nooit zo uit. Een avond met mij is een ervaring, geen vergelijking. Ik ben er een paar uur. Jij bent er al jaren, en morgen ook nog.

Wat wél gebeurt is dat er iets van jaloezie meekomt, en dat is niet erg. Een beetje jaloezie hoort erbij en betekent meestal dat er iets op het spel staat wat je belangrijk vindt. Problematisch wordt het pas als je het wegstopt.

Bespreek het dus vooraf, ook als je je ervoor schaamt. Ik vraag er in het voorgesprek zelf naar, en met mijn achtergrond als psychotherapeut hoor ik het meestal wel als iemand zichzelf zit gerust te stellen.

Door het niet meteen te doen. Vlak na afloop zit iedereen nog vol indrukken, en dan zeg je makkelijk iets wat je een dag later heel anders had geformuleerd. Slaap er eerst een nacht over.

Begin daarna bij wat het met jou deed, niet bij wat je van de ander zag. “Ik schrok van hoe leuk ik het vond” is een gesprek. “Jij leek wel erg enthousiast” is een verwijt met een vraagteken erachter.

En houd er rekening mee dat er een dag of twee later bij één van jullie een dip kan komen. Dat is normaal na intense nabijheid en het zegt niets over de avond. Je mag me in die dagen gewoon appen.