Wanneer voelt een ontmoeting echt veilig?

Veilig voelen. Daar staat of valt een ontmoeting mee. En dat gevoel ontstaat niet pas op het moment dat ik voor je deur sta, het begint veel eerder, bij dat allereerste berichtje dat je me stuurt. Wat ik vaak zie: vrouwen die maandenlang twijfelen, en dan verbaasd zijn hoe rustig het eerste contact al voelt.

Eerst praten, dan pas een datum

We beginnen met een gesprek. Wat zoek je? Wat vind je spannend? En waar ligt jouw grens? Dat loopt allemaal rechtstreeks via mij. Geen bureau ertussen dat de helft doorgeeft en de rest kwijtraakt. Je weet dus precies met wie je straks aan tafel zit, en geloof me, dat scheelt een berg zenuwen.

Even landen mag

Zenuwen? Die horen erbij. Bijna iedereen heeft ze de eerste keer, jij weet dit zelf waarschijnlijk al. Dus haast ik niks. Even binnenkomen, een kop koffie, ouwehoeren over je werk of die vakantie die tegenviel. Pas als jij voelt dat het klopt, gaan we een stap verder. Jouw tempo bepaalt alles.

Grenzen die echt tellen

Wat je aangeeft, daar houd ik me aan. Niet alleen aan wat je hardop zegt, ook aan wat ik aan je merk: een aarzeling, een schouder die verstrakt. Wil je pauze? Wil je stoppen? Dan stoppen we, meteen, op elk moment. En juist omdat dat rotsvast staat, kun je je pas echt laten gaan.

Speel je alleen, dan is er niemand die dat voor je doet. Bij autobondage is een safety call, ook wel safe call, het enige vangnet dat overblijft: iemand die weet hoe laat je je zou melden, en die anders komt kijken.

Zit je met een vraag, of wil je gewoon eens polsen hoe het zou zijn? Stuur me een appje via WhatsApp. Ik app je rustig terug.