Huidhonger

Bijna niemand heeft er een woord voor, en toch voelt bijna iedereen het weleens: het verlangen van je huid naar aanraking. Niet naar seks per se, maar naar vastgehouden worden, naar een arm om je heen die net iets langer blijft dan beleefd is.

Huidhonger is precies wat het woord zegt: een tekort aan aanraking, net zoals je maag knort bij een tekort aan eten. We zijn er als mens op gebouwd. Een baby die te weinig wordt aangeraakt, groeit slechter. En dat verlangen verdwijnt niet zodra je volwassen bent. Woon je alleen, ben je net iemand verloren, of gaat het leven zo hard voorbij dat niemand je nog eens echt vasthoudt? Dan stapelt die honger zich stilletjes op.

Door Victor, gigolo in Amsterdam.

Waarom heeft aanraking zoveel effect? Omdat je huid rechtstreeks met je zenuwstelsel praat. Een rustige, warme aanraking verlaagt je stresshormoon en zet iets aan dat je kalm en veilig maakt. Je hartslag zakt. Je gaat vanzelf dieper ademen. Mensen die genoeg worden aangeraakt, slapen beter en voelen zich minder alleen, ook als er verder niets in hun leven verandert.

En er zit geen verplichting aan. Juist dat maakt het voor veel mensen zo’n opluchting: vastgehouden worden zonder dat er iets van je wordt verwacht, zonder dat het ergens naartoe moet. Even niets hoeven. Even niet de sterkste zijn. Voor wie lang alles in zijn eentje heeft gedragen, maakt een half uur rustig tegen iemand aan liggen soms meer los dan ze vooraf voor mogelijk hielden.

Hieronder verzamel ik wat ik erover schrijf, over wat huidhonger met je doet als het te lang duurt en hoe je het bij jezelf herkent. En vooral: wat er mogelijk is als je gewoon weer eens rustig wilt worden vastgehouden, zonder dat er iets van je wordt verwacht.