Gigolo in Münster

Bijna Nederlands

Münster voelt voor Nederlanders vertrouwd. Iedereen fietst, de binnenstad is compact en oud, en de sfeer is die van een universiteitsstad met zestigduizend studenten. Bovendien ligt het dichtbij: tweeënhalf uur vanuit Amsterdam, minder vanuit Twente of de Achterhoek.

Voor een afspraak is dat prettig. Weinig reistijd, een omgeving die niet als buitenland aanvoelt, en genoeg volk op straat om niet op te vallen.

Wat we samen kunnen doen

De Prinzipalmarkt met zijn arcaden, waar je droog loopt als het regent. De Promenade, een ringweg voor fietsers rond de hele oude stad, aangelegd op de plek van de stadsmuur. De Aasee, een meer aan de rand van het centrum. En het Picasso-museum, dat kleiner en beter is dan de naam doet vermoeden.

Om de stad heen ligt het Münsterland: waterburchten, lanen en fietspaden tot in Nederland.

Taal

Nederlands, Duits of Engels. Münster ligt zo dicht bij de grens dat Nederlands hier niemand verbaast.

Voor wie ik hierheen kom

Voor getrouwde vrouwen bij wie het gesprek hierover al lang niet meer gevoerd wordt. Ook voor vrouwen die sinds hun scheiding op zichzelf zijn aangewezen. Voor weduwes, bij wie verdriet en verlangen door elkaar heen lopen. Net zo goed voor academici en studenten die alles onder controle hebben behalve dit.

Ook voor stellen; wat er dan mogelijk is, staat bij mijn diensten.

Discretie in een overzichtelijke stad

Münster is groot genoeg voor anonimiteit maar klein genoeg dat mensen elkaar kennen, zeker binnen de universiteit en de kerkelijke wereld. Dat neem ik mee. Ik parkeer waar jij wilt, breng geen bloemen mee, begroet niemand luid, en vraagt er iemand wie ik ben, dan houd ik me aan het verhaal dat jij hebt bedacht.

Verder zit er niemand tussen ons in: geen bureau, geen bemiddelaar, geen collega die meeleest, en geen administratie waarin jouw naam blijft staan. Wat we elkaar schrijven bewaar ik niet langer dan nodig.

Wil je liever helemaal buiten de stad afspreken, dan zijn Osnabrück en Dortmund een klein uur.

Praktisch

De afstand is klein: tweeënhalf uur vanaf Amsterdam, minder vanuit het oosten van het land. De reiskosten zijn daarop afgestemd, je hoort ze voordat er iets vaststaat, en daarna verandert er aan dat bedrag niets meer, ook niet als de avond anders loopt dan we vooraf hadden bedacht.

Geen toeslag voor de avond, de nacht, het weekend of een feestdag. Een afspraak met z’n tweeën kost hetzelfde als alleen.

Waar we elkaar zien

Meestal een hotel: neutraal terrein, geen buren, geen huis dat eerst opgeruimd moet worden, en een deur die op slot kan. Blijven we langer dan één nacht, dan werkt een appartement vaak prettiger: eigen ingang, geen balie waar je langs moet.

Thuis kan natuurlijk ook, mits jij je daar op je gemak voelt; dat is het enige criterium dat telt. In een studentenpand, of aan een gracht waar iedereen elkaar van de fiets kent, kijken we samen hoe ik het beste aankom.

Hoe het gaat

Het begint met een bericht: waar je zit, wat je ongeveer zoekt, wanneer je zou kunnen. Meestal antwoord ik binnen een dag, en dan schrijven we door: ik vraag wat, jij vraagt wat, tot je voelt of het klopt. Liever bellen? Dat kan. Liever eerst een keer koffie op de Prinzipalmarkt zonder dat er verder iets gebeurt? Ook goed.

Op de dag zelf beginnen we langzaam. Eerst zitten, eerst praten, en pas als jij zover bent komt de rest. Bij de meeste vrouwen duurt dat eerste stuk langer dan ze vooraf hadden ingeschat, en dat is precies zoals het hoort te gaan.

Daarna is het stil aan mijn kant. Geen bericht om te vragen hoe je het vond, geen herinnering maanden later.

Wat je van mij mag verwachten

Op tijd, verzorgd, en zonder de haast van iemand die daarna nog ergens moet zijn. Luisteren zonder te sturen is het grootste deel van dit werk, en schrikken doe ik niet. Er is werkelijk weinig wat ik nog niet gehoord heb.

Wat jij als grens noemt, is een grens. Ook als je hem zelf oprekt. Het gaat zo snel of zo langzaam als jij wilt. En met niemand praat ik over jou: niet met vrienden, niet met anderen, nooit.

Een middag buiten de stad

Voor wie gespannen is werkt een middag in het Münsterland beter dan een uur tegenover elkaar aan een tafel. Naast elkaar fietsen scheelt oogcontact. Het gesprek loopt daardoor vanzelf, en tegen de tijd dat we bij Haus Rüschhaus of een van de andere waterburchten stoppen voor koffie, praat je al een half uur over dingen die je thuis tegen niemand zegt.

Het is bovendien een manier om te beginnen zonder dat er meteen een kamer in beeld is. Wat er daarna gebeurt, of niet gebeurt, wordt dan een tweede beslissing in plaats van de eerste.

Zo begint het

Laat het me weten: je plaats, en wanneer het je zou uitkomen. Ik schrijf terug, en verder hoeft er niets.