
Tussen de wijnhellingen
Gigolo in Stuttgart
Een miljoenenregio in een dal, met wijnbergen tot in de stad. Zes uur rijden, dus we maken er een nacht of twee dagen van.
Een stad in een kom
Stuttgart ligt in een dal met hellingen eromheen, en op die hellingen staan wijnstokken tot vlak bij het centrum. Dat geeft de stad iets intiems dat je bij een agglomeratie van dit formaat niet verwacht: overal waar je omhoog kijkt zie je groen.
Vanuit Amsterdam is het ongeveer zes uur rijden. Te ver voor een avond, precies goed voor een nacht of een weekend.
Wat we samen kunnen doen
De Schlossplatz met het Neues Schloss. Het Killesbergpark met uitzicht over de hele stad. De Weinwanderweg door de wijngaarden bij Untertürkheim, waar je binnen een half uur boven de daken loopt. De Staatsgalerie. En de Wilhelma, dierentuin en botanische tuin in één.
Voor wie iets langer blijft: het Schwäbische Alb ligt op een uur, met de burcht Hohenzollern die op een berg staat alsof hij uit een sprookje komt.
Taal
Duits, Engels of Nederlands. Het Zwabisch kan onnavolgbaar zijn, maar in een gesprek met mij wordt gewoon Hoogduits gesproken.
Voor wie ik hierheen kom
Voor Nederlandse vrouwen die hier voor werk zitten, vaak bij een van de grote bedrijven, en merken dat hun eigen kring ver weg is. Ook voor vrouwen die getrouwd zijn en al jaren niet meer worden aangeraakt zoals ze zouden willen. Voor wie haar man verloor. Net zo goed voor vrouwen met veel verantwoordelijkheid en weinig plekken waar ze gewoon mogen zijn.
Ook voor koppels. Wat er mogelijk is staat bij mijn diensten, van aanraking en huidhonger tot een erotische overnachting.
Praktisch
Zes uur rijden vanaf Amsterdam. Wat dat aan reiskosten betekent hoor je voordat er een datum staat, en dat bedrag beweegt daarna niet meer.
Geen opslag voor de nacht, het weekend of een feestdag, en samen boeken kost hetzelfde als alleen. Voor een verblijf van twee dagen vraag ik een aanbetaling, omdat ik dan zelf al een kamer vastleg.
Discretie
Stuttgart is groot genoeg om in te verdwijnen, maar de Nederlandse gemeenschap rond de grote werkgevers is dat niet. Wie hier voor een bedrijf zit, kent verrassend snel dezelfde mensen.
Daar richt ik me naar. Ik kom binnen als een gewone hotelgast, groet niemand als eerste, en als jij mij aanspreekt ben ik wie jij op dat moment zegt dat ik ben. Bedenk dat verhaal vooraf, dan hoef je ter plekke niets te verzinnen.
Hoe het gaat
Een bericht met waar je zit en welke periode je in gedachten hebt. Je hoort meestal snel iets terug.
Daarna praten we door tot het voor jou klopt, per app of aan de telefoon. Op de dag zelf nemen we ruim de tijd voor het begin, en jij bepaalt het tempo.
Voor koppels
Bij stellen begint het gesprek meestal niet bij wat er kan, maar bij de vraag of het verstandig is. Mijn maatstaf: als een van jullie tweeën vooral meegaat om de ander een plezier te doen, merk ik dat, en dan doen we het niet.
Is het onderwerp echt uitgepraat, dan kan er veel. Toekijken, meedoen, of in de kamer ernaast blijven zitten. Ieder van jullie kan het op elk moment stoppen, ook als we al bezig zijn, en de prijs verandert er niet door.
Wat je van mij mag verwachten
Op tijd, verzorgd, en zonder het ongeduld van iemand die daarna nog ergens naartoe moet. Bij een verblijf van twee dagen is dat laatste per definitie zo: ik heb verder niets.
Ik luister zonder ergens naartoe te sturen, en schrik van vrijwel niets meer. Waar jij een streep zet blijft die staan, ook als je hem zelf wilt verleggen.
Discretie in de praktijk
Ik werk zonder iemand achter me. Geen bureau achter me, geen collega die meeleest, geen administratie waarin jouw naam belandt. Berichten verdwijnen zodra ze niet meer nodig zijn.
In een hotel kom ik binnen als gewone gast. Geen bloemen, geen begroeting waar de lobby zich naar omdraait. Bij een adres in de stad staat de auto waar jij hem wilt hebben, desnoods een paar straten verderop.
Wat ik niet doe
Opjagen. Iets voorwenden. Ergens naartoe werken omdat dat de logische volgorde lijkt. Van me laten horen zonder dat jij dat wilde.
En ik ga niet meedoen aan het idee dat hier iets beschamends aan is. Dit werk bestaat zolang er mensen bestaan, het mag hier gewoon, en de vrouwen die me boeken leiden in overgrote meerderheid een doodgewoon leven.
Zo begint het
Laat weten waar je woont en wanneer je een paar dagen vrij kunt maken. Bij een verblijf denk ik graag mee over de plek.
Waar je ook woont
Zullen we eerst even praten?
Vertel me kort waar je aan denkt en waar je zit, dan kijk ik of het past. Geen verplichtingen, geen haast, en alles wat je schrijft blijft tussen ons.
