Gigolo in Charleroi

Een stad met een slechte pers en een tweede leven

Charleroi heeft jarenlang op lijstjes gestaan die geen stad wil halen. Wie er nu komt merkt iets anders: leegstaande panden die zijn omgebouwd, straatkunst op grote schaal, en stadswandelingen langs de industriële erfenis die serieuze aandacht krijgen.

Het blijft een stad die niet mooi wil zijn. Voor sommige mensen is dat afstotelijk en voor andere juist een verademing, omdat er niets wordt voorgewend.

Over de taal

Frans is hier de taal en die spreek ik niet, afgezien van een paar beleefdheden. Nederlands, Duits en Engels wel. Met Engels red je je in Charleroi prima. Zoek je een avond in het Frans, dan ben ik niet de juiste persoon, en dat zeg ik liever nu dan later.

Wat we samen kunnen doen

Het Bois du Cazier, een voormalige mijn en werelderfgoed, waar in 1956 de ramp gebeurde die tweehonderdtweeënzestig mijnwerkers het leven kostte. Indrukwekkend en zwaar, en niet voor elke stemming. Het Musée de la Photographie, het grootste van Europa in zijn soort. En de terrils, waar je bovenop kunt klimmen voor uitzicht over de hele vallei.

Rustiger: de Sambre, en de bossen ten zuiden van de stad richting Chimay.

Voor wie ik hierheen kom

Voor vrouwen die getrouwd zijn en al lang missen wat er thuis niet meer gezegd wordt. Voor vrouwen die na een scheiding opnieuw beginnen zonder handleiding. Weduwes, die zich schuldig voelen omdat ze weer iets willen, wat nergens voor nodig is.

En veel vrouwen uit de gemeenten hier omheen, waar iedereen elkaar van gezicht kent en waar dit soort dingen niet besproken worden. Juist daar is een stad van tweehonderdduizend inwoners een uitkomst.

Stellen kunnen dat net zo goed. Wat er allemaal kan lees je bij mijn diensten.

Waar we elkaar zien

Meestal in een hotel. Charleroi heeft er veel, mede door de luchthaven, en tussen de zakenreizigers en de vakantiegangers valt een gast die één nacht blijft niemand op.

Bij jou thuis mag ook. Dan spreken we vooraf af hoe ik aankom, waar ik parkeer en wat ik zeg als er iemand vraagt wie ik ben.

Praktisch

Drie uur vanuit Amsterdam. Wat die kilometers aan reiskosten kosten weet je voordat er iets vaststaat, en daar komt achteraf niets bij.

Een nacht kost hetzelfde als een middag van gelijke lengte, ook in het weekend of op een feestdag. Met z’n tweeën boeken verandert de prijs niet. Plan een week of twee vooruit.

Wat het niet is

Achter mij zit geen organisatie. Geen catalogus met heren, geen tussenpersoon die jouw voorkeuren doorbelt, geen bestand waarin je naam blijft staan. De persoon aan de andere kant van je eerste bericht is dezelfde die straks aanbelt.

Het is ook geen optreden waarin jij iets moet bewijzen. Er ligt geen norm klaar waar je lijf of je leeftijd aan moet voldoen, en wat je wilt hoef je bij mij niet te verdedigen.

Een avond of een verblijf

Drie uur rijden voor een paar uur samen loopt voor ons allebei niet lekker. Blijft de afspraak doorlopen tot in de ochtend, of maken we er twee dagen van, dan verdwijnt die reistijd volledig achter de tijd die overblijft.

Dat verschil merk je ook. De eerste uren zijn bij bijna iedereen wennen, en die uren zijn een stuk aangenamer als er geen terugreis achter zit die je in je achterhoofd meerekent.

Bij twijfel: neem de langere variant. Eerder stoppen kan altijd, verlengen op het moment dat het net goed wordt zelden.

Afspraken over geld

Voordat er iets vastligt weet je wat we doen, hoe lang, en wat het bij elkaar kost inclusief de rit hierheen. Er verschijnt naderhand geen enkele post die je niet had zien aankomen.

Toeslagen bestaan bij mij niet: niet voor de avond, niet voor de nacht, niet voor zondag. Alleen bij een verblijf van meerdere dagen vraag ik een aanbetaling, omdat ik dan zelf al accommodatie heb vastgelegd.

Wat vrouwen achteraf vaak zeggen

Zelden gaat het als eerste over seks. Wat vaker genoemd wordt is de rust: dat er niemand op zijn telefoon keek, dat er niets afgeraffeld werd, dat een vraag over hoe het echt met haar ging niet bedoeld was als opening naar iets anders.

En daarna, bijna zonder uitzondering, dat het maanden duurde voordat ze dat eerste bericht durfde te sturen.

Zo begint het

Laat het me weten: je plaats, en wanneer het je zou uitkomen. In het Nederlands, Engels of Duits.